शीतलाष्टक Sheetalashtakam

अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः । अनुष्टुप् छंदः । शीतला देवता । लक्ष्मीर्बीजम् । भवानी शक्तिः । सर्वविस्फोटकनिवृत्तये जपे विनियोगः ।asya śrīśītalāstotrasya mahādeva ṛṣiḥ | anuṣṭup chaṃdaḥ | śītalā devatā | lakṣmīrbījam | bhavānī śaktiḥ | sarvavisphoṭakanivṛttaye jape viniyogaḥ |ಅಸ್ಯ ಶ್ರೀಶೀತಲಾಸ್ತೋತ್ರಸ್ಯ ಮಹಾದೇವ ಋಷಿಃ । ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಛಂದಃ । ಶೀತಲಾ ದೇವತಾ । ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಬೀಜಮ್ । ಭವಾನೀ ಶಕ್ತಿಃ । ಸರ್ವವಿಸ್ಫೋಟಕನಿವೃತ್ತಯೇ ಜಪೇ ವಿನಿಯೋಗಃ ।

श्लोक 1

वंदेहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगंबराम् ।vaṃdehaṃ śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digaṃbarām |ವಂದೇಹಂ ಶೀತಲಾಂ ದೇವೀಂ ರಾಸಭಸ್ಥಾಂ ದಿಗಂಬರಾಮ್ ।

मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालंकृतमस्तकाम् ॥ १ ॥mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṃkṛtamastakām || 1 ||ಮಾರ್ಜನೀಕಲಶೋಪೇತಾಂ ಶೂರ್ಪಾಲಂಕೃತಮಸ್ತಕಾಮ್ ॥ 1 ॥

श्लोक 2

वंदेऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम् ।vaṃde'haṃ śītalāṃ devīṃ sarvarogabhayāpahām |ವಂದೇಽಹಂ ಶೀತಲಾಂ ದೇವೀಂ ಸರ್ವರೋಗಭಯಾಪಹಾಮ್ ।

यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ २ ॥yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||ಯಾಮಾಸಾದ್ಯ ನಿವರ್ತೇತ ವಿಸ್ಫೋಟಕಭಯಂ ಮಹತ್ ॥ 2 ॥

श्लोक 3

शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः ।śītale śītale ceti yo brūyāddāhapīḍitaḥ |ಶೀತಲೇ ಶೀತಲೇ ಚೇತಿ ಯೋ ಬ್ರೂಯಾದ್ದಾಹಪೀಡಿತಃ ।

विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ ३ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||ವಿಸ್ಫೋಟಕಭಯಂ ಘೋರಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ ॥ 3 ॥

श्लोक 4

यस्त्वामुदकमध्ये तु धृत्वा पूजयते नरः ।yastvāmudakamadhye tu dhṛtvā pūjayate naraḥ |ಯಸ್ತ್ವಾಮುದಕಮಧ್ಯೇ ತು ಧೃತ್ವಾ ಪೂಜಯತೇ ನರಃ ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ ४ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||ವಿಸ್ಫೋಟಕಭಯಂ ಘೋರಂ ಗೃಹೇ ತಸ್ಯ ನ ಜಾಯತೇ ॥ 4 ॥

श्लोक 5

शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगंधयुतस्य च ।śītale jvaradagdhasya pūtigaṃdhayutasya ca |ಶೀತಲೇ ಜ್ವರದಗ್ಧಸ್ಯ ಪೂತಿಗಂಧಯುತಸ್ಯ ಚ ।

प्रनष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ ५ ॥pranaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||ಪ್ರನಷ್ಟಚಕ್ಷುಷಃ ಪುಂಸಸ್ತ್ವಾಮಾಹುರ್ಜೀವನೌಷಧಮ್ ॥ 5 ॥

श्लोक 6

शीतले तनुजान्रोगान्नृणां हरसि दुस्त्यजान् ।śītale tanujānrogānnṛṇāṃ harasi dustyajān |ಶೀತಲೇ ತನುಜಾನ್ರೋಗಾನ್ನೃಣಾಂ ಹರಸಿ ದುಸ್ತ್ಯಜಾನ್ ।

विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकामृतवर्षिणी ॥ ६ ॥visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekāmṛtavarṣiṇī || 6 ||ವಿಸ್ಫೋಟಕವಿದೀರ್ಣಾನಾಂ ತ್ವಮೇಕಾಮೃತವರ್ಷಿಣೀ ॥ 6 ॥

श्लोक 7

गलगंडग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् ।galagaṃḍagrahā rogā ye cānye dāruṇā nṛṇām |ಗಲಗಂಡಗ್ರಹಾ ರೋಗಾ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ದಾರುಣಾ ನೃಣಾಮ್ ।

त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यांति संक्षयम् ॥ ७ ॥tvadanudhyānamātreṇa śītale yāṃti saṃkṣayam || 7 ||ತ್ವದನುಧ್ಯಾನಮಾತ್ರೇಣ ಶೀತಲೇ ಯಾಂತಿ ಸಂಕ್ಷಯಮ್ ॥ 7 ॥

श्लोक 8

न मंत्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते ।na maṃtro nauṣadhaṃ tasya pāparogasya vidyate |ನ ಮಂತ್ರೋ ನೌಷಧಂ ತಸ್ಯ ಪಾಪರೋಗಸ್ಯ ವಿದ್ಯತೇ ।

त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ ८ ॥tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||ತ್ವಾಮೇಕಾಂ ಶೀತಲೇ ಧಾತ್ರೀಂ ನಾನ್ಯಾಂ ಪಶ್ಯಾಮಿ ದೇವತಾಮ್ ॥ 8 ॥

श्लोक 9

मृणालतंतुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् ।mṛṇālataṃtusadṛśīṃ nābhihṛnmadhyasaṃsthitām |ಮೃಣಾಲತಂತುಸದೃಶೀಂ ನಾಭಿಹೃನ್ಮಧ್ಯಸಂಸ್ಥಿತಾಮ್ ।

यस्त्वां संचिंतयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ ९ ॥yastvāṃ saṃciṃtayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||ಯಸ್ತ್ವಾಂ ಸಂಚಿಂತಯೇದ್ದೇವಿ ತಸ್ಯ ಮೃತ್ಯುರ್ನ ಜಾಯತೇ ॥ 9 ॥

श्लोक 10

अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा ।aṣṭakaṃ śītalādevyā yo naraḥ prapaṭhetsadā |ಅಷ್ಟಕಂ ಶೀತಲಾದೇವ್ಯಾ ಯೋ ನರಃ ಪ್ರಪಠೇತ್ಸದಾ ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ १० ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||ವಿಸ್ಫೋಟಕಭಯಂ ಘೋರಂ ಗೃಹೇ ತಸ್ಯ ನ ಜಾಯತೇ ॥ 10 ॥

श्लोक 11

श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः ।śrotavyaṃ paṭhitavyaṃ ca śraddhābhaktisamanvitaiḥ |ಶ್ರೋತವ್ಯಂ ಪಠಿತವ್ಯಂ ಚ ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತೈಃ ।

उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ ११ ॥upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||ಉಪಸರ್ಗವಿನಾಶಾಯ ಪರಂ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನಂ ಮಹತ್ ॥ 11 ॥

श्लोक 12

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता ।śītale tvaṃ jaganmātā śītale tvaṃ jagatpitā |ಶೀತಲೇ ತ್ವಂ ಜಗನ್ಮಾತಾ ಶೀತಲೇ ತ್ವಂ ಜಗತ್ಪಿತಾ ।

शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ १२ ॥śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||ಶೀತಲೇ ತ್ವಂ ಜಗದ್ಧಾತ್ರೀ ಶೀತಲಾಯೈ ನಮೋ ನಮಃ ॥ 12 ॥

श्लोक 13

रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनंदनः ।rāsabho gardabhaścaiva kharo vaiśākhanaṃdanaḥ |ರಾಸಭೋ ಗರ್ದಭಶ್ಚೈವ ಖರೋ ವೈಶಾಖನಂದನಃ ।

शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकंदनिकृंतनः ॥ १३ ॥śītalāvāhanaścaiva dūrvākaṃdanikṛṃtanaḥ || 13 ||ಶೀತಲಾವಾಹನಶ್ಚೈವ ದೂರ್ವಾಕಂದನಿಕೃಂತನಃ ॥ 13 ॥

श्लोक 14

एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् ।etāni kharanāmāni śītalāgre tu yaḥ paṭhet |ಏತಾನಿ ಖರನಾಮಾನಿ ಶೀತಲಾಗ್ರೇ ತು ಯಃ ಪಠೇತ್ ।

तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ १४ ॥tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||ತಸ್ಯ ಗೇಹೇ ಶಿಶೂನಾಂ ಚ ಶೀತಲಾರುಙ್ ನ ಜಾಯತೇ ॥ 14 ॥

श्लोक 15

शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् ।śītalāṣṭakamevedaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |ಶೀತಲಾಷ್ಟಕಮೇವೇದಂ ನ ದೇಯಂ ಯಸ್ಯಕಸ್ಯಚಿತ್ ।

दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ १५ ॥dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||ದಾತವ್ಯಂ ಚ ಸದಾ ತಸ್ಮೈ ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಯುತಾಯ ವೈ ॥ 15 ॥

16

इति श्रीस्कंदपुराणे शीतलाष्टकस्तोत्रं संपूर्णम् ॥iti śrīskaṃdapurāṇe śītalāṣṭakastotraṃ saṃpūrṇam ||ಇತಿ ಶ್ರೀಸ್ಕಂದಪುರಾಣೇ ಶೀತಲಾಷ್ಟಕಸ್ತೋತ್ರಂ ಸಂಪೂರ್ಣಮ್ ॥