शीतलाष्टक Sheetalashtakam

अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः । अनुष्टुप् छंदः । शीतला देवता । लक्ष्मीर्बीजम् । भवानी शक्तिः । सर्वविस्फोटकनिवृत्तये जपे विनियोगः ।asya śrīśītalāstotrasya mahādeva ṛṣiḥ | anuṣṭup chaṃdaḥ | śītalā devatā | lakṣmīrbījam | bhavānī śaktiḥ | sarvavisphoṭakanivṛttaye jape viniyogaḥ |ଅସ୍ଯ ଶ୍ରୀଶୀତଲାସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ ମହାଦେବ ଋଷିଃ । ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଛଂଦଃ । ଶୀତଲା ଦେବତା । ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ବୀଜମ୍ । ଭବାନୀ ଶକ୍ତିଃ । ସର୍ବବିସ୍ଫୋଟକନିବୃତ୍ତଯେ ଜପେ ବିନିଯୋଗଃ ।

श्लोक 1

वंदेहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगंबराम् ।vaṃdehaṃ śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digaṃbarām |ବଂଦେହଂ ଶୀତଲାଂ ଦେବୀଂ ରାସଭସ୍ଥାଂ ଦିଗଂବରାମ୍ ।

मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालंकृतमस्तकाम् ॥ १ ॥mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṃkṛtamastakām || 1 ||ମାର୍ଜନୀକଲଶୋପେତାଂ ଶୂର୍ପାଲଂକୃତମସ୍ତକାମ୍ ॥ 1 ॥

श्लोक 2

वंदेऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम् ।vaṃde'haṃ śītalāṃ devīṃ sarvarogabhayāpahām |ବଂଦେଽହଂ ଶୀତଲାଂ ଦେବୀଂ ସର୍ବରୋଗଭଯାପହାମ୍ ।

यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ २ ॥yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||ଯାମାସାଦ୍ଯ ନିବର୍ତେତ ବିସ୍ଫୋଟକଭଯଂ ମହତ୍ ॥ 2 ॥

श्लोक 3

शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः ।śītale śītale ceti yo brūyāddāhapīḍitaḥ |ଶୀତଲେ ଶୀତଲେ ଚେତି ଯୋ ବ୍ରୂଯାଦ୍ଦାହପୀଡିତଃ ।

विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ ३ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||ବିସ୍ଫୋଟକଭଯଂ ଘୋରଂ କ୍ଷିପ୍ରଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି ॥ 3 ॥

श्लोक 4

यस्त्वामुदकमध्ये तु धृत्वा पूजयते नरः ।yastvāmudakamadhye tu dhṛtvā pūjayate naraḥ |ଯସ୍ତ୍ବାମୁଦକମଧ୍ଯେ ତୁ ଧୃତ୍ବା ପୂଜଯତେ ନରଃ ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ ४ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||ବିସ୍ଫୋଟକଭଯଂ ଘୋରଂ ଗୃହେ ତସ୍ଯ ନ ଜାଯତେ ॥ 4 ॥

श्लोक 5

शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगंधयुतस्य च ।śītale jvaradagdhasya pūtigaṃdhayutasya ca |ଶୀତଲେ ଜ୍ବରଦଗ୍ଧସ୍ଯ ପୂତିଗଂଧଯୁତସ୍ଯ ଚ ।

प्रनष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ ५ ॥pranaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||ପ୍ରନଷ୍ଟଚକ୍ଷୁଷଃ ପୁଂସସ୍ତ୍ବାମାହୁର୍ଜୀବନୌଷଧମ୍ ॥ 5 ॥

श्लोक 6

शीतले तनुजान्रोगान्नृणां हरसि दुस्त्यजान् ।śītale tanujānrogānnṛṇāṃ harasi dustyajān |ଶୀତଲେ ତନୁଜାନ୍ରୋଗାନ୍ନୃଣାଂ ହରସି ଦୁସ୍ତ୍ଯଜାନ୍ ।

विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकामृतवर्षिणी ॥ ६ ॥visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekāmṛtavarṣiṇī || 6 ||ବିସ୍ଫୋଟକବିଦୀର୍ଣାନାଂ ତ୍ବମେକାମୃତବର୍ଷିଣୀ ॥ 6 ॥

श्लोक 7

गलगंडग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् ।galagaṃḍagrahā rogā ye cānye dāruṇā nṛṇām |ଗଲଗଂଡଗ୍ରହା ରୋଗା ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଦାରୁଣା ନୃଣାମ୍ ।

त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यांति संक्षयम् ॥ ७ ॥tvadanudhyānamātreṇa śītale yāṃti saṃkṣayam || 7 ||ତ୍ବଦନୁଧ୍ଯାନମାତ୍ରେଣ ଶୀତଲେ ଯାଂତି ସଂକ୍ଷଯମ୍ ॥ 7 ॥

श्लोक 8

न मंत्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते ।na maṃtro nauṣadhaṃ tasya pāparogasya vidyate |ନ ମଂତ୍ରୋ ନୌଷଧଂ ତସ୍ଯ ପାପରୋଗସ୍ଯ ବିଦ୍ଯତେ ।

त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ ८ ॥tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||ତ୍ବାମେକାଂ ଶୀତଲେ ଧାତ୍ରୀଂ ନାନ୍ଯାଂ ପଶ୍ଯାମି ଦେବତାମ୍ ॥ 8 ॥

श्लोक 9

मृणालतंतुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् ।mṛṇālataṃtusadṛśīṃ nābhihṛnmadhyasaṃsthitām |ମୃଣାଲତଂତୁସଦୃଶୀଂ ନାଭିହୃନ୍ମଧ୍ଯସଂସ୍ଥିତାମ୍ ।

यस्त्वां संचिंतयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ ९ ॥yastvāṃ saṃciṃtayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||ଯସ୍ତ୍ବାଂ ସଂଚିଂତଯେଦ୍ଦେବି ତସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁର୍ନ ଜାଯତେ ॥ 9 ॥

श्लोक 10

अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा ।aṣṭakaṃ śītalādevyā yo naraḥ prapaṭhetsadā |ଅଷ୍ଟକଂ ଶୀତଲାଦେବ୍ଯା ଯୋ ନରଃ ପ୍ରପଠେତ୍ସଦା ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ १० ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||ବିସ୍ଫୋଟକଭଯଂ ଘୋରଂ ଗୃହେ ତସ୍ଯ ନ ଜାଯତେ ॥ 10 ॥

श्लोक 11

श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः ।śrotavyaṃ paṭhitavyaṃ ca śraddhābhaktisamanvitaiḥ |ଶ୍ରୋତବ୍ଯଂ ପଠିତବ୍ଯଂ ଚ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତିସମନ୍ବିତୈଃ ।

उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ ११ ॥upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||ଉପସର୍ଗବିନାଶାଯ ପରଂ ସ୍ବସ୍ତ୍ଯଯନଂ ମହତ୍ ॥ 11 ॥

श्लोक 12

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता ।śītale tvaṃ jaganmātā śītale tvaṃ jagatpitā |ଶୀତଲେ ତ୍ବଂ ଜଗନ୍ମାତା ଶୀତଲେ ତ୍ବଂ ଜଗତ୍ପିତା ।

शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ १२ ॥śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||ଶୀତଲେ ତ୍ବଂ ଜଗଦ୍ଧାତ୍ରୀ ଶୀତଲାଯୈ ନମୋ ନମଃ ॥ 12 ॥

श्लोक 13

रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनंदनः ।rāsabho gardabhaścaiva kharo vaiśākhanaṃdanaḥ |ରାସଭୋ ଗର୍ଦଭଶ୍ଚୈବ ଖରୋ ବୈଶାଖନଂଦନଃ ।

शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकंदनिकृंतनः ॥ १३ ॥śītalāvāhanaścaiva dūrvākaṃdanikṛṃtanaḥ || 13 ||ଶୀତଲାବାହନଶ୍ଚୈବ ଦୂର୍ବାକଂଦନିକୃଂତନଃ ॥ 13 ॥

श्लोक 14

एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् ।etāni kharanāmāni śītalāgre tu yaḥ paṭhet |ଏତାନି ଖରନାମାନି ଶୀତଲାଗ୍ରେ ତୁ ଯଃ ପଠେତ୍ ।

तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ १४ ॥tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||ତସ୍ଯ ଗେହେ ଶିଶୂନାଂ ଚ ଶୀତଲାରୁଙ୍ ନ ଜାଯତେ ॥ 14 ॥

श्लोक 15

शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् ।śītalāṣṭakamevedaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |ଶୀତଲାଷ୍ଟକମେବେଦଂ ନ ଦେଯଂ ଯସ୍ଯକସ୍ଯଚିତ୍ ।

दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ १५ ॥dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||ଦାତବ୍ଯଂ ଚ ସଦା ତସ୍ମୈ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭକ୍ତିଯୁତାଯ ବୈ ॥ 15 ॥

16

इति श्रीस्कंदपुराणे शीतलाष्टकस्तोत्रं संपूर्णम् ॥iti śrīskaṃdapurāṇe śītalāṣṭakastotraṃ saṃpūrṇam ||ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କଂଦପୁରାଣେ ଶୀତଲାଷ୍ଟକସ୍ତୋତ୍ରଂ ସଂପୂର୍ଣମ୍ ॥