शीतलाष्टक Sheetalashtakam

अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः । अनुष्टुप् छंदः । शीतला देवता । लक्ष्मीर्बीजम् । भवानी शक्तिः । सर्वविस्फोटकनिवृत्तये जपे विनियोगः ।asya śrīśītalāstotrasya mahādeva ṛṣiḥ | anuṣṭup chaṃdaḥ | śītalā devatā | lakṣmīrbījam | bhavānī śaktiḥ | sarvavisphoṭakanivṛttaye jape viniyogaḥ |అస్య శ్రీశీతలాస్తోత్రస్య మహాదేవ ఋషిః । అనుష్టుప్ ఛందః । శీతలా దేవతా । లక్ష్మీర్బీజమ్ । భవానీ శక్తిః । సర్వవిస్ఫోటకనివృత్తయే జపే వినియోగః ।

श्लोक 1

वंदेहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगंबराम् ।vaṃdehaṃ śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digaṃbarām |వందేహం శీతలాం దేవీం రాసభస్థాం దిగంబరామ్ ।

मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालंकृतमस्तकाम् ॥ १ ॥mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṃkṛtamastakām || 1 ||మార్జనీకలశోపేతాం శూర్పాలంకృతమస్తకామ్ ॥ 1 ॥

श्लोक 2

वंदेऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम् ।vaṃde'haṃ śītalāṃ devīṃ sarvarogabhayāpahām |వందేఽహం శీతలాం దేవీం సర్వరోగభయాపహామ్ ।

यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ २ ॥yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||యామాసాద్య నివర్తేత విస్ఫోటకభయం మహత్ ॥ 2 ॥

श्लोक 3

शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः ।śītale śītale ceti yo brūyāddāhapīḍitaḥ |శీతలే శీతలే చేతి యో బ్రూయాద్దాహపీడితః ।

विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ ३ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||విస్ఫోటకభయం ఘోరం క్షిప్రం తస్య ప్రణశ్యతి ॥ 3 ॥

श्लोक 4

यस्त्वामुदकमध्ये तु धृत्वा पूजयते नरः ।yastvāmudakamadhye tu dhṛtvā pūjayate naraḥ |యస్త్వాముదకమధ్యే తు ధృత్వా పూజయతే నరః ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ ४ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||విస్ఫోటకభయం ఘోరం గృహే తస్య న జాయతే ॥ 4 ॥

श्लोक 5

शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगंधयुतस्य च ।śītale jvaradagdhasya pūtigaṃdhayutasya ca |శీతలే జ్వరదగ్ధస్య పూతిగంధయుతస్య చ ।

प्रनष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ ५ ॥pranaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||ప్రనష్టచక్షుషః పుంసస్త్వామాహుర్జీవనౌషధమ్ ॥ 5 ॥

श्लोक 6

शीतले तनुजान्रोगान्नृणां हरसि दुस्त्यजान् ।śītale tanujānrogānnṛṇāṃ harasi dustyajān |శీతలే తనుజాన్రోగాన్నృణాం హరసి దుస్త్యజాన్ ।

विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकामृतवर्षिणी ॥ ६ ॥visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekāmṛtavarṣiṇī || 6 ||విస్ఫోటకవిదీర్ణానాం త్వమేకామృతవర్షిణీ ॥ 6 ॥

श्लोक 7

गलगंडग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् ।galagaṃḍagrahā rogā ye cānye dāruṇā nṛṇām |గలగండగ్రహా రోగా యే చాన్యే దారుణా నృణామ్ ।

त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यांति संक्षयम् ॥ ७ ॥tvadanudhyānamātreṇa śītale yāṃti saṃkṣayam || 7 ||త్వదనుధ్యానమాత్రేణ శీతలే యాంతి సంక్షయమ్ ॥ 7 ॥

श्लोक 8

न मंत्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते ।na maṃtro nauṣadhaṃ tasya pāparogasya vidyate |న మంత్రో నౌషధం తస్య పాపరోగస్య విద్యతే ।

त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ ८ ॥tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||త్వామేకాం శీతలే ధాత్రీం నాన్యాం పశ్యామి దేవతామ్ ॥ 8 ॥

श्लोक 9

मृणालतंतुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् ।mṛṇālataṃtusadṛśīṃ nābhihṛnmadhyasaṃsthitām |మృణాలతంతుసదృశీం నాభిహృన్మధ్యసంస్థితామ్ ।

यस्त्वां संचिंतयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ ९ ॥yastvāṃ saṃciṃtayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||యస్త్వాం సంచింతయేద్దేవి తస్య మృత్యుర్న జాయతే ॥ 9 ॥

श्लोक 10

अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा ।aṣṭakaṃ śītalādevyā yo naraḥ prapaṭhetsadā |అష్టకం శీతలాదేవ్యా యో నరః ప్రపఠేత్సదా ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ १० ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||విస్ఫోటకభయం ఘోరం గృహే తస్య న జాయతే ॥ 10 ॥

श्लोक 11

श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः ।śrotavyaṃ paṭhitavyaṃ ca śraddhābhaktisamanvitaiḥ |శ్రోతవ్యం పఠితవ్యం చ శ్రద్ధాభక్తిసమన్వితైః ।

उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ ११ ॥upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||ఉపసర్గవినాశాయ పరం స్వస్త్యయనం మహత్ ॥ 11 ॥

श्लोक 12

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता ।śītale tvaṃ jaganmātā śītale tvaṃ jagatpitā |శీతలే త్వం జగన్మాతా శీతలే త్వం జగత్పితా ।

शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ १२ ॥śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||శీతలే త్వం జగద్ధాత్రీ శీతలాయై నమో నమః ॥ 12 ॥

श्लोक 13

रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनंदनः ।rāsabho gardabhaścaiva kharo vaiśākhanaṃdanaḥ |రాసభో గర్దభశ్చైవ ఖరో వైశాఖనందనః ।

शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकंदनिकृंतनः ॥ १३ ॥śītalāvāhanaścaiva dūrvākaṃdanikṛṃtanaḥ || 13 ||శీతలావాహనశ్చైవ దూర్వాకందనికృంతనః ॥ 13 ॥

श्लोक 14

एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् ।etāni kharanāmāni śītalāgre tu yaḥ paṭhet |ఏతాని ఖరనామాని శీతలాగ్రే తు యః పఠేత్ ।

तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ १४ ॥tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||తస్య గేహే శిశూనాం చ శీతలారుఙ్ న జాయతే ॥ 14 ॥

श्लोक 15

शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् ।śītalāṣṭakamevedaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |శీతలాష్టకమేవేదం న దేయం యస్యకస్యచిత్ ।

दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ १५ ॥dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||దాతవ్యం చ సదా తస్మై శ్రద్ధాభక్తియుతాయ వై ॥ 15 ॥

16

इति श्रीस्कंदपुराणे शीतलाष्टकस्तोत्रं संपूर्णम् ॥iti śrīskaṃdapurāṇe śītalāṣṭakastotraṃ saṃpūrṇam ||ఇతి శ్రీస్కందపురాణే శీతలాష్టకస్తోత్రం సంపూర్ణమ్ ॥