शीतलाष्टक Sheetalashtakam

अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः । अनुष्टुप् छंदः । शीतला देवता । लक्ष्मीर्बीजम् । भवानी शक्तिः । सर्वविस्फोटकनिवृत्तये जपे विनियोगः ।asya śrīśītalāstotrasya mahādeva ṛṣiḥ | anuṣṭup chaṃdaḥ | śītalā devatā | lakṣmīrbījam | bhavānī śaktiḥ | sarvavisphoṭakanivṛttaye jape viniyogaḥ |ਅਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੀਤਲਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵ ਰਿਸ਼ਿਃ । ਅਨੁਸ਼੍ਟੁਪ੍ ਛਂਦਃ । ਸ਼ੀਤਲਾ ਦੇਵਤਾ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਬੀਜਮ੍ । ਭਵਾਨੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ । ਸਰ੍ਵਵਿਸ੍ਫੋਟਕਨਿਵ੍ਰਿਤ੍ਤਯੇ ਜਪੇ ਵਿਨਿਯੋਗਃ ।

श्लोक 1

वंदेहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगंबराम् ।vaṃdehaṃ śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digaṃbarām |ਵਂਦੇਹਂ ਸ਼ੀਤਲਾਂ ਦੇਵੀਂ ਰਾਸਭਸ੍ਥਾਂ ਦਿਗਂਬਰਾਮ੍ ।

मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालंकृतमस्तकाम् ॥ १ ॥mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṃkṛtamastakām || 1 ||ਮਾਰ੍ਜਨੀਕਲਸ਼ੋਪੇਤਾਂ ਸ਼ੂਰ੍ਪਾਲਂਕ੍ਰਿਤਮਸ੍ਤਕਾਮ੍ ॥ 1 ॥

श्लोक 2

वंदेऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम् ।vaṃde'haṃ śītalāṃ devīṃ sarvarogabhayāpahām |ਵਂਦੇਹਂ ਸ਼ੀਤਲਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸਰ੍ਵਰੋਗਭਯਾਪਹਾਮ੍ ।

यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ २ ॥yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||ਯਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਵਰ੍ਤੇਤ ਵਿਸ੍ਫੋਟਕਭਯਂ ਮਹਤ੍ ॥ 2 ॥

श्लोक 3

शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः ।śītale śītale ceti yo brūyāddāhapīḍitaḥ |ਸ਼ੀਤਲੇ ਸ਼ੀਤਲੇ ਚੇਤਿ ਯੋ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਦਾਹਪੀਡਿਤਃ ।

विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ ३ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||ਵਿਸ੍ਫੋਟਕਭਯਂ ਘੋਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ ॥ 3 ॥

श्लोक 4

यस्त्वामुदकमध्ये तु धृत्वा पूजयते नरः ।yastvāmudakamadhye tu dhṛtvā pūjayate naraḥ |ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਮੁਦਕਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਧ੍ਰਿਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਤੇ ਨਰਃ ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ ४ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||ਵਿਸ੍ਫੋਟਕਭਯਂ ਘੋਰਂ ਗ੍ਰਿਹੇ ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਾਯਤੇ ॥ 4 ॥

श्लोक 5

शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगंधयुतस्य च ।śītale jvaradagdhasya pūtigaṃdhayutasya ca |ਸ਼ੀਤਲੇ ਜ੍ਵਰਦਗ੍ਧਸ੍ਯ ਪੂਤਿਗਂਧਯੁਤਸ੍ਯ ਚ ।

प्रनष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ ५ ॥pranaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||ਪ੍ਰਨਸ਼੍ਟਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ਃ ਪੁਂਸਸ੍ਤ੍ਵਾਮਾਹੁਰ੍ਜੀਵਨੌਸ਼ਧਮ੍ ॥ 5 ॥

श्लोक 6

शीतले तनुजान्रोगान्नृणां हरसि दुस्त्यजान् ।śītale tanujānrogānnṛṇāṃ harasi dustyajān |ਸ਼ੀਤਲੇ ਤਨੁਜਾਨ੍ਰੋਗਾਨ੍ਨ੍ਰਿਣਾਂ ਹਰਸਿ ਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਾਨ੍ ।

विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकामृतवर्षिणी ॥ ६ ॥visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekāmṛtavarṣiṇī || 6 ||ਵਿਸ੍ਫੋਟਕਵਿਦੀਰ੍ਣਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮੇਕਾਮ੍ਰਿਤਵਰ੍ਸ਼ਿਣੀ ॥ 6 ॥

श्लोक 7

गलगंडग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् ।galagaṃḍagrahā rogā ye cānye dāruṇā nṛṇām |ਗਲਗਂਡਗ੍ਰਹਾ ਰੋਗਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦਾਰੁਣਾ ਨ੍ਰਿਣਾਮ੍ ।

त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यांति संक्षयम् ॥ ७ ॥tvadanudhyānamātreṇa śītale yāṃti saṃkṣayam || 7 ||ਤ੍ਵਦਨੁਧ੍ਯਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੀਤਲੇ ਯਾਂਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ॥ 7 ॥

श्लोक 8

न मंत्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते ।na maṃtro nauṣadhaṃ tasya pāparogasya vidyate |ਨ ਮਂਤ੍ਰੋ ਨੌਸ਼ਧਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਰੋਗਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ।

त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ ८ ॥tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||ਤ੍ਵਾਮੇਕਾਂ ਸ਼ੀਤਲੇ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਨਾਨ੍ਯਾਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਤਾਮ੍ ॥ 8 ॥

श्लोक 9

मृणालतंतुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् ।mṛṇālataṃtusadṛśīṃ nābhihṛnmadhyasaṃsthitām |ਮ੍ਰਿਣਾਲਤਂਤੁਸਦ੍ਰਿਸ਼ੀਂ ਨਾਭਿਹ੍ਰਿਨ੍ਮਧ੍ਯਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ ।

यस्त्वां संचिंतयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ ९ ॥yastvāṃ saṃciṃtayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਚਿਂਤਯੇਦ੍ਦੇਵਿ ਤਸ੍ਯ ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁਰ੍ਨ ਜਾਯਤੇ ॥ 9 ॥

श्लोक 10

अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा ।aṣṭakaṃ śītalādevyā yo naraḥ prapaṭhetsadā |ਅਸ਼੍ਟਕਂ ਸ਼ੀਤਲਾਦੇਵ੍ਯਾ ਯੋ ਨਰਃ ਪ੍ਰਪਠੇਤ੍ਸਦਾ ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ १० ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||ਵਿਸ੍ਫੋਟਕਭਯਂ ਘੋਰਂ ਗ੍ਰਿਹੇ ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਾਯਤੇ ॥ 10 ॥

श्लोक 11

श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः ।śrotavyaṃ paṭhitavyaṃ ca śraddhābhaktisamanvitaiḥ |ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਪਠਿਤਵ੍ਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ ।

उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ ११ ॥upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||ਉਪਸਰ੍ਗਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਪਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਮਹਤ੍ ॥ 11 ॥

श्लोक 12

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता ।śītale tvaṃ jaganmātā śītale tvaṃ jagatpitā |ਸ਼ੀਤਲੇ ਤ੍ਵਂ ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਸ਼ੀਤਲੇ ਤ੍ਵਂ ਜਗਤ੍ਪਿਤਾ ।

शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ १२ ॥śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||ਸ਼ੀਤਲੇ ਤ੍ਵਂ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਸ਼ੀਤਲਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ ॥ 12 ॥

श्लोक 13

रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनंदनः ।rāsabho gardabhaścaiva kharo vaiśākhanaṃdanaḥ |ਰਾਸਭੋ ਗਰ੍ਦਭਸ਼੍ਚੈਵ ਖਰੋ ਵੈਸ਼ਾਖਨਂਦਨਃ ।

शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकंदनिकृंतनः ॥ १३ ॥śītalāvāhanaścaiva dūrvākaṃdanikṛṃtanaḥ || 13 ||ਸ਼ੀਤਲਾਵਾਹਨਸ਼੍ਚੈਵ ਦੂਰ੍ਵਾਕਂਦਨਿਕ੍ਰਿਂਤਨਃ ॥ 13 ॥

श्लोक 14

एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् ।etāni kharanāmāni śītalāgre tu yaḥ paṭhet |ਏਤਾਨਿ ਖਰਨਾਮਾਨਿ ਸ਼ੀਤਲਾਗ੍ਰੇ ਤੁ ਯਃ ਪਠੇਤ੍ ।

तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ १४ ॥tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਸ਼ਿਸ਼ੂਨਾਂ ਚ ਸ਼ੀਤਲਾਰੁਙ੍ ਨ ਜਾਯਤੇ ॥ 14 ॥

श्लोक 15

शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् ।śītalāṣṭakamevedaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |ਸ਼ੀਤਲਾਸ਼੍ਟਕਮੇਵੇਦਂ ਨ ਦੇਯਂ ਯਸ੍ਯਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ।

दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ १५ ॥dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਚ ਸਦਾ ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਭਕ੍ਤਿਯੁਤਾਯ ਵੈ ॥ 15 ॥

16

इति श्रीस्कंदपुराणे शीतलाष्टकस्तोत्रं संपूर्णम् ॥iti śrīskaṃdapurāṇe śītalāṣṭakastotraṃ saṃpūrṇam ||ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਂਦਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ੀਤਲਾਸ਼੍ਟਕਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਂਪੂਰ੍ਣਮ੍ ॥