शीतलाष्टक Sheetalashtakam

अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः । अनुष्टुप् छंदः । शीतला देवता । लक्ष्मीर्बीजम् । भवानी शक्तिः । सर्वविस्फोटकनिवृत्तये जपे विनियोगः ।asya śrīśītalāstotrasya mahādeva ṛṣiḥ | anuṣṭup chaṃdaḥ | śītalā devatā | lakṣmīrbījam | bhavānī śaktiḥ | sarvavisphoṭakanivṛttaye jape viniyogaḥ |അസ്യ ശ്രീശീതലാസ്തോത്രസ്യ മഹാദേവ ഋഷിഃ । അനുഷ്ടുപ് ഛംദഃ । ശീതലാ ദേവതാ । ലക്ഷ്മീര്ബീജമ് । ഭവാനീ ശക്തിഃ । സര്വവിസ്ഫോടകനിവൃത്തയേ ജപേ വിനിയോഗഃ ।

श्लोक 1

वंदेहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगंबराम् ।vaṃdehaṃ śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digaṃbarām |വംദേഹം ശീതലാം ദേവീം രാസഭസ്ഥാം ദിഗംബരാമ് ।

मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालंकृतमस्तकाम् ॥ १ ॥mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṃkṛtamastakām || 1 ||മാര്ജനീകലശോപേതാം ശൂര്പാലംകൃതമസ്തകാമ് ॥ 1 ॥

श्लोक 2

वंदेऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम् ।vaṃde'haṃ śītalāṃ devīṃ sarvarogabhayāpahām |വംദേഽഹം ശീതലാം ദേവീം സര്വരോഗഭയാപഹാമ് ।

यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ २ ॥yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||യാമാസാദ്യ നിവര്തേത വിസ്ഫോടകഭയം മഹത് ॥ 2 ॥

श्लोक 3

शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः ।śītale śītale ceti yo brūyāddāhapīḍitaḥ |ശീതലേ ശീതലേ ചേതി യോ ബ്രൂയാദ്ദാഹപീഡിതഃ ।

विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ ३ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||വിസ്ഫോടകഭയം ഘോരം ക്ഷിപ്രം തസ്യ പ്രണശ്യതി ॥ 3 ॥

श्लोक 4

यस्त्वामुदकमध्ये तु धृत्वा पूजयते नरः ।yastvāmudakamadhye tu dhṛtvā pūjayate naraḥ |യസ്ത്വാമുദകമധ്യേ തു ധൃത്വാ പൂജയതേ നരഃ ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ ४ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||വിസ്ഫോടകഭയം ഘോരം ഗൃഹേ തസ്യ ന ജായതേ ॥ 4 ॥

श्लोक 5

शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगंधयुतस्य च ।śītale jvaradagdhasya pūtigaṃdhayutasya ca |ശീതലേ ജ്വരദഗ്ധസ്യ പൂതിഗംധയുതസ്യ ച ।

प्रनष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ ५ ॥pranaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||പ്രനഷ്ടചക്ഷുഷഃ പുംസസ്ത്വാമാഹുര്ജീവനൌഷധമ് ॥ 5 ॥

श्लोक 6

शीतले तनुजान्रोगान्नृणां हरसि दुस्त्यजान् ।śītale tanujānrogānnṛṇāṃ harasi dustyajān |ശീതലേ തനുജാന്രോഗാന്നൃണാം ഹരസി ദുസ്ത്യജാന് ।

विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकामृतवर्षिणी ॥ ६ ॥visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekāmṛtavarṣiṇī || 6 ||വിസ്ഫോടകവിദീര്ണാനാം ത്വമേകാമൃതവര്ഷിണീ ॥ 6 ॥

श्लोक 7

गलगंडग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् ।galagaṃḍagrahā rogā ye cānye dāruṇā nṛṇām |ഗലഗംഡഗ്രഹാ രോഗാ യേ ചാന്യേ ദാരുണാ നൃണാമ് ।

त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यांति संक्षयम् ॥ ७ ॥tvadanudhyānamātreṇa śītale yāṃti saṃkṣayam || 7 ||ത്വദനുധ്യാനമാത്രേണ ശീതലേ യാംതി സംക്ഷയമ് ॥ 7 ॥

श्लोक 8

न मंत्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते ।na maṃtro nauṣadhaṃ tasya pāparogasya vidyate |ന മംത്രോ നൌഷധം തസ്യ പാപരോഗസ്യ വിദ്യതേ ।

त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ ८ ॥tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||ത്വാമേകാം ശീതലേ ധാത്രീം നാന്യാം പശ്യാമി ദേവതാമ് ॥ 8 ॥

श्लोक 9

मृणालतंतुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् ।mṛṇālataṃtusadṛśīṃ nābhihṛnmadhyasaṃsthitām |മൃണാലതംതുസദൃശീം നാഭിഹൃന്മധ്യസംസ്ഥിതാമ് ।

यस्त्वां संचिंतयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ ९ ॥yastvāṃ saṃciṃtayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||യസ്ത്വാം സംചിംതയേദ്ദേവി തസ്യ മൃത്യുര്ന ജായതേ ॥ 9 ॥

श्लोक 10

अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा ।aṣṭakaṃ śītalādevyā yo naraḥ prapaṭhetsadā |അഷ്ടകം ശീതലാദേവ്യാ യോ നരഃ പ്രപഠേത്സദാ ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ १० ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||വിസ്ഫോടകഭയം ഘോരം ഗൃഹേ തസ്യ ന ജായതേ ॥ 10 ॥

श्लोक 11

श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः ।śrotavyaṃ paṭhitavyaṃ ca śraddhābhaktisamanvitaiḥ |ശ്രോതവ്യം പഠിതവ്യം ച ശ്രദ്ധാഭക്തിസമന്വിതൈഃ ।

उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ ११ ॥upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||ഉപസര്ഗവിനാശായ പരം സ്വസ്ത്യയനം മഹത് ॥ 11 ॥

श्लोक 12

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता ।śītale tvaṃ jaganmātā śītale tvaṃ jagatpitā |ശീതലേ ത്വം ജഗന്മാതാ ശീതലേ ത്വം ജഗത്പിതാ ।

शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ १२ ॥śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||ശീതലേ ത്വം ജഗദ്ധാത്രീ ശീതലായൈ നമോ നമഃ ॥ 12 ॥

श्लोक 13

रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनंदनः ।rāsabho gardabhaścaiva kharo vaiśākhanaṃdanaḥ |രാസഭോ ഗര്ദഭശ്ചൈവ ഖരോ വൈശാഖനംദനഃ ।

शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकंदनिकृंतनः ॥ १३ ॥śītalāvāhanaścaiva dūrvākaṃdanikṛṃtanaḥ || 13 ||ശീതലാവാഹനശ്ചൈവ ദൂര്വാകംദനികൃംതനഃ ॥ 13 ॥

श्लोक 14

एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् ।etāni kharanāmāni śītalāgre tu yaḥ paṭhet |ഏതാനി ഖരനാമാനി ശീതലാഗ്രേ തു യഃ പഠേത് ।

तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ १४ ॥tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||തസ്യ ഗേഹേ ശിശൂനാം ച ശീതലാരുങ് ന ജായതേ ॥ 14 ॥

श्लोक 15

शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् ।śītalāṣṭakamevedaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |ശീതലാഷ്ടകമേവേദം ന ദേയം യസ്യകസ്യചിത് ।

दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ १५ ॥dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||ദാതവ്യം ച സദാ തസ്മൈ ശ്രദ്ധാഭക്തിയുതായ വൈ ॥ 15 ॥

16

इति श्रीस्कंदपुराणे शीतलाष्टकस्तोत्रं संपूर्णम् ॥iti śrīskaṃdapurāṇe śītalāṣṭakastotraṃ saṃpūrṇam ||ഇതി ശ്രീസ്കംദപുരാണേ ശീതലാഷ്ടകസ്തോത്രം സംപൂര്ണമ് ॥