हनुमान बाहुक Hanuman Bahuk

पद 1

सिंधु-तरन, सिय-सोच-हरन, रबि-बालबरन-तनु ।siṃdhu-taran, siya-soc-haran, rabi-bālabaran-tanu |ಸಿಂಧು-ತರನ, ಸಿಯ-ಸೋಚ-ಹರನ, ರಬಿ-ಬಾಲಬರನ-ತನು ।

भुज बिसाल, मूरति कराल कालहुको काल जनु ॥bhuj bisāl, mūrati karāl kālahuko kāl janu ||ಭುಜ ಬಿಸಾಲ, ಮೂರತಿ ಕರಾಲ ಕಾಲಹುಕೋ ಕಾಲ ಜನು ॥

गहन-दहन-निरदहन-लंक निःसंक, बंक-भुव ।gahan-dahan-niradahan-laṃk niḥsaṃk, baṃk-bhuv |ಗಹನ-ದಹನ-ನಿರದಹನ-ಲಂಕ ನಿಃಸಂಕ, ಬಂಕ-ಭುವ ।

जातुधान-बलवान-मान-मद-दवन पवनसुव ॥jātudhān-balavān-mān-mad-davan pavanasuv ||ಜಾತುಧಾನ-ಬಲವಾನ-ಮಾನ-ಮದ-ದವನ ಪವನಸುವ ॥

कह तुलसिदास सेवत सुलभ, सेवक हित संतत निकट ।kah tulasidās sevat sulabh, sevak hit saṃtat nikaṭ |ಕಹ ತುಲಸಿದಾಸ ಸೇವತ ಸುಲಭ, ಸೇವಕ ಹಿತ ಸಂತತ ನಿಕಟ ।

गुनगनत, नमत, सुमिरत, जपत, समन सकल-संकट-बिकट ॥१॥gunaganat, namat, sumirat, japat, saman sakal-saṃkaṭ-bikaṭ ||1||ಗುನಗನತ, ನಮತ, ಸುಮಿರತ, ಜಪತ, ಸಮನ ಸಕಲ-ಸಂಕಟ-ಬಿಕಟ ॥1॥

पद 2

स्वर्न-सैल-संकास कोटि-रबि-तरुन-तेज-घन ।svarna-sail-saṃkās koṭi-rabi-tarun-tej-ghan |ಸ್ವರ್ನ-ಸೈಲ-ಸಂಕಾಸ ಕೋಟಿ-ರಬಿ-ತರುನ-ತೇಜ-ಘನ ।

उर बिसाल, भुजदंड चंड नख बज्र बज्रतन ॥ur bisāl, bhujadaṃḍ caṃḍ nakh bajra bajratan ||ಉರ ಬಿಸಾಲ, ಭುಜದಂಡ ಚಂಡ ನಖ ಬಜ್ರ ಬಜ್ರತನ ॥

पिंग नयन, भृकुटी कराल रसना दसनानन ।piṃg nayan, bhṛkuṭī karāl rasanā dasanānan |ಪಿಂಗ ನಯನ, ಭೃಕುಟೀ ಕರಾಲ ರಸನಾ ದಸನಾನನ ।

कपिस केस, करकस लंगूर, खल-दल बल भानन ॥kapis kes, karakas laṃgūr, khal-dal bal bhānan ||ಕಪಿಸ ಕೇಸ, ಕರಕಸ ಲಂಗೂರ, ಖಲ-ದಲ ಬಲ ಭಾನನ ॥

कह तुलसिदास बस जासु उर मारुतसुत मूरति बिकट ।kah tulasidās bas jāsu ur mārutasut mūrati bikaṭ |ಕಹ ತುಲಸಿದಾಸ ಬಸ ಜಾಸು ಉರ ಮಾರುತಸುತ ಮೂರತಿ ಬಿಕಟ ।

संताप पाप तेहि पुरुष पहिं सपनेहुँ नहिं आवत निकट ॥२॥saṃtāp pāp tehi puruṣ pahiṃ sapanehum̐ nahiṃ āvat nikaṭ ||2||ಸಂತಾಪ ಪಾಪ ತೇಹಿ ಪುರುಷ ಪಹಿಂ ಸಪನೇಹುಁ ನಹಿಂ ಆವತ ನಿಕಟ ॥2॥

पद 3

पंचमुख-छमुख-भृगुमुख्य भट-असुर-सुरpaṃcamukh-chamukh-bhṛgumukhya bhaṭ-asur-surಪಂಚಮುಖ-ಛಮುಖ-ಭೃಗುಮುಖ್ಯ ಭಟ-ಅಸುರ-ಸುರ

सर्व-सरि-समर समरत्थ सूरो ।sarva-sari-samar samarattha sūro |ಸರ್ವ-ಸರಿ-ಸಮರ ಸಮರತ್ಥ ಸೂರೋ ।

बाँकुरो बीर बिरुदैत बिरुदावलीbām̐kuro bīr birudait birudāvalīಬಾಁಕುರೋ ಬೀರ ಬಿರುದೈತ ಬಿರುದಾವಲೀ

बेद बंदी बदत पैजपूरो ॥bed baṃdī badat paijapūro ||ಬೇದ ಬಂದೀ ಬದತ ಪೈಜಪೂರೋ ॥

जासु गुनगाथ रघुनाथ कह, जासु बलjāsu gunagāth raghunāth kah, jāsu balಜಾಸು ಗುನಗಾಥ ರಘುನಾಥ ಕಹ, ಜಾಸು ಬಲ

बिपुल-जल-भरित जग-जलधि झूरो ।bipul-jal-bharit jag-jaladhi jhūro |ಬಿಪುಲ-ಜಲ-ಭರಿತ ಜಗ-ಜಲಧಿ ಝೂರೋ ।

दुवन-दल-दमनको कौन तुलसीस हैduvan-dal-damanako kaun tulasīs haiದುವನ-ದಲ-ದಮನಕೋ ಕೌನ ತುಲಸೀಸ ಹೈ

पवनको पूत रजपूत रूरो ॥३॥pavanako pūt rajapūt rūro ||3||ಪವನಕೋ ಪೂತ ರಜಪೂತ ರೂರೋ ॥3॥

पद 4

भानुसों पढ़न हनुमान गये भानु मनbhānusoṃ paṛhan hanumān gaye bhānu manಭಾನುಸೋಂ ಪಢನ ಹನುಮಾನ ಗಯೇ ಭಾನು ಮನ

अनुमानि सिसुकेलि कियो फेरफार सो ।anumāni sisukeli kiyo pheraphār so |ಅನುಮಾನಿ ಸಿಸುಕೇಲಿ ಕಿಯೋ ಫೇರಫಾರ ಸೋ ।

पाछिले पगनि गम गगन मगन-मनpāchile pagani gam gagan magan-manಪಾಛಿಲೇ ಪಗನಿ ಗಮ ಗಗನ ಮಗನ-ಮನ

क्रमको न भ्रम, कपि बालक-बिहार सो ॥kramako na bhram, kapi bālak-bihār so ||ಕ್ರಮಕೋ ನ ಭ್ರಮ, ಕಪಿ ಬಾಲಕ-ಬಿಹಾರ ಸೋ ॥

कौतुक बिलोकि लोकपाल हरि हर बिधिkautuk biloki lokapāl hari har bidhiಕೌತುಕ ಬಿಲೋಕಿ ಲೋಕಪಾಲ ಹರಿ ಹರ ಬಿಧಿ

लोचननि चकाचौंधी चित्तनि खभार सो ।locanani cakācauṃdhī cittani khabhār so |ಲೋಚನನಿ ಚಕಾಚೌಂಧೀ ಚಿತ್ತನಿ ಖಭಾರ ಸೋ ।

बल कैधौं बीररस, धीरज कै, साहस कैbal kaidhauṃ bīraras, dhīraj kai, sāhas kaiಬಲ ಕೈಧೌಂ ಬೀರರಸ, ಧೀರಜ ಕೈ, ಸಾಹಸ ಕೈ

तुलसी सरीर धरे सबनिको सार सो ॥४॥tulasī sarīr dhare sabaniko sār so ||4||ತುಲಸೀ ಸರೀರ ಧರೇ ಸಬನಿಕೋ ಸಾರ ಸೋ ॥4॥

पद 5

भारतमें पारथके रथकेतु कपिराजbhāratameṃ pārathake rathaketu kapirājಭಾರತಮೇಂ ಪಾರಥಕೇ ರಥಕೇತು ಕಪಿರಾಜ

गाज्यो सुनि कुरुराज दल हलबल भो ।gājyo suni kururāj dal halabal bho |ಗಾಜ್ಯೋ ಸುನಿ ಕುರುರಾಜ ದಲ ಹಲಬಲ ಭೋ ।

कह्यो द्रोन भीषम समीरसुत महाबीरkahyo dron bhīṣam samīrasut mahābīrಕಹ್ಯೋ ದ್ರೋನ ಭೀಷಮ ಸಮೀರಸುತ ಮಹಾಬೀರ

बीर-रस-बारि-निधि जाको बल जल भो ॥bīr-ras-bāri-nidhi jāko bal jal bho ||ಬೀರ-ರಸ-ಬಾರಿ-ನಿಧಿ ಜಾಕೋ ಬಲ ಜಲ ಭೋ ॥

बानर सुभाय बालकेलि भूमि भानु लागिbānar subhāy bālakeli bhūmi bhānu lāgiಬಾನರ ಸುಭಾಯ ಬಾಲಕೇಲಿ ಭೂಮಿ ಭಾನು ಲಾಗಿ

फलँग फलाँगहूँतें घाटि नभतल भो ।phalam̐g phalām̐gahūm̐teṃ ghāṭi nabhatal bho |ಫಲಁಗ ಫಲಾಁಗಹೂಁತೇಂ ಘಾಟಿ ನಭತಲ ಭೋ ।

नाइ-नाइ माथ जोरि-जोरि हाथ जोधा जोहैंnāi-nāi māth jori-jori hāth jodhā johaiṃನಾಇ-ನಾಇ ಮಾಥ ಜೋರಿ-ಜೋರಿ ಹಾಥ ಜೋಧಾ ಜೋಹೈಂ

हनुमान देखे जगजीवनको फल भो ॥५॥hanumān dekhe jagajīvanako phal bho ||5||ಹನುಮಾನ ದೇಖೇ ಜಗಜೀವನಕೋ ಫಲ ಭೋ ॥5॥

पद 6

गोपद पयोधि करि होलिका ज्यों लाई लंकgopad payodhi kari holikā jyoṃ lāī laṃkಗೋಪದ ಪಯೋಧಿ ಕರಿ ಹೋಲಿಕಾ ಜ್ಯೋಂ ಲಾಈ ಲಂಕ

निपट निसंक परपुर गलबल भो ।nipaṭ nisaṃk parapur galabal bho |ನಿಪಟ ನಿಸಂಕ ಪರಪುರ ಗಲಬಲ ಭೋ ।

द्रोन-सो पहार लियो ख्याल ही उखारि करdron-so pahār liyo khyāl hī ukhāri karದ್ರೋನ-ಸೋ ಪಹಾರ ಲಿಯೋ ಖ್ಯಾಲ ಹೀ ಉಖಾರಿ ಕರ

कंदुक-ज्यों कपिखेल बेल कैसो फल भो ॥kaṃduk-jyoṃ kapikhel bel kaiso phal bho ||ಕಂದುಕ-ಜ್ಯೋಂ ಕಪಿಖೇಲ ಬೇಲ ಕೈಸೋ ಫಲ ಭೋ ॥

संकटसमाज असमंजस भो रामराजsaṃkaṭasamāj asamaṃjas bho rāmarājಸಂಕಟಸಮಾಜ ಅಸಮಂಜಸ ಭೋ ರಾಮರಾಜ

काज जुग-पूगनिको करतल पल भो ।kāj jug-pūganiko karatal pal bho |ಕಾಜ ಜುಗ-ಪೂಗನಿಕೋ ಕರತಲ ಪಲ ಭೋ ।

साहसी समत्थ तुलसीको नाह जाकी बाँहsāhasī samattha tulasīko nāh jākī bām̐hಸಾಹಸೀ ಸಮತ್ಥ ತುಲಸೀಕೋ ನಾಹ ಜಾಕೀ ಬಾಁಹ

लोकपाल पालनको फिर थिर थल भो ॥६॥lokapāl pālanako phir thir thal bho ||6||ಲೋಕಪಾಲ ಪಾಲನಕೋ ಫಿರ ಥಿರ ಥಲ ಭೋ ॥6॥

पद 7

कमठकी पीठि जाके गोड़निकी गाड़ैं मानोkamaṭhakī pīṭhi jāke goṛanikī gāṛaiṃ mānoಕಮಠಕೀ ಪೀಠಿ ಜಾಕೇ ಗೋಡನಿಕೀ ಗಾಡೈಂ ಮಾನೋ

नापके भाजन भरि जलनिधि-जल भो ।nāpake bhājan bhari jalanidhi-jal bho |ನಾಪಕೇ ಭಾಜನ ಭರಿ ಜಲನಿಧಿ-ಜಲ ಭೋ ।

जातुधान-दावन परावनको दुर्ग भयोjātudhān-dāvan parāvanako durga bhayoಜಾತುಧಾನ-ದಾವನ ಪರಾವನಕೋ ದುರ್ಗ ಭಯೋ

महामीनबास तिमि तोमनिको थल भो ॥mahāmīnabās timi tomaniko thal bho ||ಮಹಾಮೀನಬಾಸ ತಿಮಿ ತೋಮನಿಕೋ ಥಲ ಭೋ ॥

कुंभकर्न-रावन-पयोदनाद-ईधनकोkuṃbhakarna-rāvan-payodanād-īdhanakoಕುಂಭಕರ್ನ-ರಾವನ-ಪಯೋದನಾದ-ಈಧನಕೋ

तुलसी प्रताप जाको प्रबल अनल भो ।tulasī pratāp jāko prabal anal bho |ತುಲಸೀ ಪ್ರತಾಪ ಜಾಕೋ ಪ್ರಬಲ ಅನಲ ಭೋ ।

भीषम कहत मेरे अनुमान हनुमानbhīṣam kahat mere anumān hanumānಭೀಷಮ ಕಹತ ಮೇರೇ ಅನುಮಾನ ಹನುಮಾನ

सारिखो त्रिकाल न त्रिलोक महाबल भो ॥७॥sārikho trikāl na trilok mahābal bho ||7||ಸಾರಿಖೋ ತ್ರಿಕಾಲ ನ ತ್ರಿಲೋಕ ಮಹಾಬಲ ಭೋ ॥7॥

पद 8

दूत रामरायको, सपूत पूत पौनको, तूdūt rāmarāyako, sapūt pūt paunako, tūದೂತ ರಾಮರಾಯಕೋ, ಸಪೂತ ಪೂತ ಪೌನಕೋ, ತೂ

अंजनीको नंदन प्रताप भूरि भानु सो ।aṃjanīko naṃdan pratāp bhūri bhānu so |ಅಂಜನೀಕೋ ನಂದನ ಪ್ರತಾಪ ಭೂರಿ ಭಾನು ಸೋ ।

सीय-सोच-समन, दुरित-दोष-दमनsīya-soc-saman, durit-doṣ-damanಸೀಯ-ಸೋಚ-ಸಮನ, ದುರಿತ-ದೋಷ-ದಮನ

सरन आये अवन, लखनप्रिय प्रान सो ॥saran āye avan, lakhanapriya prān so ||ಸರನ ಆಯೇ ಅವನ, ಲಖನಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾನ ಸೋ ॥

दसमुख दुसह दरिद्र दरिबेको भयोdasamukh dusah daridra daribeko bhayoದಸಮುಖ ದುಸಹ ದರಿದ್ರ ದರಿಬೇಕೋ ಭಯೋ

प्रकट तिलोक ओक तुलसी निधान सो ।prakaṭ tilok ok tulasī nidhān so |ಪ್ರಕಟ ತಿಲೋಕ ಓಕ ತುಲಸೀ ನಿಧಾನ ಸೋ ।

ज्ञान-गुनवान बलवान सेवा सावधानjñān-gunavān balavān sevā sāvadhānಜ್ಞಾನ-ಗುನವಾನ ಬಲವಾನ ಸೇವಾ ಸಾವಧಾನ

साहेब सुजान उर आनु हनुमान सो ॥८॥sāheb sujān ur ānu hanumān so ||8||ಸಾಹೇಬ ಸುಜಾನ ಉರ ಆನು ಹನುಮಾನ ಸೋ ॥8॥

पद 9

दवन-दुवन-दल भुवन-बिदित बलdavan-duvan-dal bhuvan-bidit balದವನ-ದುವನ-ದಲ ಭುವನ-ಬಿದಿತ ಬಲ

बेद जस गावत बिबुध बंदीछोर को ।bed jas gāvat bibudh baṃdīchor ko |ಬೇದ ಜಸ ಗಾವತ ಬಿಬುಧ ಬಂದೀಛೋರ ಕೋ ।

पाप-ताप-तिमिर तुहिन-विघटन-पटुpāp-tāp-timir tuhin-vighaṭan-paṭuಪಾಪ-ತಾಪ-ತಿಮಿರ ತುಹಿನ-ವಿಘಟನ-ಪಟು

सेवक-सरोरह सुखद भानु भोरको ॥sevak-sarorah sukhad bhānu bhorako ||ಸೇವಕ-ಸರೋರಹ ಸುಖದ ಭಾನು ಭೋರಕೋ ॥

लोक-परलोकतें बिसोक सपने न सोकlok-paralokateṃ bisok sapane na sokಲೋಕ-ಪರಲೋಕತೇಂ ಬಿಸೋಕ ಸಪನೇ ನ ಸೋಕ

तुलसीके हिये है भरोसो एक ओरको ।tulasīke hiye hai bharoso ek orako |ತುಲಸೀಕೇ ಹಿಯೇ ಹೈ ಭರೋಸೋ ಏಕ ಓರಕೋ ।

रामको दुलारो दास बामदेवको निवासrāmako dulāro dās bāmadevako nivāsರಾಮಕೋ ದುಲಾರೋ ದಾಸ ಬಾಮದೇವಕೋ ನಿವಾಸ

नाम कलि-कामतरु केसरी-किसोरको ॥९॥nām kali-kāmataru kesarī-kisorako ||9||ನಾಮ ಕಲಿ-ಕಾಮತರು ಕೇಸರೀ-ಕಿಸೋರಕೋ ॥9॥

पद 10

महाबल-सीम, महाभीम, महाबानइतmahābal-sīm, mahābhīm, mahābānaitಮಹಾಬಲ-ಸೀಮ, ಮಹಾಭೀಮ, ಮಹಾಬಾನಇತ

महाबीर बिदित बरायो रघुबीरको ।mahābīr bidit barāyo raghubīrako |ಮಹಾಬೀರ ಬಿದಿತ ಬರಾಯೋ ರಘುಬೀರಕೋ ।

कुलिस-कठोरतनु जोरपै रोर रनkulis-kaṭhoratanu jorapai ror ranಕುಲಿಸ-ಕಠೋರತನು ಜೋರಪೈ ರೋರ ರನ

करुना-कलित मन धारमिक धीरको ॥karunā-kalit man dhāramik dhīrako ||ಕರುನಾ-ಕಲಿತ ಮನ ಧಾರಮಿಕ ಧೀರಕೋ ॥

दुर्जनको कालसो कराल पाल सज्जनकोdurjanako kālaso karāl pāl sajjanakoದುರ್ಜನಕೋ ಕಾಲಸೋ ಕರಾಲ ಪಾಲ ಸಜ್ಜನಕೋ

सुमिरे हरनहार तुलसीकी पीरको ।sumire haranahār tulasīkī pīrako |ಸುಮಿರೇ ಹರನಹಾರ ತುಲಸೀಕೀ ಪೀರಕೋ ।

सीय-सुखदायक दुलारो रघुनायककोsīya-sukhadāyak dulāro raghunāyakakoಸೀಯ-ಸುಖದಾಯಕ ದುಲಾರೋ ರಘುನಾಯಕಕೋ

सेवक सहायक है साहसी समीरको ॥१०॥sevak sahāyak hai sāhasī samīrako ||10||ಸೇವಕ ಸಹಾಯಕ ಹೈ ಸಾಹಸೀ ಸಮೀರಕೋ ॥10॥

पद 11

रचिबेको बिधि जैसे, पालिबेको हरि, हरracibeko bidhi jaise, pālibeko hari, harರಚಿಬೇಕೋ ಬಿಧಿ ಜೈಸೇ, ಪಾಲಿಬೇಕೋ ಹರಿ, ಹರ

मीच मारिबेको, ज्याइबेको सुधापान भो ।mīc māribeko, jyāibeko sudhāpān bho |ಮೀಚ ಮಾರಿಬೇಕೋ, ಜ್ಯಾಇಬೇಕೋ ಸುಧಾಪಾನ ಭೋ ।

धरिबेको धरनि, तरनि तम दलिबेकोdharibeko dharani, tarani tam dalibekoಧರಿಬೇಕೋ ಧರನಿ, ತರನಿ ತಮ ದಲಿಬೇಕೋ

सोखिबे कृसानु, पोषिबेको हिम-भानु भो ॥sokhibe kṛsānu, poṣibeko him-bhānu bho ||ಸೋಖಿಬೇ ಕೃಸಾನು, ಪೋಷಿಬೇಕೋ ಹಿಮ-ಭಾನು ಭೋ ॥

खल-दुख-दोषिबेको, जन-परितोषिबेकोkhal-dukh-doṣibeko, jan-paritoṣibekoಖಲ-ದುಖ-ದೋಷಿಬೇಕೋ, ಜನ-ಪರಿತೋಷಿಬೇಕೋ

माँगिबो मलीनताको मोदक सुदान भो ।mām̐gibo malīnatāko modak sudān bho |ಮಾಁಗಿಬೋ ಮಲೀನತಾಕೋ ಮೋದಕ ಸುದಾನ ಭೋ ।

आरतकी आरति निवारिबेको तिहुँ पुरāratakī ārati nivāribeko tihum̐ purಆರತಕೀ ಆರತಿ ನಿವಾರಿಬೇಕೋ ತಿಹುಁ ಪುರ

तुलसीको साहेब हठीलो हनुमान भो ॥११॥tulasīko sāheb haṭhīlo hanumān bho ||11||ತುಲಸೀಕೋ ಸಾಹೇಬ ಹಠೀಲೋ ಹನುಮಾನ ಭೋ ॥11॥

पद 12

सेवक स्योकाई जानि जानकीस मानै कानिsevak syokāī jāni jānakīs mānai kāniಸೇವಕ ಸ್ಯೋಕಾಈ ಜಾನಿ ಜಾನಕೀಸ ಮಾನೈ ಕಾನಿ

सानुकूल सूलपानि नवै नाथ नाँकको ।sānukūl sūlapāni navai nāth nām̐kako |ಸಾನುಕೂಲ ಸೂಲಪಾನಿ ನವೈ ನಾಥ ನಾಁಕಕೋ ।

देवी देव दानव दयावने ह्वै जोरैं हाथdevī dev dānav dayāvane hvai joraiṃ hāthದೇವೀ ದೇವ ದಾನವ ದಯಾವನೇ ಹ್ವೈ ಜೋರೈಂ ಹಾಥ

बापुरे बराक कहा और राजा राँकको ॥bāpure barāk kahā aur rājā rām̐kako ||ಬಾಪುರೇ ಬರಾಕ ಕಹಾ ಔರ ರಾಜಾ ರಾಁಕಕೋ ॥

जागत सोवत बैठे बागत बिनोद मोदjāgat sovat baiṭhe bāgat binod modಜಾಗತ ಸೋವತ ಬೈಠೇ ಬಾಗತ ಬಿನೋದ ಮೋದ

ताकै जो अनर्थ सो समर्थ एक आँकको ।tākai jo anartha so samartha ek ām̐kako |ತಾಕೈ ಜೋ ಅನರ್ಥ ಸೋ ಸಮರ್ಥ ಏಕ ಆಁಕಕೋ ।

सब दिन रूरो परै पूरो जहाँ तहाँ ताहिsab din rūro parai pūro jahām̐ tahām̐ tāhiಸಬ ದಿನ ರೂರೋ ಪರೈ ಪೂರೋ ಜಹಾಁ ತಹಾಁ ತಾಹಿ

जाके है भरोसो हिये हनुमान हाँकको ॥१२॥jāke hai bharoso hiye hanumān hām̐kako ||12||ಜಾಕೇ ಹೈ ಭರೋಸೋ ಹಿಯೇ ಹನುಮಾನ ಹಾಁಕಕೋ ॥12॥

पद 13

सानुग सगौरि सानुकूल सूलपानि ताहिsānug sagauri sānukūl sūlapāni tāhiಸಾನುಗ ಸಗೌರಿ ಸಾನುಕೂಲ ಸೂಲಪಾನಿ ತಾಹಿ

लोकपाल सकल लखन राम जानकी ।lokapāl sakal lakhan rām jānakī |ಲೋಕಪಾಲ ಸಕಲ ಲಖನ ರಾಮ ಜಾನಕೀ ।

लोक परलोकको बिसोक सो तिलोक ताहिlok paralokako bisok so tilok tāhiಲೋಕ ಪರಲೋಕಕೋ ಬಿಸೋಕ ಸೋ ತಿಲೋಕ ತಾಹಿ

तुलसी तमाइ कहा काहू बीर आनकी ॥tulasī tamāi kahā kāhū bīr ānakī ||ತುಲಸೀ ತಮಾಇ ಕಹಾ ಕಾಹೂ ಬೀರ ಆನಕೀ ॥

केसरीकिसोर बंदीछोरके नेवाजे सबkesarīkisor baṃdīchorake nevāje sabಕೇಸರೀಕಿಸೋರ ಬಂದೀಛೋರಕೇ ನೇವಾಜೇ ಸಬ

कीरति बिमल कपि करुनानिधानकी ।kīrati bimal kapi karunānidhānakī |ಕೀರತಿ ಬಿಮಲ ಕಪಿ ಕರುನಾನಿಧಾನಕೀ ।

बालक-ज्यों पालिहें कृपालु मुनि सिद्ध ताकोbālak-jyoṃ pāliheṃ kṛpālu muni siddha tākoಬಾಲಕ-ಜ್ಯೋಂ ಪಾಲಿಹೇಂ ಕೃಪಾಲು ಮುನಿ ಸಿದ್ಧ ತಾಕೋ

जाके हिये हुलसति हाँक हनुमानकी ॥१३॥jāke hiye hulasati hām̐k hanumānakī ||13||ಜಾಕೇ ಹಿಯೇ ಹುಲಸತಿ ಹಾಁಕ ಹನುಮಾನಕೀ ॥13॥

पद 14

करुना निधान, बलबुद्धिके निधान, मोदkarunā nidhān, balabuddhike nidhān, modಕರುನಾ ನಿಧಾನ, ಬಲಬುದ್ಧಿಕೇ ನಿಧಾನ, ಮೋದ

महिमानिधान, गुन-ज्ञाके निधान हौ ।mahimānidhān, gun-jñāke nidhān hau |ಮಹಿಮಾನಿಧಾನ, ಗುನ-ಜ್ಞಾಕೇ ನಿಧಾನ ಹೌ ।

बामदेव-रूप, भूप रामके सनेही, नामbāmadev-rūp, bhūp rāmake sanehī, nāmಬಾಮದೇವ-ರೂಪ, ಭೂಪ ರಾಮಕೇ ಸನೇಹೀ, ನಾಮ

लेत-देत अर्थ धर्म काम निरबान हौ ॥let-det artha dharma kām nirabān hau ||ಲೇತ-ದೇತ ಅರ್ಥ ಧರ್ಮ ಕಾಮ ನಿರಬಾನ ಹೌ ॥

आपने प्रभाव, सीतानाथके सुभाव सीलāpane prabhāv, sītānāthake subhāv sīlಆಪನೇ ಪ್ರಭಾವ, ಸೀತಾನಾಥಕೇ ಸುಭಾವ ಸೀಲ

लोक-बेद-बिधिके बिदुष हनुमान होlok-bed-bidhike biduṣ hanumān hoಲೋಕ-ಬೇದ-ಬಿಧಿಕೇ ಬಿದುಷ ಹನುಮಾನ ಹೋ

मनकी, बचनकी, करमकी तिहूँ प्रकारmanakī, bacanakī, karamakī tihūm̐ prakārಮನಕೀ, ಬಚನಕೀ, ಕರಮಕೀ ತಿಹೂಁ ಪ್ರಕಾರ

तुलसी तिहारो तुम साहेब सुजान हो ॥१४॥tulasī tihāro tum sāheb sujān ho ||14||ತುಲಸೀ ತಿಹಾರೋ ತುಮ ಸಾಹೇಬ ಸುಜಾನ ಹೋ ॥14॥

पद 15

मनको अगम, तन सुगम किये कपीसmanako agam, tan sugam kiye kapīsಮನಕೋ ಅಗಮ, ತನ ಸುಗಮ ಕಿಯೇ ಕಪೀಸ

काज महाराजके समाज साज साजे हैं ।kāj mahārājake samāj sāj sāje haiṃ |ಕಾಜ ಮಹಾರಾಜಕೇ ಸಮಾಜ ಸಾಜ ಸಾಜೇ ಹೈಂ ।

देव-बंदीछोर रनरोर केसरीकिसोरdev-baṃdīchor ranaror kesarīkisorದೇವ-ಬಂದೀಛೋರ ರನರೋರ ಕೇಸರೀಕಿಸೋರ

जुग-जुग जग तेरे बिरद बिराजे हैं ॥jug-jug jag tere birad birāje haiṃ ||ಜುಗ-ಜುಗ ಜಗ ತೇರೇ ಬಿರದ ಬಿರಾಜೇ ಹೈಂ ॥

बीर बरजोर, घटि जोर तुलसीकी ओरbīr barajor, ghaṭi jor tulasīkī orಬೀರ ಬರಜೋರ, ಘಟಿ ಜೋರ ತುಲಸೀಕೀ ಓರ

सुनि सकुचाने साधु, खलगन गाजे हैं ।suni sakucāne sādhu, khalagan gāje haiṃ |ಸುನಿ ಸಕುಚಾನೇ ಸಾಧು, ಖಲಗನ ಗಾಜೇ ಹೈಂ ।

बिगरी सँवार अंजनीकुमार कीजे मोहिंbigarī sam̐vār aṃjanīkumār kīje mohiṃಬಿಗರೀ ಸಁವಾರ ಅಂಜನೀಕುಮಾರ ಕೀಜೇ ಮೋಹಿಂ

जैसे होत आये हनुमानके निवाजे हैं ॥१५॥jaise hot āye hanumānake nivāje haiṃ ||15||ಜೈಸೇ ಹೋತ ಆಯೇ ಹನುಮಾನಕೇ ನಿವಾಜೇ ಹೈಂ ॥15॥

पद 16

जानसिरोमनि हौ हनुमान सदा जनके मन बास तिहारो ।jānasiromani hau hanumān sadā janake man bās tihāro |ಜಾನಸಿರೋಮನಿ ಹೌ ಹನುಮಾನ ಸದಾ ಜನಕೇ ಮನ ಬಾಸ ತಿಹಾರೋ ।

ढारो बिगारो मैं काको कहा केहि कारन खीझत हौं तो तिहारो ॥ḍhāro bigāro maiṃ kāko kahā kehi kāran khījhat hauṃ to tihāro ||ಢಾರೋ ಬಿಗಾರೋ ಮೈಂ ಕಾಕೋ ಕಹಾ ಕೇಹಿ ಕಾರನ ಖೀಝತ ಹೌಂ ತೋ ತಿಹಾರೋ ॥

साहेब सेवक नाते ते हातो कियो सो तहाँ तुलसीको न चारो ।sāheb sevak nāte te hāto kiyo so tahām̐ tulasīko na cāro |ಸಾಹೇಬ ಸೇವಕ ನಾತೇ ತೇ ಹಾತೋ ಕಿಯೋ ಸೋ ತಹಾಁ ತುಲಸೀಕೋ ನ ಚಾರೋ ।

दोष सुनाये तें आगेहुँको होशियार ह्वै हों मन तौ हिय हारो ॥१६॥doṣ sunāye teṃ āgehum̐ko hośiyār hvai hoṃ man tau hiya hāro ||16||ದೋಷ ಸುನಾಯೇ ತೇಂ ಆಗೇಹುಁಕೋ ಹೋಶಿಯಾರ ಹ್ವೈ ಹೋಂ ಮನ ತೌ ಹಿಯ ಹಾರೋ ॥16॥

पद 17

तेरे थपे उथपै न महेस, थपै थिरको कपि जे घर घाले ।tere thape uthapai na mahes, thapai thirako kapi je ghar ghāle |ತೇರೇ ಥಪೇ ಉಥಪೈ ನ ಮಹೇಸ, ಥಪೈ ಥಿರಕೋ ಕಪಿ ಜೇ ಘರ ಘಾಲೇ ।

तेरे निवाजे गरीबनिवाज बिराजत बैरिनके उर साले ॥tere nivāje garībanivāj birājat bairinake ur sāle ||ತೇರೇ ನಿವಾಜೇ ಗರೀಬನಿವಾಜ ಬಿರಾಜತ ಬೈರಿನಕೇ ಉರ ಸಾಲೇ ॥

संकट सोच सबै तुलसी लिये नाम फटै मकरीके-से जाले ।saṃkaṭ soc sabai tulasī liye nām phaṭai makarīke-se jāle |ಸಂಕಟ ಸೋಚ ಸಬೈ ತುಲಸೀ ಲಿಯೇ ನಾಮ ಫಟೈ ಮಕರೀಕೇ-ಸೇ ಜಾಲೇ ।

बूढ़ भये, बलि, मेरिहि बार, कि हारि परे बहुतै नत पाले ॥१७॥būṛh bhaye, bali, merihi bār, ki hāri pare bahutai nat pāle ||17||ಬೂಢ ಭಯೇ, ಬಲಿ, ಮೇರಿಹಿ ಬಾರ, ಕಿ ಹಾರಿ ಪರೇ ಬಹುತೈ ನತ ಪಾಲೇ ॥17॥

पद 18

सिंधु तरे, बड़े बीर दले खल, जारे हैं लंकसे बंक मवा से ।siṃdhu tare, baṛe bīr dale khal, jāre haiṃ laṃkase baṃk mavā se |ಸಿಂಧು ತರೇ, ಬಡೇ ಬೀರ ದಲೇ ಖಲ, ಜಾರೇ ಹೈಂ ಲಂಕಸೇ ಬಂಕ ಮವಾ ಸೇ ।

तें रन-केहरि केहरिके बिदले अरि-कुंजर छैल छवा से ॥teṃ ran-kehari keharike bidale ari-kuṃjar chail chavā se ||ತೇಂ ರನ-ಕೇಹರಿ ಕೇಹರಿಕೇ ಬಿದಲೇ ಅರಿ-ಕುಂಜರ ಛೈಲ ಛವಾ ಸೇ ॥

तोसों समत्थ सुसाहेब सेइ सहै तुलसी दुख दोष दवासे ।tosoṃ samattha susāheb sei sahai tulasī dukh doṣ davāse |ತೋಸೋಂ ಸಮತ್ಥ ಸುಸಾಹೇಬ ಸೇಇ ಸಹೈ ತುಲಸೀ ದುಖ ದೋಷ ದವಾಸೇ ।

बानर बाज बढ़े खल-खेचर, लीजत क्यों न लपेटि लवा-से ॥१८॥bānar bāj baṛhe khal-khecar, lījat kyoṃ na lapeṭi lavā-se ||18||ಬಾನರ ಬಾಜ ಬಢೇ ಖಲ-ಖೇಚರ, ಲೀಜತ ಕ್ಯೋಂ ನ ಲಪೇಟಿ ಲವಾ-ಸೇ ॥18॥

पद 19

अच्छ -बिमर्दन कानन-भानि दसानन आनन भा न निहारो ।accha -bimardan kānan-bhāni dasānan ānan bhā na nihāro |ಅಚ್ಛ -ಬಿಮರ್ದನ ಕಾನನ-ಭಾನಿ ದಸಾನನ ಆನನ ಭಾ ನ ನಿಹಾರೋ ।

बारिदनाद अकंपन कुंभकरन्न-से कुंजर केहरि-बारो ॥bāridanād akaṃpan kuṃbhakaranna-se kuṃjar kehari-bāro ||ಬಾರಿದನಾದ ಅಕಂಪನ ಕುಂಭಕರನ್ನ-ಸೇ ಕುಂಜರ ಕೇಹರಿ-ಬಾರೋ ॥

राम-प्रताप-हुतासन, कच्छ, बिपच्छ, समीर समीरदुलारो ।rām-pratāp-hutāsan, kaccha, bipaccha, samīr samīradulāro |ರಾಮ-ಪ್ರತಾಪ-ಹುತಾಸನ, ಕಚ್ಛ, ಬಿಪಚ್ಛ, ಸಮೀರ ಸಮೀರದುಲಾರೋ ।

पापतें, सापतें, ताप तिहूँतें सदा तुलसी कहुँ सो रखवारो ॥१९॥pāpateṃ, sāpateṃ, tāp tihūm̐teṃ sadā tulasī kahum̐ so rakhavāro ||19||ಪಾಪತೇಂ, ಸಾಪತೇಂ, ತಾಪ ತಿಹೂಁತೇಂ ಸದಾ ತುಲಸೀ ಕಹುಁ ಸೋ ರಖವಾರೋ ॥19॥

पद 20

जानत जहान हनुमानको निवाज्यौ जनjānat jahān hanumānako nivājyau janಜಾನತ ಜಹಾನ ಹನುಮಾನಕೋ ನಿವಾಜ್ಯೌ ಜನ

मन अनुमानि, बलि, बोल न बिसारिये ।man anumāni, bali, bol na bisāriye |ಮನ ಅನುಮಾನಿ, ಬಲಿ, ಬೋಲ ನ ಬಿಸಾರಿಯೇ ।

सेवा-जोग तुलसी कबहुँ कहा चूक परीsevā-jog tulasī kabahum̐ kahā cūk parīಸೇವಾ-ಜೋಗ ತುಲಸೀ ಕಬಹುಁ ಕಹಾ ಚೂಕ ಪರೀ

साहेब सुभाव कपि साहिबी सँभारिये ॥sāheb subhāv kapi sāhibī sam̐bhāriye ||ಸಾಹೇಬ ಸುಭಾವ ಕಪಿ ಸಾಹಿಬೀ ಸಁಭಾರಿಯೇ ॥

अपराधी जानि कीजै सासति सहस भाँतिaparādhī jāni kījai sāsati sahas bhām̐tiಅಪರಾಧೀ ಜಾನಿ ಕೀಜೈ ಸಾಸತಿ ಸಹಸ ಭಾಁತಿ

मोदक मरै जो, ताहि माहुर न मारिये ।modak marai jo, tāhi māhur na māriye |ಮೋದಕ ಮರೈ ಜೋ, ತಾಹಿ ಮಾಹುರ ನ ಮಾರಿಯೇ ।

साहसी समीरके दुलारे रघुबीरजूकेsāhasī samīrake dulāre raghubīrajūkeಸಾಹಸೀ ಸಮೀರಕೇ ದುಲಾರೇ ರಘುಬೀರಜೂಕೇ

बाह पीर महाबीर बेगि ही निवारिये ॥२०॥bāh pīr mahābīr begi hī nivāriye ||20||ಬಾಹ ಪೀರ ಮಹಾಬೀರ ಬೇಗಿ ಹೀ ನಿವಾರಿಯೇ ॥20॥

पद 21

बालक बिलोकि, बलि, बारेतें आपनो कियोbālak biloki, bali, bāreteṃ āpano kiyoಬಾಲಕ ಬಿಲೋಕಿ, ಬಲಿ, ಬಾರೇತೇಂ ಆಪನೋ ಕಿಯೋ

दीनबंधु दया कीन्हीं निरुपाधि न्यारिये ।dīnabaṃdhu dayā kīnhīṃ nirupādhi nyāriye |ದೀನಬಂಧು ದಯಾ ಕೀನ್ಹೀಂ ನಿರುಪಾಧಿ ನ್ಯಾರಿಯೇ ।

रावरो भरोसो तुलसीके, रावरोई बलrāvaro bharoso tulasīke, rāvaroī balರಾವರೋ ಭರೋಸೋ ತುಲಸೀಕೇ, ರಾವರೋಈ ಬಲ

आस रावरीयै, दास रावरो बिचारिये ॥ās rāvarīyai, dās rāvaro bicāriye ||ಆಸ ರಾವರೀಯೈ, ದಾಸ ರಾವರೋ ಬಿಚಾರಿಯೇ ॥

बड़ो बिकराल कलि, काको न बिहाल कियोbaṛo bikarāl kali, kāko na bihāl kiyoಬಡೋ ಬಿಕರಾಲ ಕಲಿ, ಕಾಕೋ ನ ಬಿಹಾಲ ಕಿಯೋ

माथे पगु बलीको, निहारि सो निवारिये ।māthe pagu balīko, nihāri so nivāriye |ಮಾಥೇ ಪಗು ಬಲೀಕೋ, ನಿಹಾರಿ ಸೋ ನಿವಾರಿಯೇ ।

केसरीकिसोर, रनरोर, बरजोर बीरkesarīkisor, ranaror, barajor bīrಕೇಸರೀಕಿಸೋರ, ರನರೋರ, ಬರಜೋರ ಬೀರ

बाँहुपीर राहुमातु ज्यौं पछारि मारिये ॥२१॥bām̐hupīr rāhumātu jyauṃ pachāri māriye ||21||ಬಾಁಹುಪೀರ ರಾಹುಮಾತು ಜ್ಯೌಂ ಪಛಾರಿ ಮಾರಿಯೇ ॥21॥

पद 22

उथपे थपनथिर थपे उथपनहारuthape thapanathir thape uthapanahārಉಥಪೇ ಥಪನಥಿರ ಥಪೇ ಉಥಪನಹಾರ

केसरीकुमार बल आपनो सँभारिये ।kesarīkumār bal āpano sam̐bhāriye |ಕೇಸರೀಕುಮಾರ ಬಲ ಆಪನೋ ಸಁಭಾರಿಯೇ ।

रामके गुलामनिको कामतरु रामदूतrāmake gulāmaniko kāmataru rāmadūtರಾಮಕೇ ಗುಲಾಮನಿಕೋ ಕಾಮತರು ರಾಮದೂತ

मोसे दीन दूबरेको तकिया तिहारिये ॥mose dīn dūbareko takiyā tihāriye ||ಮೋಸೇ ದೀನ ದೂಬರೇಕೋ ತಕಿಯಾ ತಿಹಾರಿಯೇ ॥

साहेब समर्थ तोसों तुलसीके माथे परsāheb samartha tosoṃ tulasīke māthe parಸಾಹೇಬ ಸಮರ್ಥ ತೋಸೋಂ ತುಲಸೀಕೇ ಮಾಥೇ ಪರ

सोऊ अपराध बिनु बीर, बाँधि मारिये ।soū aparādh binu bīr, bām̐dhi māriye |ಸೋಊ ಅಪರಾಧ ಬಿನು ಬೀರ, ಬಾಁಧಿ ಮಾರಿಯೇ ।

पोखरी बिसाल बाँहु, बलि बारिचर पीरpokharī bisāl bām̐hu, bali bāricar pīrಪೋಖರೀ ಬಿಸಾಲ ಬಾಁಹು, ಬಲಿ ಬಾರಿಚರ ಪೀರ

मकरी ज्यौं पकरिकै बदन बिदारिये ॥२२॥makarī jyauṃ pakarikai badan bidāriye ||22||ಮಕರೀ ಜ್ಯೌಂ ಪಕರಿಕೈ ಬದನ ಬಿದಾರಿಯೇ ॥22॥

पद 23

रामको सनेह, राम साहस लखन सियrāmako saneh, rām sāhas lakhan siyaರಾಮಕೋ ಸನೇಹ, ರಾಮ ಸಾಹಸ ಲಖನ ಸಿಯ

रामकी भगति, सोच संकट निवारिये ।rāmakī bhagati, soc saṃkaṭ nivāriye |ರಾಮಕೀ ಭಗತಿ, ಸೋಚ ಸಂಕಟ ನಿವಾರಿಯೇ ।

मुद-मरकट रोग-बारिनिधि हेरि हारेmud-marakaṭ rog-bārinidhi heri hāreಮುದ-ಮರಕಟ ರೋಗ-ಬಾರಿನಿಧಿ ಹೇರಿ ಹಾರೇ

जीव-जामवंतको भरोसो तेरो भारिये ॥jīv-jāmavaṃtako bharoso tero bhāriye ||ಜೀವ-ಜಾಮವಂತಕೋ ಭರೋಸೋ ತೇರೋ ಭಾರಿಯೇ ॥

कूदिये कृपाल तुलसी सुप्रेम-पब्बयतेkūdiye kṛpāl tulasī suprem-pabbayateಕೂದಿಯೇ ಕೃಪಾಲ ತುಲಸೀ ಸುಪ್ರೇಮ-ಪಬ್ಬಯತೇ

सुथल सुबेल भालु बैठिके बिचारिये ।suthal subel bhālu baiṭhike bicāriye |ಸುಥಲ ಸುಬೇಲ ಭಾಲು ಬೈಠಿಕೇ ಬಿಚಾರಿಯೇ ।

महाबीर बाँकुरे बराकी बाँहपीर क्यों नmahābīr bām̐kure barākī bām̐hapīr kyoṃ naಮಹಾಬೀರ ಬಾಁಕುರೇ ಬರಾಕೀ ಬಾಁಹಪೀರ ಕ್ಯೋಂ ನ

लंकिनी ज्यों लातघात ही मरोरि मारिये ॥२३॥laṃkinī jyoṃ lātaghāt hī marori māriye ||23||ಲಂಕಿನೀ ಜ್ಯೋಂ ಲಾತಘಾತ ಹೀ ಮರೋರಿ ಮಾರಿಯೇ ॥23॥

पद 24

लोक-परलोकहूं तिलोक न बिलोकियतlok-paralokahūṃ tilok na bilokiyatಲೋಕ-ಪರಲೋಕಹೂಂ ತಿಲೋಕ ನ ಬಿಲೋಕಿಯತ

तोसे समरथ चष चारिहु निहारिये ।tose samarath caṣ cārihu nihāriye |ತೋಸೇ ಸಮರಥ ಚಷ ಚಾರಿಹು ನಿಹಾರಿಯೇ ।

कर्म, काल, लोकपाल, अग-जग जीवजालkarma, kāl, lokapāl, ag-jag jīvajālಕರ್ಮ, ಕಾಲ, ಲೋಕಪಾಲ, ಅಗ-ಜಗ ಜೀವಜಾಲ

नाथ हाथ सब निज महिमा बिचारिये ॥nāth hāth sab nij mahimā bicāriye ||ನಾಥ ಹಾಥ ಸಬ ನಿಜ ಮಹಿಮಾ ಬಿಚಾರಿಯೇ ॥

खास दास रावरो, निवास तेरो तासु उरkhās dās rāvaro, nivās tero tāsu urಖಾಸ ದಾಸ ರಾವರೋ, ನಿವಾಸ ತೇರೋ ತಾಸು ಉರ

तुलसी सो देव दुखी देखियत भारिये ।tulasī so dev dukhī dekhiyat bhāriye |ತುಲಸೀ ಸೋ ದೇವ ದುಖೀ ದೇಖಿಯತ ಭಾರಿಯೇ ।

बात तरुमूल बाँहुसूल कपिकच्छु-बेलिbāt tarumūl bām̐husūl kapikacchu-beliಬಾತ ತರುಮೂಲ ಬಾಁಹುಸೂಲ ಕಪಿಕಚ್ಛು-ಬೇಲಿ

उपजी सकेलि कपिकेलि ही उखारिये ॥२४॥upajī sakeli kapikeli hī ukhāriye ||24||ಉಪಜೀ ಸಕೇಲಿ ಕಪಿಕೇಲಿ ಹೀ ಉಖಾರಿಯೇ ॥24॥

पद 25

करम-कराल-कंस भूमिपालके भरोसेkaram-karāl-kaṃs bhūmipālake bharoseಕರಮ-ಕರಾಲ-ಕಂಸ ಭೂಮಿಪಾಲಕೇ ಭರೋಸೇ

बकी बकभगिनी काहूतें कहा डरैगी ।bakī bakabhaginī kāhūteṃ kahā ḍaraigī |ಬಕೀ ಬಕಭಗಿನೀ ಕಾಹೂತೇಂ ಕಹಾ ಡರೈಗೀ ।

बड़ी बिकराल बालघातिनी न जात कहिbaṛī bikarāl bālaghātinī na jāt kahiಬಡೀ ಬಿಕರಾಲ ಬಾಲಘಾತಿನೀ ನ ಜಾತ ಕಹಿ

बाँहुबल बालक छबीले छोटे छरैगी ॥bām̐hubal bālak chabīle choṭe charaigī ||ಬಾಁಹುಬಲ ಬಾಲಕ ಛಬೀಲೇ ಛೋಟೇ ಛರೈಗೀ ॥

आई है बनाइ बेष आप ही बिचारि देखāī hai banāi beṣ āp hī bicāri dekhಆಈ ಹೈ ಬನಾಇ ಬೇಷ ಆಪ ಹೀ ಬಿಚಾರಿ ದೇಖ

पाप जाय सबको गुनीके पाले परैगी ।pāp jāy sabako gunīke pāle paraigī |ಪಾಪ ಜಾಯ ಸಬಕೋ ಗುನೀಕೇ ಪಾಲೇ ಪರೈಗೀ ।

पूतना पिसाचिनी ज्यौं कपिकान्ह तुलसीकीpūtanā pisācinī jyauṃ kapikānha tulasīkīಪೂತನಾ ಪಿಸಾಚಿನೀ ಜ್ಯೌಂ ಕಪಿಕಾನ್ಹ ತುಲಸೀಕೀ

बाहपीर महाबीर, तेरे मारे मरैगी ॥२५॥bāhapīr mahābīr, tere māre maraigī ||25||ಬಾಹಪೀರ ಮಹಾಬೀರ, ತೇರೇ ಮಾರೇ ಮರೈಗೀ ॥25॥

पद 26

भालकी कि कालकी कि रोषकी त्रिदोषकी हैbhālakī ki kālakī ki roṣakī tridoṣakī haiಭಾಲಕೀ ಕಿ ಕಾಲಕೀ ಕಿ ರೋಷಕೀ ತ್ರಿದೋಷಕೀ ಹೈ

बेदन बिषम पाप-ताप छलछाँहकी ।bedan biṣam pāp-tāp chalachām̐hakī |ಬೇದನ ಬಿಷಮ ಪಾಪ-ತಾಪ ಛಲಛಾಁಹಕೀ ।

करमन कूटकी कि जंत्रमंत्र बूटकीkaraman kūṭakī ki jaṃtramaṃtra būṭakīಕರಮನ ಕೂಟಕೀ ಕಿ ಜಂತ್ರಮಂತ್ರ ಬೂಟಕೀ

पराहि जाहि पापिनी मलीन मनमाँहकी ॥parāhi jāhi pāpinī malīn manamām̐hakī ||ಪರಾಹಿ ಜಾಹಿ ಪಾಪಿನೀ ಮಲೀನ ಮನಮಾಁಹಕೀ ॥

पैहहि सजाय नत कहत बजाय तोहिpaihahi sajāy nat kahat bajāy tohiಪೈಹಹಿ ಸಜಾಯ ನತ ಕಹತ ಬಜಾಯ ತೋಹಿ

बावरी न होहि बानि जानि कपिनाँहकी ।bāvarī na hohi bāni jāni kapinām̐hakī |ಬಾವರೀ ನ ಹೋಹಿ ಬಾನಿ ಜಾನಿ ಕಪಿನಾಁಹಕೀ ।

आन हनुमानकी दोहाई बलवानकीān hanumānakī dohāī balavānakīಆನ ಹನುಮಾನಕೀ ದೋಹಾಈ ಬಲವಾನಕೀ

सपथ महाबीरकी जो रहै पीर बाँहकी ॥२६॥sapath mahābīrakī jo rahai pīr bām̐hakī ||26||ಸಪಥ ಮಹಾಬೀರಕೀ ಜೋ ರಹೈ ಪೀರ ಬಾಁಹಕೀ ॥26॥

पद 27

सिंहिका सँहारि बल, सुरसा सुधारि छलsiṃhikā sam̐hāri bal, surasā sudhāri chalಸಿಂಹಿಕಾ ಸಁಹಾರಿ ಬಲ, ಸುರಸಾ ಸುಧಾರಿ ಛಲ

लंकिनी पछारि मारि बाटिका उजारी है ।laṃkinī pachāri māri bāṭikā ujārī hai |ಲಂಕಿನೀ ಪಛಾರಿ ಮಾರಿ ಬಾಟಿಕಾ ಉಜಾರೀ ಹೈ ।

लंक परजारि मकरी बिदारि बारबारlaṃk parajāri makarī bidāri bārabārಲಂಕ ಪರಜಾರಿ ಮಕರೀ ಬಿದಾರಿ ಬಾರಬಾರ

जातुधान धारि धूरिधानी करि डारी है ॥jātudhān dhāri dhūridhānī kari ḍārī hai ||ಜಾತುಧಾನ ಧಾರಿ ಧೂರಿಧಾನೀ ಕರಿ ಡಾರೀ ಹೈ ॥

तोरि जमकातरि मदोदरि कढ़ोरि आनीtori jamakātari madodari kaṛhori ānīತೋರಿ ಜಮಕಾತರಿ ಮದೋದರಿ ಕಢೋರಿ ಆನೀ

रावनकी रानी मेघनाद महतारी है ।rāvanakī rānī meghanād mahatārī hai |ರಾವನಕೀ ರಾನೀ ಮೇಘನಾದ ಮಹತಾರೀ ಹೈ ।

भीर बाँहपीरकी निपट राखी महाबीरbhīr bām̐hapīrakī nipaṭ rākhī mahābīrಭೀರ ಬಾಁಹಪೀರಕೀ ನಿಪಟ ರಾಖೀ ಮಹಾಬೀರ

कौनके सकोच तुलसीके सोच भारी है ॥२७॥kaunake sakoc tulasīke soc bhārī hai ||27||ಕೌನಕೇ ಸಕೋಚ ತುಲಸೀಕೇ ಸೋಚ ಭಾರೀ ಹೈ ॥27॥

पद 28

तेरो बालकेलि बीर सुनि सहमत धीरtero bālakeli bīr suni sahamat dhīrತೇರೋ ಬಾಲಕೇಲಿ ಬೀರ ಸುನಿ ಸಹಮತ ಧೀರ

भूलत सरीरसुधि सक्र-रबि-राहुकी ।bhūlat sarīrasudhi sakra-rabi-rāhukī |ಭೂಲತ ಸರೀರಸುಧಿ ಸಕ್ರ-ರಬಿ-ರಾಹುಕೀ ।

तेरी बाँह बसत बिसोक लोकपाल सबterī bām̐h basat bisok lokapāl sabತೇರೀ ಬಾಁಹ ಬಸತ ಬಿಸೋಕ ಲೋಕಪಾಲ ಸಬ

तेरो नाम लेत रहै आरति न काहुकी ॥tero nām let rahai ārati na kāhukī ||ತೇರೋ ನಾಮ ಲೇತ ರಹೈ ಆರತಿ ನ ಕಾಹುಕೀ ॥

साम दान भेद बिधि बेदहू लबेद सिधिsām dān bhed bidhi bedahū labed sidhiಸಾಮ ದಾನ ಭೇದ ಬಿಧಿ ಬೇದಹೂ ಲಬೇದ ಸಿಧಿ

हाथ कपिनाथहीके चोटी चोर साहुकी ।hāth kapināthahīke coṭī cor sāhukī |ಹಾಥ ಕಪಿನಾಥಹೀಕೇ ಚೋಟೀ ಚೋರ ಸಾಹುಕೀ ।

आलस अनख परिहासकै सिखावन हैālas anakh parihāsakai sikhāvan haiಆಲಸ ಅನಖ ಪರಿಹಾಸಕೈ ಸಿಖಾವನ ಹೈ

एते दिन रही पीर तुलसीके बाहुकी ॥२८॥ete din rahī pīr tulasīke bāhukī ||28||ಏತೇ ದಿನ ರಹೀ ಪೀರ ತುಲಸೀಕೇ ಬಾಹುಕೀ ॥28॥

पद 29

टूकनिको घर-घर डोलत कँगाल बोलिṭūkaniko ghar-ghar ḍolat kam̐gāl boliಟೂಕನಿಕೋ ಘರ-ಘರ ಡೋಲತ ಕಁಗಾಲ ಬೋಲಿ

बाल ज्यों कृपाल नतपाल पालि पोसो है ।bāl jyoṃ kṛpāl natapāl pāli poso hai |ಬಾಲ ಜ್ಯೋಂ ಕೃಪಾಲ ನತಪಾಲ ಪಾಲಿ ಪೋಸೋ ಹೈ ।

कीन्ही है सँभार सार अंजनीकुमार बीरkīnhī hai sam̐bhār sār aṃjanīkumār bīrಕೀನ್ಹೀ ಹೈ ಸಁಭಾರ ಸಾರ ಅಂಜನೀಕುಮಾರ ಬೀರ

आपनो बिसारिहैं न मेरेहू भरोसो है ॥āpano bisārihaiṃ na merehū bharoso hai ||ಆಪನೋ ಬಿಸಾರಿಹೈಂ ನ ಮೇರೇಹೂ ಭರೋಸೋ ಹೈ ॥

इतनो परेखो सब भाँति समरथ आजुitano parekho sab bhām̐ti samarath ājuಇತನೋ ಪರೇಖೋ ಸಬ ಭಾಁತಿ ಸಮರಥ ಆಜು

कपिराज साँची कहौं को तिलोक तोसो है ।kapirāj sām̐cī kahauṃ ko tilok toso hai |ಕಪಿರಾಜ ಸಾಁಚೀ ಕಹೌಂ ಕೋ ತಿಲೋಕ ತೋಸೋ ಹೈ ।

सासति सहत दास कीजे पेखि परिहासsāsati sahat dās kīje pekhi parihāsಸಾಸತಿ ಸಹತ ದಾಸ ಕೀಜೇ ಪೇಖಿ ಪರಿಹಾಸ

चीरीको मरन खेल बालकनिको सो है ॥२९॥cīrīko maran khel bālakaniko so hai ||29||ಚೀರೀಕೋ ಮರನ ಖೇಲ ಬಾಲಕನಿಕೋ ಸೋ ಹೈ ॥29॥

पद 30

आपने ही पापतें त्रितापतें कि सापतेंāpane hī pāpateṃ tritāpateṃ ki sāpateṃಆಪನೇ ಹೀ ಪಾಪತೇಂ ತ್ರಿತಾಪತೇಂ ಕಿ ಸಾಪತೇಂ

बढ़ी है बाँहबेदन कही न सहि जाति है ।baṛhī hai bām̐habedan kahī na sahi jāti hai |ಬಢೀ ಹೈ ಬಾಁಹಬೇದನ ಕಹೀ ನ ಸಹಿ ಜಾತಿ ಹೈ ।

औषध अनेक जंत्र-मंत्र-टोटकादि कियेauṣadh anek jaṃtra-maṃtra-ṭoṭakādi kiyeಔಷಧ ಅನೇಕ ಜಂತ್ರ-ಮಂತ್ರ-ಟೋಟಕಾದಿ ಕಿಯೇ

बादि भये देवता मनाये अधिकाति है ॥bādi bhaye devatā manāye adhikāti hai ||ಬಾದಿ ಭಯೇ ದೇವತಾ ಮನಾಯೇ ಅಧಿಕಾತಿ ಹೈ ॥

करतार, भरतार, हरतार, कर्म, कालkaratār, bharatār, haratār, karma, kālಕರತಾರ, ಭರತಾರ, ಹರತಾರ, ಕರ್ಮ, ಕಾಲ

को है जगजाल जो न मानत इताति है ।ko hai jagajāl jo na mānat itāti hai |ಕೋ ಹೈ ಜಗಜಾಲ ಜೋ ನ ಮಾನತ ಇತಾತಿ ಹೈ ।

चेरो तेरो तुलसी तू मेरो कह्यो रामदूतcero tero tulasī tū mero kahyo rāmadūtಚೇರೋ ತೇರೋ ತುಲಸೀ ತೂ ಮೇರೋ ಕಹ್ಯೋ ರಾಮದೂತ

ढील तेरी बीर मोहि पीरतें पिराति है ॥३०॥ḍhīl terī bīr mohi pīrateṃ pirāti hai ||30||ಢೀಲ ತೇರೀ ಬೀರ ಮೋಹಿ ಪೀರತೇಂ ಪಿರಾತಿ ಹೈ ॥30॥

पद 31

दूत रामरायको, सपूत पूत बायकोdūt rāmarāyako, sapūt pūt bāyakoದೂತ ರಾಮರಾಯಕೋ, ಸಪೂತ ಪೂತ ಬಾಯಕೋ

समत्थ हाथ पायको सहाय असहायको ।samattha hāth pāyako sahāy asahāyako |ಸಮತ್ಥ ಹಾಥ ಪಾಯಕೋ ಸಹಾಯ ಅಸಹಾಯಕೋ ।

बाँकी बिरदावली बिदित बेद गाइयतbām̐kī biradāvalī bidit bed gāiyatಬಾಁಕೀ ಬಿರದಾವಲೀ ಬಿದಿತ ಬೇದ ಗಾಇಯತ

रावन सो भट भयो मुठिकाके घायको ॥rāvan so bhaṭ bhayo muṭhikāke ghāyako ||ರಾವನ ಸೋ ಭಟ ಭಯೋ ಮುಠಿಕಾಕೇ ಘಾಯಕೋ ॥

एते बड़े साहेब समर्थको निवाजो आजete baṛe sāheb samarthako nivājo ājಏತೇ ಬಡೇ ಸಾಹೇಬ ಸಮರ್ಥಕೋ ನಿವಾಜೋ ಆಜ

सीदत सुसेवक बचन मन कायको ।sīdat susevak bacan man kāyako |ಸೀದತ ಸುಸೇವಕ ಬಚನ ಮನ ಕಾಯಕೋ ।

थोरी बाँहपीरकी बड़ी गलानि तुलसीकोthorī bām̐hapīrakī baṛī galāni tulasīkoಥೋರೀ ಬಾಁಹಪೀರಕೀ ಬಡೀ ಗಲಾನಿ ತುಲಸೀಕೋ

कौन पाप कोप, लोप प्रगट प्रभायको ॥३१॥kaun pāp kop, lop pragaṭ prabhāyako ||31||ಕೌನ ಪಾಪ ಕೋಪ, ಲೋಪ ಪ್ರಗಟ ಪ್ರಭಾಯಕೋ ॥31॥

पद 32

देवी देव दनुज मनुज मुनि सिद्ध नागdevī dev danuj manuj muni siddha nāgದೇವೀ ದೇವ ದನುಜ ಮನುಜ ಮುನಿ ಸಿದ್ಧ ನಾಗ

छोटे बड़े जीव जेते चेतन अचेत हैं ।choṭe baṛe jīv jete cetan acet haiṃ |ಛೋಟೇ ಬಡೇ ಜೀವ ಜೇತೇ ಚೇತನ ಅಚೇತ ಹೈಂ ।

पूतना पिसाची जातुधानी जातुधान बामpūtanā pisācī jātudhānī jātudhān bāmಪೂತನಾ ಪಿಸಾಚೀ ಜಾತುಧಾನೀ ಜಾತುಧಾನ ಬಾಮ

रामदूतकी रजाइ माथे मानि लेत हैं ॥rāmadūtakī rajāi māthe māni let haiṃ ||ರಾಮದೂತಕೀ ರಜಾಇ ಮಾಥೇ ಮಾನಿ ಲೇತ ಹೈಂ ॥

घोर जंत्र मंत्र कूट कपट कुरोग जोगghor jaṃtra maṃtra kūṭ kapaṭ kurog jogಘೋರ ಜಂತ್ರ ಮಂತ್ರ ಕೂಟ ಕಪಟ ಕುರೋಗ ಜೋಗ

हनूमान आन सुनि छाड़त निकेत हैं ।hanūmān ān suni chāṛat niket haiṃ |ಹನೂಮಾನ ಆನ ಸುನಿ ಛಾಡತ ನಿಕೇತ ಹೈಂ ।

क्रोध कीजे कर्मको प्रबोध कीजे तुलसीकोkrodh kīje karmako prabodh kīje tulasīkoಕ್ರೋಧ ಕೀಜೇ ಕರ್ಮಕೋ ಪ್ರಬೋಧ ಕೀಜೇ ತುಲಸೀಕೋ

सोध कीजे तिनको जो दोष दुख देत हैं ॥३२॥sodh kīje tinako jo doṣ dukh det haiṃ ||32||ಸೋಧ ಕೀಜೇ ತಿನಕೋ ಜೋ ದೋಷ ದುಖ ದೇತ ಹೈಂ ॥32॥

पद 33

तेरे बल बानर जिताये रन रावनसोंtere bal bānar jitāye ran rāvanasoṃತೇರೇ ಬಲ ಬಾನರ ಜಿತಾಯೇ ರನ ರಾವನಸೋಂ

तेरे घाले जातुधान भये घर-घरके ।tere ghāle jātudhān bhaye ghar-gharake |ತೇರೇ ಘಾಲೇ ಜಾತುಧಾನ ಭಯೇ ಘರ-ಘರಕೇ ।

तेरे बल रामराज किये सब सुरकाजtere bal rāmarāj kiye sab surakājತೇರೇ ಬಲ ರಾಮರಾಜ ಕಿಯೇ ಸಬ ಸುರಕಾಜ

सकल समाज साज साजे रघुबरके ॥sakal samāj sāj sāje raghubarake ||ಸಕಲ ಸಮಾಜ ಸಾಜ ಸಾಜೇ ರಘುಬರಕೇ ॥

तेरो गुनगान सुनि गीरबान पुलकतtero gunagān suni gīrabān pulakatತೇರೋ ಗುನಗಾನ ಸುನಿ ಗೀರಬಾನ ಪುಲಕತ

सजल बिलोचन बिरंचि हरि हरके ।sajal bilocan biraṃci hari harake |ಸಜಲ ಬಿಲೋಚನ ಬಿರಂಚಿ ಹರಿ ಹರಕೇ ।

तुलसीके माथेपर हाथ फेरो कीसनाथtulasīke māthepar hāth phero kīsanāthತುಲಸೀಕೇ ಮಾಥೇಪರ ಹಾಥ ಫೇರೋ ಕೀಸನಾಥ

देखिये न दास दुखी तोसे कनिगरके ॥३३॥dekhiye na dās dukhī tose kanigarake ||33||ದೇಖಿಯೇ ನ ದಾಸ ದುಖೀ ತೋಸೇ ಕನಿಗರಕೇ ॥33॥

पद 34

पालो तेरे टूकको परेहू चूक मूकिये नpālo tere ṭūkako parehū cūk mūkiye naಪಾಲೋ ತೇರೇ ಟೂಕಕೋ ಪರೇಹೂ ಚೂಕ ಮೂಕಿಯೇ ನ

कूर कौड़ी दूको हौं आपनी ओर हेरिये ।kūr kauṛī dūko hauṃ āpanī or heriye |ಕೂರ ಕೌಡೀ ದೂಕೋ ಹೌಂ ಆಪನೀ ಓರ ಹೇರಿಯೇ ।

भोरानाथ भोरेही सरोष होत थोरे दोषbhorānāth bhorehī saroṣ hot thore doṣಭೋರಾನಾಥ ಭೋರೇಹೀ ಸರೋಷ ಹೋತ ಥೋರೇ ದೋಷ

पोषि तोषि थापि आपनो न अवडेरिये ॥poṣi toṣi thāpi āpano na avaḍeriye ||ಪೋಷಿ ತೋಷಿ ಥಾಪಿ ಆಪನೋ ನ ಅವಡೇರಿಯೇ ॥

अंबु तू हौं अंबुचर, अंब तू हौं डिंभ, सो नaṃbu tū hauṃ aṃbucar, aṃb tū hauṃ ḍiṃbh, so naಅಂಬು ತೂ ಹೌಂ ಅಂಬುಚರ, ಅಂಬ ತೂ ಹೌಂ ಡಿಂಭ, ಸೋ ನ

बूझिये बिलंब अवलंब मेरे तेरिये ।būjhiye bilaṃb avalaṃb mere teriye |ಬೂಝಿಯೇ ಬಿಲಂಬ ಅವಲಂಬ ಮೇರೇ ತೇರಿಯೇ ।

बालक बिकल जानि पाहि प्रेम पहिचानिbālak bikal jāni pāhi prem pahicāniಬಾಲಕ ಬಿಕಲ ಜಾನಿ ಪಾಹಿ ಪ್ರೇಮ ಪಹಿಚಾನಿ

तुलसीकी बाह पर लामीलूम फेरिये ॥३४॥tulasīkī bāh par lāmīlūm pheriye ||34||ತುಲಸೀಕೀ ಬಾಹ ಪರ ಲಾಮೀಲೂಮ ಫೇರಿಯೇ ॥34॥

पद 35

घेरि लियो रोगनि कुजोगनि कुलोगनि ज्यौंgheri liyo rogani kujogani kulogani jyauṃಘೇರಿ ಲಿಯೋ ರೋಗನಿ ಕುಜೋಗನಿ ಕುಲೋಗನಿ ಜ್ಯೌಂ

बासर जलद घन घटा धुकि धाई है ।bāsar jalad ghan ghaṭā dhuki dhāī hai |ಬಾಸರ ಜಲದ ಘನ ಘಟಾ ಧುಕಿ ಧಾಈ ಹೈ ।

बरसत बारि पीर जारिये जवासे जसbarasat bāri pīr jāriye javāse jasಬರಸತ ಬಾರಿ ಪೀರ ಜಾರಿಯೇ ಜವಾಸೇ ಜಸ

रोष बिनु दोष, धूम-मूल मलिनाई है ॥roṣ binu doṣ, dhūm-mūl malināī hai ||ರೋಷ ಬಿನು ದೋಷ, ಧೂಮ-ಮೂಲ ಮಲಿನಾಈ ಹೈ ॥

करुनानिधान हनुमान महाबलवानkarunānidhān hanumān mahābalavānಕರುನಾನಿಧಾನ ಹನುಮಾನ ಮಹಾಬಲವಾನ

हेरि हँसि हाँकि फूँकि फौजें तैं उड़ाई है ।heri ham̐si hām̐ki phūm̐ki phaujeṃ taiṃ uṛāī hai |ಹೇರಿ ಹಁಸಿ ಹಾಁಕಿ ಫೂಁಕಿ ಫೌಜೇಂ ತೈಂ ಉಡಾಈ ಹೈ ।

खाये हुतो तुलसी कुरोग राढ़ राकसनि,khāye huto tulasī kurog rāṛh rākasani,ಖಾಯೇ ಹುತೋ ತುಲಸೀ ಕುರೋಗ ರಾಢ ರಾಕಸನಿ,

केसरीकिसोर राखे बीर बरिआई है ॥३५॥kesarīkisor rākhe bīr bariāī hai ||35||ಕೇಸರೀಕಿಸೋರ ರಾಖೇ ಬೀರ ಬರಿಆಈ ಹೈ ॥35॥

पद 36

रामगुलाम तुही हनुमानrāmagulām tuhī hanumānರಾಮಗುಲಾಮ ತುಹೀ ಹನುಮಾನ

गोसाँइ सुसाँइ सदा अनुकूलो ।gosām̐i susām̐i sadā anukūlo |ಗೋಸಾಁಇ ಸುಸಾಁಇ ಸದಾ ಅನುಕೂಲೋ ।

पाल्यो हौं बाल ज्यों आखर दूpālyo hauṃ bāl jyoṃ ākhar dūಪಾಲ್ಯೋ ಹೌಂ ಬಾಲ ಜ್ಯೋಂ ಆಖರ ದೂ

पितु मातु सों मंगल मोद समूलो ॥pitu mātu soṃ maṃgal mod samūlo ||ಪಿತು ಮಾತು ಸೋಂ ಮಂಗಲ ಮೋದ ಸಮೂಲೋ ॥

बाँहकी बेदन बाँहपगारbām̐hakī bedan bām̐hapagārಬಾಁಹಕೀ ಬೇದನ ಬಾಁಹಪಗಾರ

पुकारत आरत आनंद भूलो ।pukārat ārat ānaṃd bhūlo |ಪುಕಾರತ ಆರತ ಆನಂದ ಭೂಲೋ ।

श्रीरघुबीर निवारिये पीरśrīraghubīr nivāriye pīrಶ್ರೀರಘುಬೀರ ನಿವಾರಿಯೇ ಪೀರ

रहौं दरबार परो लटि लूलो ॥३६॥rahauṃ darabār paro laṭi lūlo ||36||ರಹೌಂ ದರಬಾರ ಪರೋ ಲಟಿ ಲೂಲೋ ॥36॥

पद 37

कालकी करालता करम कठिनाई कीधौंkālakī karālatā karam kaṭhināī kīdhauṃಕಾಲಕೀ ಕರಾಲತಾ ಕರಮ ಕಠಿನಾಈ ಕೀಧೌಂ

पापके प्रभावकी सुभाय बाय बावरे ।pāpake prabhāvakī subhāy bāy bāvare |ಪಾಪಕೇ ಪ್ರಭಾವಕೀ ಸುಭಾಯ ಬಾಯ ಬಾವರೇ ।

बेदन कुभाँति सो सही न जाति राति दिनbedan kubhām̐ti so sahī na jāti rāti dinಬೇದನ ಕುಭಾಁತಿ ಸೋ ಸಹೀ ನ ಜಾತಿ ರಾತಿ ದಿನ

सोई बाँह गही जो गही समीरडावरे ॥soī bām̐h gahī jo gahī samīraḍāvare ||ಸೋಈ ಬಾಁಹ ಗಹೀ ಜೋ ಗಹೀ ಸಮೀರಡಾವರೇ ॥

लायो तरु तुलसी तिहारो सो निहारि बारिlāyo taru tulasī tihāro so nihāri bāriಲಾಯೋ ತರು ತುಲಸೀ ತಿಹಾರೋ ಸೋ ನಿಹಾರಿ ಬಾರಿ

सींचिये मलीन भो तयो है तिहूँ तावरे ।sīṃciye malīn bho tayo hai tihūm̐ tāvare |ಸೀಂಚಿಯೇ ಮಲೀನ ಭೋ ತಯೋ ಹೈ ತಿಹೂಁ ತಾವರೇ ।

भूतनिकी आपनी परायेकी कृपानिधानbhūtanikī āpanī parāyekī kṛpānidhānಭೂತನಿಕೀ ಆಪನೀ ಪರಾಯೇಕೀ ಕೃಪಾನಿಧಾನ

जानियत सबहीकी रीति राम रावरे ॥३७॥jāniyat sabahīkī rīti rām rāvare ||37||ಜಾನಿಯತ ಸಬಹೀಕೀ ರೀತಿ ರಾಮ ರಾವರೇ ॥37॥

पद 38

पायँपीर पेटपीर बाँहपीर मुँहपीरpāyam̐pīr peṭapīr bām̐hapīr mum̐hapīrಪಾಯಁಪೀರ ಪೇಟಪೀರ ಬಾಁಹಪೀರ ಮುಁಹಪೀರ

जरजर सकल सरीर पीरमई है ।jarajar sakal sarīr pīramaī hai |ಜರಜರ ಸಕಲ ಸರೀರ ಪೀರಮಈ ಹೈ ।

देव भूत पितर करम खल काल ग्रहdev bhūt pitar karam khal kāl grahದೇವ ಭೂತ ಪಿತರ ಕರಮ ಖಲ ಕಾಲ ಗ್ರಹ

मोहिपर दवरि दमानक सी दई है ॥mohipar davari damānak sī daī hai ||ಮೋಹಿಪರ ದವರಿ ದಮಾನಕ ಸೀ ದಈ ಹೈ ॥

हौं तो बिन मोलके बिकानो बलि बारेही तेंhauṃ to bin molake bikāno bali bārehī teṃಹೌಂ ತೋ ಬಿನ ಮೋಲಕೇ ಬಿಕಾನೋ ಬಲಿ ಬಾರೇಹೀ ತೇಂ

ओट रामनामकी ललाट लिखि लई है ।oṭ rāmanāmakī lalāṭ likhi laī hai |ಓಟ ರಾಮನಾಮಕೀ ಲಲಾಟ ಲಿಖಿ ಲಈ ಹೈ ।

कुंभजके किंकर बिकल बूड़े गोखुरनिkuṃbhajake kiṃkar bikal būṛe gokhuraniಕುಂಭಜಕೇ ಕಿಂಕರ ಬಿಕಲ ಬೂಡೇ ಗೋಖುರನಿ

हाय रामराय ऐसी हाल कहूँ भई है ॥३८॥hāy rāmarāy aisī hāl kahūm̐ bhaī hai ||38||ಹಾಯ ರಾಮರಾಯ ಐಸೀ ಹಾಲ ಕಹೂಁ ಭಈ ಹೈ ॥38॥

पद 39

बाहुक-सुबाहु नीच लीचर-मरीच मिलिbāhuk-subāhu nīc līcar-marīc miliಬಾಹುಕ-ಸುಬಾಹು ನೀಚ ಲೀಚರ-ಮರೀಚ ಮಿಲಿ

मुँहपीर-केतुजा कुरोग जातुधान हैं ।mum̐hapīr-ketujā kurog jātudhān haiṃ |ಮುಁಹಪೀರ-ಕೇತುಜಾ ಕುರೋಗ ಜಾತುಧಾನ ಹೈಂ ।

राम नाम जगजाप कियो चहों सानुरागrām nām jagajāp kiyo cahoṃ sānurāgರಾಮ ನಾಮ ಜಗಜಾಪ ಕಿಯೋ ಚಹೋಂ ಸಾನುರಾಗ

काल कैसे दूत भूत कहा मेरे मान हैं ॥kāl kaise dūt bhūt kahā mere mān haiṃ ||ಕಾಲ ಕೈಸೇ ದೂತ ಭೂತ ಕಹಾ ಮೇರೇ ಮಾನ ಹೈಂ ॥

सुमिरे सहाय रामलखन आखर दोऊsumire sahāy rāmalakhan ākhar doūಸುಮಿರೇ ಸಹಾಯ ರಾಮಲಖನ ಆಖರ ದೋಊ

जिनके समूह साके जागत जहान हैं ।jinake samūh sāke jāgat jahān haiṃ |ಜಿನಕೇ ಸಮೂಹ ಸಾಕೇ ಜಾಗತ ಜಹಾನ ಹೈಂ ।

तुलसी सँभारि ताड़का-सँहारि भारी भटtulasī sam̐bhāri tāṛakā-sam̐hāri bhārī bhaṭತುಲಸೀ ಸಁಭಾರಿ ತಾಡಕಾ-ಸಁಹಾರಿ ಭಾರೀ ಭಟ

बेधे बरगदसे बनाइ बानवान हैं ॥३९॥bedhe baragadase banāi bānavān haiṃ ||39||ಬೇಧೇ ಬರಗದಸೇ ಬನಾಇ ಬಾನವಾನ ಹೈಂ ॥39॥

पद 40

बालपने सूधे मन राम सनमुख भयोbālapane sūdhe man rām sanamukh bhayoಬಾಲಪನೇ ಸೂಧೇ ಮನ ರಾಮ ಸನಮುಖ ಭಯೋ

रामनाम लेत माँगि खात टूकटाक हौं ।rāmanām let mām̐gi khāt ṭūkaṭāk hauṃ |ರಾಮನಾಮ ಲೇತ ಮಾಁಗಿ ಖಾತ ಟೂಕಟಾಕ ಹೌಂ ।

पर्यो लोकरीतिमें पुनीत प्रीति रामरायparyo lokarītimeṃ punīt prīti rāmarāyಪರ್ಯೋ ಲೋಕರೀತಿಮೇಂ ಪುನೀತ ಪ್ರೀತಿ ರಾಮರಾಯ

मोहबस बैठो तोरि तरकितराक हौं ॥mohabas baiṭho tori tarakitarāk hauṃ ||ಮೋಹಬಸ ಬೈಠೋ ತೋರಿ ತರಕಿತರಾಕ ಹೌಂ ॥

खोटे-खोटे आचरन आचरत अपनायोkhoṭe-khoṭe ācaran ācarat apanāyoಖೋಟೇ-ಖೋಟೇ ಆಚರನ ಆಚರತ ಅಪನಾಯೋ

अंजनीकुमार सोध्यो रामपानि पाक हौं ।aṃjanīkumār sodhyo rāmapāni pāk hauṃ |ಅಂಜನೀಕುಮಾರ ಸೋಧ್ಯೋ ರಾಮಪಾನಿ ಪಾಕ ಹೌಂ ।

तुलसी गोसाइँ भयो भोंड़े दिन भूलि गयोtulasī gosāim̐ bhayo bhoṃṛe din bhūli gayoತುಲಸೀ ಗೋಸಾಇಁ ಭಯೋ ಭೋಂಡೇ ದಿನ ಭೂಲಿ ಗಯೋ

ताको फल पावत निदान परिपाक हौं ॥४०॥tāko phal pāvat nidān paripāk hauṃ ||40||ತಾಕೋ ಫಲ ಪಾವತ ನಿದಾನ ಪರಿಪಾಕ ಹೌಂ ॥40॥

पद 41

असन-बसन-हीन बिषम-बिषाद-लीनasan-basan-hīn biṣam-biṣād-līnಅಸನ-ಬಸನ-ಹೀನ ಬಿಷಮ-ಬಿಷಾದ-ಲೀನ

देखि दीन दूबरो करै न हाय-हाय को ।dekhi dīn dūbaro karai na hāy-hāy ko |ದೇಖಿ ದೀನ ದೂಬರೋ ಕರೈ ನ ಹಾಯ-ಹಾಯ ಕೋ ।

तुलसी अनाथसो सनाथ रघुनाथ कियोtulasī anāthaso sanāth raghunāth kiyoತುಲಸೀ ಅನಾಥಸೋ ಸನಾಥ ರಘುನಾಥ ಕಿಯೋ

दियो फल सीलसिंधु आपने सुभायको ॥diyo phal sīlasiṃdhu āpane subhāyako ||ದಿಯೋ ಫಲ ಸೀಲಸಿಂಧು ಆಪನೇ ಸುಭಾಯಕೋ ॥

नीच यहि बीच पति पाइ भरुहाइगोnīc yahi bīc pati pāi bharuhāigoನೀಚ ಯಹಿ ಬೀಚ ಪತಿ ಪಾಇ ಭರುಹಾಇಗೋ

बिहाइ प्रभु-भजन बचन मन कायको ।bihāi prabhu-bhajan bacan man kāyako |ಬಿಹಾಇ ಪ್ರಭು-ಭಜನ ಬಚನ ಮನ ಕಾಯಕೋ ।

तातें तनु पेषियत घोर बरतोर मिसtāteṃ tanu peṣiyat ghor barator misತಾತೇಂ ತನು ಪೇಷಿಯತ ಘೋರ ಬರತೋರ ಮಿಸ

फूटि-फूटि निकसत लोन रामरायको ॥४१॥phūṭi-phūṭi nikasat lon rāmarāyako ||41||ಫೂಟಿ-ಫೂಟಿ ನಿಕಸತ ಲೋನ ರಾಮರಾಯಕೋ ॥41॥

पद 42

जिओं जग जानकीजीवनको कहाइ जनjioṃ jag jānakījīvanako kahāi janಜಿಓಂ ಜಗ ಜಾನಕೀಜೀವನಕೋ ಕಹಾಇ ಜನ

मरिबेको बारानसी बारि सुरसरिको ।maribeko bārānasī bāri surasariko |ಮರಿಬೇಕೋ ಬಾರಾನಸೀ ಬಾರಿ ಸುರಸರಿಕೋ ।

तुलसीके दुहूँ हाथ मोदक है ऐसे ठाउँtulasīke duhūm̐ hāth modak hai aise ṭhāum̐ತುಲಸೀಕೇ ದುಹೂಁ ಹಾಥ ಮೋದಕ ಹೈ ಐಸೇ ಠಾಉಁ

जाके जिये मुये सोच करिहेँ न लरिको ॥jāke jiye muye soc karihem̐ na lariko ||ಜಾಕೇ ಜಿಯೇ ಮುಯೇ ಸೋಚ ಕರಿಹೇಁ ನ ಲರಿಕೋ ॥

मोको झूठो सांचो लोग रामको कहत सबmoko jhūṭho sāṃco log rāmako kahat sabಮೋಕೋ ಝೂಠೋ ಸಾಂಚೋ ಲೋಗ ರಾಮಕೋ ಕಹತ ಸಬ

मेरे मन मान है न हरको न हरिको ।mere man mān hai na harako na hariko |ಮೇರೇ ಮನ ಮಾನ ಹೈ ನ ಹರಕೋ ನ ಹರಿಕೋ ।

भारी पीर दुसह सरीरतें बिहाल होतbhārī pīr dusah sarīrateṃ bihāl hotಭಾರೀ ಪೀರ ದುಸಹ ಸರೀರತೇಂ ಬಿಹಾಲ ಹೋತ

सोऊ रघुबीर बिनु सके दूर करिको ॥४२॥soū raghubīr binu sake dūr kariko ||42||ಸೋಊ ರಘುಬೀರ ಬಿನು ಸಕೇ ದೂರ ಕರಿಕೋ ॥42॥

पद 43

सीतापति साहेब सहाय हनुमान नितsītāpati sāheb sahāy hanumān nitಸೀತಾಪತಿ ಸಾಹೇಬ ಸಹಾಯ ಹನುಮಾನ ನಿತ

हित उपदेसको महेस मानो गुरुकै ।hit upadesako mahes māno gurukai |ಹಿತ ಉಪದೇಸಕೋ ಮಹೇಸ ಮಾನೋ ಗುರುಕೈ ।

मानस बचन काय सरन तिहारे पायmānas bacan kāy saran tihāre pāyಮಾನಸ ಬಚನ ಕಾಯ ಸರನ ತಿಹಾರೇ ಪಾಯ

तुम्हे भरोसे सुर मैं न जाने सुरकै ॥tumhe bharose sur maiṃ na jāne surakai ||ತುಮ್ಹೇ ಭರೋಸೇ ಸುರ ಮೈಂ ನ ಜಾನೇ ಸುರಕೈ ॥

व्याधि भूतजनित उपाधि काहू खलकोvyādhi bhūtajanit upādhi kāhū khalakoವ್ಯಾಧಿ ಭೂತಜನಿತ ಉಪಾಧಿ ಕಾಹೂ ಖಲಕೋ

समाधि कीजे तुलसीको जानि जन फुरकै ।samādhi kīje tulasīko jāni jan phurakai |ಸಮಾಧಿ ಕೀಜೇ ತುಲಸೀಕೋ ಜಾನಿ ಜನ ಫುರಕೈ ।

कपिनाथ रघुनाथ भोलानाथ भूतनाथkapināth raghunāth bholānāth bhūtanāthಕಪಿನಾಥ ರಘುನಾಥ ಭೋಲಾನಾಥ ಭೂತನಾಥ

रोगसिंधु क्यों न डारियत गाय खुरकै ॥४३॥rogasiṃdhu kyoṃ na ḍāriyat gāy khurakai ||43||ರೋಗಸಿಂಧು ಕ್ಯೋಂ ನ ಡಾರಿಯತ ಗಾಯ ಖುರಕೈ ॥43॥

पद 44

कहाँ हनुमानसों सुजान रामरायसोkahām̐ hanumānasoṃ sujān rāmarāyasoಕಹಾಁ ಹನುಮಾನಸೋಂ ಸುಜಾನ ರಾಮರಾಯಸೋ

कृपानिधान संकरसों सावधान सुनिये ।kṛpānidhān saṃkarasoṃ sāvadhān suniye |ಕೃಪಾನಿಧಾನ ಸಂಕರಸೋಂ ಸಾವಧಾನ ಸುನಿಯೇ ।

हरष विषाद राग रोष गुन दोषमईharaṣ viṣād rāg roṣ gun doṣamaīಹರಷ ವಿಷಾದ ರಾಗ ರೋಷ ಗುನ ದೋಷಮಈ

बिरची बिरंचि सब देखियत दुनिये ॥biracī biraṃci sab dekhiyat duniye ||ಬಿರಚೀ ಬಿರಂಚಿ ಸಬ ದೇಖಿಯತ ದುನಿಯೇ ॥

माया जीव कालके करमके सुभायकेmāyā jīv kālake karamake subhāyakeಮಾಯಾ ಜೀವ ಕಾಲಕೇ ಕರಮಕೇ ಸುಭಾಯಕೇ

करैया राम बेद कहैं साँची मन गुनिये ।karaiyā rām bed kahaiṃ sām̐cī man guniye |ಕರೈಯಾ ರಾಮ ಬೇದ ಕಹೈಂ ಸಾಁಚೀ ಮನ ಗುನಿಯೇ ।

तुम्हते कहा न होय हाहा सो बुझैये मोहिtumhate kahā na hoy hāhā so bujhaiye mohiತುಮ್ಹತೇ ಕಹಾ ನ ಹೋಯ ಹಾಹಾ ಸೋ ಬುಝೈಯೇ ಮೋಹಿ

हौं हूँ रहों मौन ही बयो सो जानि लुनिये ॥४४॥hauṃ hūm̐ rahoṃ maun hī bayo so jāni luniye ||44||ಹೌಂ ಹೂಁ ರಹೋಂ ಮೌನ ಹೀ ಬಯೋ ಸೋ ಜಾನಿ ಲುನಿಯೇ ॥44॥