शीतलाष्टक Sheetalashtakam

अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः । अनुष्टुप् छंदः । शीतला देवता । लक्ष्मीर्बीजम् । भवानी शक्तिः । सर्वविस्फोटकनिवृत्तये जपे विनियोगः ।asya śrīśītalāstotrasya mahādeva ṛṣiḥ | anuṣṭup chaṃdaḥ | śītalā devatā | lakṣmīrbījam | bhavānī śaktiḥ | sarvavisphoṭakanivṛttaye jape viniyogaḥ |অস্য শ্রীশীতলাস্তোত্রস্য মহাদেব ঋষিঃ । অনুষ্টুপ্ ছংদঃ । শীতলা দেবতা । লক্ষ্মীর্বীজম্ । ভবানী শক্তিঃ । সর্ববিস্ফোটকনিবৃত্তযে জপে বিনিযোগঃ ।

श्लोक 1

वंदेहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगंबराम् ।vaṃdehaṃ śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digaṃbarām |বংদেহং শীতলাং দেবীং রাসভস্থাং দিগংবরাম্ ।

मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालंकृतमस्तकाम् ॥ १ ॥mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṃkṛtamastakām || 1 ||মার্জনীকলশোপেতাং শূর্পালংকৃতমস্তকাম্ ॥ 1 ॥

श्लोक 2

वंदेऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम् ।vaṃde'haṃ śītalāṃ devīṃ sarvarogabhayāpahām |বংদেঽহং শীতলাং দেবীং সর্বরোগভযাপহাম্ ।

यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ २ ॥yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||যামাসাদ্য নিবর্তেত বিস্ফোটকভযং মহত্ ॥ 2 ॥

श्लोक 3

शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः ।śītale śītale ceti yo brūyāddāhapīḍitaḥ |শীতলে শীতলে চেতি যো ব্রূযাদ্দাহপীডিতঃ ।

विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ ३ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||বিস্ফোটকভযং ঘোরং ক্ষিপ্রং তস্য প্রণশ্যতি ॥ 3 ॥

श्लोक 4

यस्त्वामुदकमध्ये तु धृत्वा पूजयते नरः ।yastvāmudakamadhye tu dhṛtvā pūjayate naraḥ |যস্ত্বামুদকমধ্যে তু ধৃত্বা পূজযতে নরঃ ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ ४ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||বিস্ফোটকভযং ঘোরং গৃহে তস্য ন জাযতে ॥ 4 ॥

श्लोक 5

शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगंधयुतस्य च ।śītale jvaradagdhasya pūtigaṃdhayutasya ca |শীতলে জ্বরদগ্ধস্য পূতিগংধযুতস্য চ ।

प्रनष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ ५ ॥pranaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||প্রনষ্টচক্ষুষঃ পুংসস্ত্বামাহুর্জীবনৌষধম্ ॥ 5 ॥

श्लोक 6

शीतले तनुजान्रोगान्नृणां हरसि दुस्त्यजान् ।śītale tanujānrogānnṛṇāṃ harasi dustyajān |শীতলে তনুজান্রোগান্নৃণাং হরসি দুস্ত্যজান্ ।

विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकामृतवर्षिणी ॥ ६ ॥visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekāmṛtavarṣiṇī || 6 ||বিস্ফোটকবিদীর্ণানাং ত্বমেকামৃতবর্ষিণী ॥ 6 ॥

श्लोक 7

गलगंडग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् ।galagaṃḍagrahā rogā ye cānye dāruṇā nṛṇām |গলগংডগ্রহা রোগা যে চান্যে দারুণা নৃণাম্ ।

त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यांति संक्षयम् ॥ ७ ॥tvadanudhyānamātreṇa śītale yāṃti saṃkṣayam || 7 ||ত্বদনুধ্যানমাত্রেণ শীতলে যাংতি সংক্ষযম্ ॥ 7 ॥

श्लोक 8

न मंत्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते ।na maṃtro nauṣadhaṃ tasya pāparogasya vidyate |ন মংত্রো নৌষধং তস্য পাপরোগস্য বিদ্যতে ।

त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ ८ ॥tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||ত্বামেকাং শীতলে ধাত্রীং নান্যাং পশ্যামি দেবতাম্ ॥ 8 ॥

श्लोक 9

मृणालतंतुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् ।mṛṇālataṃtusadṛśīṃ nābhihṛnmadhyasaṃsthitām |মৃণালতংতুসদৃশীং নাভিহৃন্মধ্যসংস্থিতাম্ ।

यस्त्वां संचिंतयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ ९ ॥yastvāṃ saṃciṃtayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||যস্ত্বাং সংচিংতযেদ্দেবি তস্য মৃত্যুর্ন জাযতে ॥ 9 ॥

श्लोक 10

अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा ।aṣṭakaṃ śītalādevyā yo naraḥ prapaṭhetsadā |অষ্টকং শীতলাদেব্যা যো নরঃ প্রপঠেত্সদা ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ १० ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||বিস্ফোটকভযং ঘোরং গৃহে তস্য ন জাযতে ॥ 10 ॥

श्लोक 11

श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः ।śrotavyaṃ paṭhitavyaṃ ca śraddhābhaktisamanvitaiḥ |শ্রোতব্যং পঠিতব্যং চ শ্রদ্ধাভক্তিসমন্বিতৈঃ ।

उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ ११ ॥upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||উপসর্গবিনাশায পরং স্বস্ত্যযনং মহত্ ॥ 11 ॥

श्लोक 12

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता ।śītale tvaṃ jaganmātā śītale tvaṃ jagatpitā |শীতলে ত্বং জগন্মাতা শীতলে ত্বং জগত্পিতা ।

शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ १२ ॥śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||শীতলে ত্বং জগদ্ধাত্রী শীতলাযৈ নমো নমঃ ॥ 12 ॥

श्लोक 13

रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनंदनः ।rāsabho gardabhaścaiva kharo vaiśākhanaṃdanaḥ |রাসভো গর্দভশ্চৈব খরো বৈশাখনংদনঃ ।

शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकंदनिकृंतनः ॥ १३ ॥śītalāvāhanaścaiva dūrvākaṃdanikṛṃtanaḥ || 13 ||শীতলাবাহনশ্চৈব দূর্বাকংদনিকৃংতনঃ ॥ 13 ॥

श्लोक 14

एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् ।etāni kharanāmāni śītalāgre tu yaḥ paṭhet |এতানি খরনামানি শীতলাগ্রে তু যঃ পঠেত্ ।

तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ १४ ॥tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||তস্য গেহে শিশূনাং চ শীতলারুঙ্ ন জাযতে ॥ 14 ॥

श्लोक 15

शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् ।śītalāṣṭakamevedaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |শীতলাষ্টকমেবেদং ন দেযং যস্যকস্যচিত্ ।

दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ १५ ॥dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||দাতব্যং চ সদা তস্মৈ শ্রদ্ধাভক্তিযুতায বৈ ॥ 15 ॥

16

इति श्रीस्कंदपुराणे शीतलाष्टकस्तोत्रं संपूर्णम् ॥iti śrīskaṃdapurāṇe śītalāṣṭakastotraṃ saṃpūrṇam ||ইতি শ্রীস্কংদপুরাণে শীতলাষ্টকস্তোত্রং সংপূর্ণম্ ॥