हनुमान बाहुक Hanuman Bahuk

पद 1

सिंधु-तरन, सिय-सोच-हरन, रबि-बालबरन-तनु ।siṃdhu-taran, siya-soc-haran, rabi-bālabaran-tanu |ସିଂଧୁ-ତରନ, ସିଯ-ସୋଚ-ହରନ, ରବି-ବାଲବରନ-ତନୁ ।

भुज बिसाल, मूरति कराल कालहुको काल जनु ॥bhuj bisāl, mūrati karāl kālahuko kāl janu ||ଭୁଜ ବିସାଲ, ମୂରତି କରାଲ କାଲହୁକୋ କାଲ ଜନୁ ॥

गहन-दहन-निरदहन-लंक निःसंक, बंक-भुव ।gahan-dahan-niradahan-laṃk niḥsaṃk, baṃk-bhuv |ଗହନ-ଦହନ-ନିରଦହନ-ଲଂକ ନିଃସଂକ, ବଂକ-ଭୁବ ।

जातुधान-बलवान-मान-मद-दवन पवनसुव ॥jātudhān-balavān-mān-mad-davan pavanasuv ||ଜାତୁଧାନ-ବଲବାନ-ମାନ-ମଦ-ଦବନ ପବନସୁବ ॥

कह तुलसिदास सेवत सुलभ, सेवक हित संतत निकट ।kah tulasidās sevat sulabh, sevak hit saṃtat nikaṭ |କହ ତୁଲସିଦାସ ସେବତ ସୁଲଭ, ସେବକ ହିତ ସଂତତ ନିକଟ ।

गुनगनत, नमत, सुमिरत, जपत, समन सकल-संकट-बिकट ॥१॥gunaganat, namat, sumirat, japat, saman sakal-saṃkaṭ-bikaṭ ||1||ଗୁନଗନତ, ନମତ, ସୁମିରତ, ଜପତ, ସମନ ସକଲ-ସଂକଟ-ବିକଟ ॥1॥

पद 2

स्वर्न-सैल-संकास कोटि-रबि-तरुन-तेज-घन ।svarna-sail-saṃkās koṭi-rabi-tarun-tej-ghan |ସ୍ବର୍ନ-ସୈଲ-ସଂକାସ କୋଟି-ରବି-ତରୁନ-ତେଜ-ଘନ ।

उर बिसाल, भुजदंड चंड नख बज्र बज्रतन ॥ur bisāl, bhujadaṃḍ caṃḍ nakh bajra bajratan ||ଉର ବିସାଲ, ଭୁଜଦଂଡ ଚଂଡ ନଖ ବଜ୍ର ବଜ୍ରତନ ॥

पिंग नयन, भृकुटी कराल रसना दसनानन ।piṃg nayan, bhṛkuṭī karāl rasanā dasanānan |ପିଂଗ ନଯନ, ଭୃକୁଟୀ କରାଲ ରସନା ଦସନାନନ ।

कपिस केस, करकस लंगूर, खल-दल बल भानन ॥kapis kes, karakas laṃgūr, khal-dal bal bhānan ||କପିସ କେସ, କରକସ ଲଂଗୂର, ଖଲ-ଦଲ ବଲ ଭାନନ ॥

कह तुलसिदास बस जासु उर मारुतसुत मूरति बिकट ।kah tulasidās bas jāsu ur mārutasut mūrati bikaṭ |କହ ତୁଲସିଦାସ ବସ ଜାସୁ ଉର ମାରୁତସୁତ ମୂରତି ବିକଟ ।

संताप पाप तेहि पुरुष पहिं सपनेहुँ नहिं आवत निकट ॥२॥saṃtāp pāp tehi puruṣ pahiṃ sapanehum̐ nahiṃ āvat nikaṭ ||2||ସଂତାପ ପାପ ତେହି ପୁରୁଷ ପହିଂ ସପନେହୁଁ ନହିଂ ଆବତ ନିକଟ ॥2॥

पद 3

पंचमुख-छमुख-भृगुमुख्य भट-असुर-सुरpaṃcamukh-chamukh-bhṛgumukhya bhaṭ-asur-surପଂଚମୁଖ-ଛମୁଖ-ଭୃଗୁମୁଖ୍ଯ ଭଟ-ଅସୁର-ସୁର

सर्व-सरि-समर समरत्थ सूरो ।sarva-sari-samar samarattha sūro |ସର୍ବ-ସରି-ସମର ସମରତ୍ଥ ସୂରୋ ।

बाँकुरो बीर बिरुदैत बिरुदावलीbām̐kuro bīr birudait birudāvalīବାଁକୁରୋ ବୀର ବିରୁଦୈତ ବିରୁଦାବଲୀ

बेद बंदी बदत पैजपूरो ॥bed baṃdī badat paijapūro ||ବେଦ ବଂଦୀ ବଦତ ପୈଜପୂରୋ ॥

जासु गुनगाथ रघुनाथ कह, जासु बलjāsu gunagāth raghunāth kah, jāsu balଜାସୁ ଗୁନଗାଥ ରଘୁନାଥ କହ, ଜାସୁ ବଲ

बिपुल-जल-भरित जग-जलधि झूरो ।bipul-jal-bharit jag-jaladhi jhūro |ବିପୁଲ-ଜଲ-ଭରିତ ଜଗ-ଜଲଧି ଝୂରୋ ।

दुवन-दल-दमनको कौन तुलसीस हैduvan-dal-damanako kaun tulasīs haiଦୁବନ-ଦଲ-ଦମନକୋ କୌନ ତୁଲସୀସ ହୈ

पवनको पूत रजपूत रूरो ॥३॥pavanako pūt rajapūt rūro ||3||ପବନକୋ ପୂତ ରଜପୂତ ରୂରୋ ॥3॥

पद 4

भानुसों पढ़न हनुमान गये भानु मनbhānusoṃ paṛhan hanumān gaye bhānu manଭାନୁସୋଂ ପଢନ ହନୁମାନ ଗଯେ ଭାନୁ ମନ

अनुमानि सिसुकेलि कियो फेरफार सो ।anumāni sisukeli kiyo pheraphār so |ଅନୁମାନି ସିସୁକେଲି କିଯୋ ଫେରଫାର ସୋ ।

पाछिले पगनि गम गगन मगन-मनpāchile pagani gam gagan magan-manପାଛିଲେ ପଗନି ଗମ ଗଗନ ମଗନ-ମନ

क्रमको न भ्रम, कपि बालक-बिहार सो ॥kramako na bhram, kapi bālak-bihār so ||କ୍ରମକୋ ନ ଭ୍ରମ, କପି ବାଲକ-ବିହାର ସୋ ॥

कौतुक बिलोकि लोकपाल हरि हर बिधिkautuk biloki lokapāl hari har bidhiକୌତୁକ ବିଲୋକି ଲୋକପାଲ ହରି ହର ବିଧି

लोचननि चकाचौंधी चित्तनि खभार सो ।locanani cakācauṃdhī cittani khabhār so |ଲୋଚନନି ଚକାଚୌଂଧୀ ଚିତ୍ତନି ଖଭାର ସୋ ।

बल कैधौं बीररस, धीरज कै, साहस कैbal kaidhauṃ bīraras, dhīraj kai, sāhas kaiବଲ କୈଧୌଂ ବୀରରସ, ଧୀରଜ କୈ, ସାହସ କୈ

तुलसी सरीर धरे सबनिको सार सो ॥४॥tulasī sarīr dhare sabaniko sār so ||4||ତୁଲସୀ ସରୀର ଧରେ ସବନିକୋ ସାର ସୋ ॥4॥

पद 5

भारतमें पारथके रथकेतु कपिराजbhāratameṃ pārathake rathaketu kapirājଭାରତମେଂ ପାରଥକେ ରଥକେତୁ କପିରାଜ

गाज्यो सुनि कुरुराज दल हलबल भो ।gājyo suni kururāj dal halabal bho |ଗାଜ୍ଯୋ ସୁନି କୁରୁରାଜ ଦଲ ହଲବଲ ଭୋ ।

कह्यो द्रोन भीषम समीरसुत महाबीरkahyo dron bhīṣam samīrasut mahābīrକହ୍ଯୋ ଦ୍ରୋନ ଭୀଷମ ସମୀରସୁତ ମହାବୀର

बीर-रस-बारि-निधि जाको बल जल भो ॥bīr-ras-bāri-nidhi jāko bal jal bho ||ବୀର-ରସ-ବାରି-ନିଧି ଜାକୋ ବଲ ଜଲ ଭୋ ॥

बानर सुभाय बालकेलि भूमि भानु लागिbānar subhāy bālakeli bhūmi bhānu lāgiବାନର ସୁଭାଯ ବାଲକେଲି ଭୂମି ଭାନୁ ଲାଗି

फलँग फलाँगहूँतें घाटि नभतल भो ।phalam̐g phalām̐gahūm̐teṃ ghāṭi nabhatal bho |ଫଲଁଗ ଫଲାଁଗହୂଁତେଂ ଘାଟି ନଭତଲ ଭୋ ।

नाइ-नाइ माथ जोरि-जोरि हाथ जोधा जोहैंnāi-nāi māth jori-jori hāth jodhā johaiṃନାଇ-ନାଇ ମାଥ ଜୋରି-ଜୋରି ହାଥ ଜୋଧା ଜୋହୈଂ

हनुमान देखे जगजीवनको फल भो ॥५॥hanumān dekhe jagajīvanako phal bho ||5||ହନୁମାନ ଦେଖେ ଜଗଜୀବନକୋ ଫଲ ଭୋ ॥5॥

पद 6

गोपद पयोधि करि होलिका ज्यों लाई लंकgopad payodhi kari holikā jyoṃ lāī laṃkଗୋପଦ ପଯୋଧି କରି ହୋଲିକା ଜ୍ଯୋଂ ଲାଈ ଲଂକ

निपट निसंक परपुर गलबल भो ।nipaṭ nisaṃk parapur galabal bho |ନିପଟ ନିସଂକ ପରପୁର ଗଲବଲ ଭୋ ।

द्रोन-सो पहार लियो ख्याल ही उखारि करdron-so pahār liyo khyāl hī ukhāri karଦ୍ରୋନ-ସୋ ପହାର ଲିଯୋ ଖ୍ଯାଲ ହୀ ଉଖାରି କର

कंदुक-ज्यों कपिखेल बेल कैसो फल भो ॥kaṃduk-jyoṃ kapikhel bel kaiso phal bho ||କଂଦୁକ-ଜ୍ଯୋଂ କପିଖେଲ ବେଲ କୈସୋ ଫଲ ଭୋ ॥

संकटसमाज असमंजस भो रामराजsaṃkaṭasamāj asamaṃjas bho rāmarājସଂକଟସମାଜ ଅସମଂଜସ ଭୋ ରାମରାଜ

काज जुग-पूगनिको करतल पल भो ।kāj jug-pūganiko karatal pal bho |କାଜ ଜୁଗ-ପୂଗନିକୋ କରତଲ ପଲ ଭୋ ।

साहसी समत्थ तुलसीको नाह जाकी बाँहsāhasī samattha tulasīko nāh jākī bām̐hସାହସୀ ସମତ୍ଥ ତୁଲସୀକୋ ନାହ ଜାକୀ ବାଁହ

लोकपाल पालनको फिर थिर थल भो ॥६॥lokapāl pālanako phir thir thal bho ||6||ଲୋକପାଲ ପାଲନକୋ ଫିର ଥିର ଥଲ ଭୋ ॥6॥

पद 7

कमठकी पीठि जाके गोड़निकी गाड़ैं मानोkamaṭhakī pīṭhi jāke goṛanikī gāṛaiṃ mānoକମଠକୀ ପୀଠି ଜାକେ ଗୋଡନିକୀ ଗାଡୈଂ ମାନୋ

नापके भाजन भरि जलनिधि-जल भो ।nāpake bhājan bhari jalanidhi-jal bho |ନାପକେ ଭାଜନ ଭରି ଜଲନିଧି-ଜଲ ଭୋ ।

जातुधान-दावन परावनको दुर्ग भयोjātudhān-dāvan parāvanako durga bhayoଜାତୁଧାନ-ଦାବନ ପରାବନକୋ ଦୁର୍ଗ ଭଯୋ

महामीनबास तिमि तोमनिको थल भो ॥mahāmīnabās timi tomaniko thal bho ||ମହାମୀନବାସ ତିମି ତୋମନିକୋ ଥଲ ଭୋ ॥

कुंभकर्न-रावन-पयोदनाद-ईधनकोkuṃbhakarna-rāvan-payodanād-īdhanakoକୁଂଭକର୍ନ-ରାବନ-ପଯୋଦନାଦ-ଈଧନକୋ

तुलसी प्रताप जाको प्रबल अनल भो ।tulasī pratāp jāko prabal anal bho |ତୁଲସୀ ପ୍ରତାପ ଜାକୋ ପ୍ରବଲ ଅନଲ ଭୋ ।

भीषम कहत मेरे अनुमान हनुमानbhīṣam kahat mere anumān hanumānଭୀଷମ କହତ ମେରେ ଅନୁମାନ ହନୁମାନ

सारिखो त्रिकाल न त्रिलोक महाबल भो ॥७॥sārikho trikāl na trilok mahābal bho ||7||ସାରିଖୋ ତ୍ରିକାଲ ନ ତ୍ରିଲୋକ ମହାବଲ ଭୋ ॥7॥

पद 8

दूत रामरायको, सपूत पूत पौनको, तूdūt rāmarāyako, sapūt pūt paunako, tūଦୂତ ରାମରାଯକୋ, ସପୂତ ପୂତ ପୌନକୋ, ତୂ

अंजनीको नंदन प्रताप भूरि भानु सो ।aṃjanīko naṃdan pratāp bhūri bhānu so |ଅଂଜନୀକୋ ନଂଦନ ପ୍ରତାପ ଭୂରି ଭାନୁ ସୋ ।

सीय-सोच-समन, दुरित-दोष-दमनsīya-soc-saman, durit-doṣ-damanସୀଯ-ସୋଚ-ସମନ, ଦୁରିତ-ଦୋଷ-ଦମନ

सरन आये अवन, लखनप्रिय प्रान सो ॥saran āye avan, lakhanapriya prān so ||ସରନ ଆଯେ ଅବନ, ଲଖନପ୍ରିଯ ପ୍ରାନ ସୋ ॥

दसमुख दुसह दरिद्र दरिबेको भयोdasamukh dusah daridra daribeko bhayoଦସମୁଖ ଦୁସହ ଦରିଦ୍ର ଦରିବେକୋ ଭଯୋ

प्रकट तिलोक ओक तुलसी निधान सो ।prakaṭ tilok ok tulasī nidhān so |ପ୍ରକଟ ତିଲୋକ ଓକ ତୁଲସୀ ନିଧାନ ସୋ ।

ज्ञान-गुनवान बलवान सेवा सावधानjñān-gunavān balavān sevā sāvadhānଜ୍ଞାନ-ଗୁନବାନ ବଲବାନ ସେବା ସାବଧାନ

साहेब सुजान उर आनु हनुमान सो ॥८॥sāheb sujān ur ānu hanumān so ||8||ସାହେବ ସୁଜାନ ଉର ଆନୁ ହନୁମାନ ସୋ ॥8॥

पद 9

दवन-दुवन-दल भुवन-बिदित बलdavan-duvan-dal bhuvan-bidit balଦବନ-ଦୁବନ-ଦଲ ଭୁବନ-ବିଦିତ ବଲ

बेद जस गावत बिबुध बंदीछोर को ।bed jas gāvat bibudh baṃdīchor ko |ବେଦ ଜସ ଗାବତ ବିବୁଧ ବଂଦୀଛୋର କୋ ।

पाप-ताप-तिमिर तुहिन-विघटन-पटुpāp-tāp-timir tuhin-vighaṭan-paṭuପାପ-ତାପ-ତିମିର ତୁହିନ-ବିଘଟନ-ପଟୁ

सेवक-सरोरह सुखद भानु भोरको ॥sevak-sarorah sukhad bhānu bhorako ||ସେବକ-ସରୋରହ ସୁଖଦ ଭାନୁ ଭୋରକୋ ॥

लोक-परलोकतें बिसोक सपने न सोकlok-paralokateṃ bisok sapane na sokଲୋକ-ପରଲୋକତେଂ ବିସୋକ ସପନେ ନ ସୋକ

तुलसीके हिये है भरोसो एक ओरको ।tulasīke hiye hai bharoso ek orako |ତୁଲସୀକେ ହିଯେ ହୈ ଭରୋସୋ ଏକ ଓରକୋ ।

रामको दुलारो दास बामदेवको निवासrāmako dulāro dās bāmadevako nivāsରାମକୋ ଦୁଲାରୋ ଦାସ ବାମଦେବକୋ ନିବାସ

नाम कलि-कामतरु केसरी-किसोरको ॥९॥nām kali-kāmataru kesarī-kisorako ||9||ନାମ କଲି-କାମତରୁ କେସରୀ-କିସୋରକୋ ॥9॥

पद 10

महाबल-सीम, महाभीम, महाबानइतmahābal-sīm, mahābhīm, mahābānaitମହାବଲ-ସୀମ, ମହାଭୀମ, ମହାବାନଇତ

महाबीर बिदित बरायो रघुबीरको ।mahābīr bidit barāyo raghubīrako |ମହାବୀର ବିଦିତ ବରାଯୋ ରଘୁବୀରକୋ ।

कुलिस-कठोरतनु जोरपै रोर रनkulis-kaṭhoratanu jorapai ror ranକୁଲିସ-କଠୋରତନୁ ଜୋରପୈ ରୋର ରନ

करुना-कलित मन धारमिक धीरको ॥karunā-kalit man dhāramik dhīrako ||କରୁନା-କଲିତ ମନ ଧାରମିକ ଧୀରକୋ ॥

दुर्जनको कालसो कराल पाल सज्जनकोdurjanako kālaso karāl pāl sajjanakoଦୁର୍ଜନକୋ କାଲସୋ କରାଲ ପାଲ ସଜ୍ଜନକୋ

सुमिरे हरनहार तुलसीकी पीरको ।sumire haranahār tulasīkī pīrako |ସୁମିରେ ହରନହାର ତୁଲସୀକୀ ପୀରକୋ ।

सीय-सुखदायक दुलारो रघुनायककोsīya-sukhadāyak dulāro raghunāyakakoସୀଯ-ସୁଖଦାଯକ ଦୁଲାରୋ ରଘୁନାଯକକୋ

सेवक सहायक है साहसी समीरको ॥१०॥sevak sahāyak hai sāhasī samīrako ||10||ସେବକ ସହାଯକ ହୈ ସାହସୀ ସମୀରକୋ ॥10॥

पद 11

रचिबेको बिधि जैसे, पालिबेको हरि, हरracibeko bidhi jaise, pālibeko hari, harରଚିବେକୋ ବିଧି ଜୈସେ, ପାଲିବେକୋ ହରି, ହର

मीच मारिबेको, ज्याइबेको सुधापान भो ।mīc māribeko, jyāibeko sudhāpān bho |ମୀଚ ମାରିବେକୋ, ଜ୍ଯାଇବେକୋ ସୁଧାପାନ ଭୋ ।

धरिबेको धरनि, तरनि तम दलिबेकोdharibeko dharani, tarani tam dalibekoଧରିବେକୋ ଧରନି, ତରନି ତମ ଦଲିବେକୋ

सोखिबे कृसानु, पोषिबेको हिम-भानु भो ॥sokhibe kṛsānu, poṣibeko him-bhānu bho ||ସୋଖିବେ କୃସାନୁ, ପୋଷିବେକୋ ହିମ-ଭାନୁ ଭୋ ॥

खल-दुख-दोषिबेको, जन-परितोषिबेकोkhal-dukh-doṣibeko, jan-paritoṣibekoଖଲ-ଦୁଖ-ଦୋଷିବେକୋ, ଜନ-ପରିତୋଷିବେକୋ

माँगिबो मलीनताको मोदक सुदान भो ।mām̐gibo malīnatāko modak sudān bho |ମାଁଗିବୋ ମଲୀନତାକୋ ମୋଦକ ସୁଦାନ ଭୋ ।

आरतकी आरति निवारिबेको तिहुँ पुरāratakī ārati nivāribeko tihum̐ purଆରତକୀ ଆରତି ନିବାରିବେକୋ ତିହୁଁ ପୁର

तुलसीको साहेब हठीलो हनुमान भो ॥११॥tulasīko sāheb haṭhīlo hanumān bho ||11||ତୁଲସୀକୋ ସାହେବ ହଠୀଲୋ ହନୁମାନ ଭୋ ॥11॥

पद 12

सेवक स्योकाई जानि जानकीस मानै कानिsevak syokāī jāni jānakīs mānai kāniସେବକ ସ୍ଯୋକାଈ ଜାନି ଜାନକୀସ ମାନୈ କାନି

सानुकूल सूलपानि नवै नाथ नाँकको ।sānukūl sūlapāni navai nāth nām̐kako |ସାନୁକୂଲ ସୂଲପାନି ନବୈ ନାଥ ନାଁକକୋ ।

देवी देव दानव दयावने ह्वै जोरैं हाथdevī dev dānav dayāvane hvai joraiṃ hāthଦେବୀ ଦେବ ଦାନବ ଦଯାବନେ ହ୍ବୈ ଜୋରୈଂ ହାଥ

बापुरे बराक कहा और राजा राँकको ॥bāpure barāk kahā aur rājā rām̐kako ||ବାପୁରେ ବରାକ କହା ଔର ରାଜା ରାଁକକୋ ॥

जागत सोवत बैठे बागत बिनोद मोदjāgat sovat baiṭhe bāgat binod modଜାଗତ ସୋବତ ବୈଠେ ବାଗତ ବିନୋଦ ମୋଦ

ताकै जो अनर्थ सो समर्थ एक आँकको ।tākai jo anartha so samartha ek ām̐kako |ତାକୈ ଜୋ ଅନର୍ଥ ସୋ ସମର୍ଥ ଏକ ଆଁକକୋ ।

सब दिन रूरो परै पूरो जहाँ तहाँ ताहिsab din rūro parai pūro jahām̐ tahām̐ tāhiସବ ଦିନ ରୂରୋ ପରୈ ପୂରୋ ଜହାଁ ତହାଁ ତାହି

जाके है भरोसो हिये हनुमान हाँकको ॥१२॥jāke hai bharoso hiye hanumān hām̐kako ||12||ଜାକେ ହୈ ଭରୋସୋ ହିଯେ ହନୁମାନ ହାଁକକୋ ॥12॥

पद 13

सानुग सगौरि सानुकूल सूलपानि ताहिsānug sagauri sānukūl sūlapāni tāhiସାନୁଗ ସଗୌରି ସାନୁକୂଲ ସୂଲପାନି ତାହି

लोकपाल सकल लखन राम जानकी ।lokapāl sakal lakhan rām jānakī |ଲୋକପାଲ ସକଲ ଲଖନ ରାମ ଜାନକୀ ।

लोक परलोकको बिसोक सो तिलोक ताहिlok paralokako bisok so tilok tāhiଲୋକ ପରଲୋକକୋ ବିସୋକ ସୋ ତିଲୋକ ତାହି

तुलसी तमाइ कहा काहू बीर आनकी ॥tulasī tamāi kahā kāhū bīr ānakī ||ତୁଲସୀ ତମାଇ କହା କାହୂ ବୀର ଆନକୀ ॥

केसरीकिसोर बंदीछोरके नेवाजे सबkesarīkisor baṃdīchorake nevāje sabକେସରୀକିସୋର ବଂଦୀଛୋରକେ ନେବାଜେ ସବ

कीरति बिमल कपि करुनानिधानकी ।kīrati bimal kapi karunānidhānakī |କୀରତି ବିମଲ କପି କରୁନାନିଧାନକୀ ।

बालक-ज्यों पालिहें कृपालु मुनि सिद्ध ताकोbālak-jyoṃ pāliheṃ kṛpālu muni siddha tākoବାଲକ-ଜ୍ଯୋଂ ପାଲିହେଂ କୃପାଲୁ ମୁନି ସିଦ୍ଧ ତାକୋ

जाके हिये हुलसति हाँक हनुमानकी ॥१३॥jāke hiye hulasati hām̐k hanumānakī ||13||ଜାକେ ହିଯେ ହୁଲସତି ହାଁକ ହନୁମାନକୀ ॥13॥

पद 14

करुना निधान, बलबुद्धिके निधान, मोदkarunā nidhān, balabuddhike nidhān, modକରୁନା ନିଧାନ, ବଲବୁଦ୍ଧିକେ ନିଧାନ, ମୋଦ

महिमानिधान, गुन-ज्ञाके निधान हौ ।mahimānidhān, gun-jñāke nidhān hau |ମହିମାନିଧାନ, ଗୁନ-ଜ୍ଞାକେ ନିଧାନ ହୌ ।

बामदेव-रूप, भूप रामके सनेही, नामbāmadev-rūp, bhūp rāmake sanehī, nāmବାମଦେବ-ରୂପ, ଭୂପ ରାମକେ ସନେହୀ, ନାମ

लेत-देत अर्थ धर्म काम निरबान हौ ॥let-det artha dharma kām nirabān hau ||ଲେତ-ଦେତ ଅର୍ଥ ଧର୍ମ କାମ ନିରବାନ ହୌ ॥

आपने प्रभाव, सीतानाथके सुभाव सीलāpane prabhāv, sītānāthake subhāv sīlଆପନେ ପ୍ରଭାବ, ସୀତାନାଥକେ ସୁଭାବ ସୀଲ

लोक-बेद-बिधिके बिदुष हनुमान होlok-bed-bidhike biduṣ hanumān hoଲୋକ-ବେଦ-ବିଧିକେ ବିଦୁଷ ହନୁମାନ ହୋ

मनकी, बचनकी, करमकी तिहूँ प्रकारmanakī, bacanakī, karamakī tihūm̐ prakārମନକୀ, ବଚନକୀ, କରମକୀ ତିହୂଁ ପ୍ରକାର

तुलसी तिहारो तुम साहेब सुजान हो ॥१४॥tulasī tihāro tum sāheb sujān ho ||14||ତୁଲସୀ ତିହାରୋ ତୁମ ସାହେବ ସୁଜାନ ହୋ ॥14॥

पद 15

मनको अगम, तन सुगम किये कपीसmanako agam, tan sugam kiye kapīsମନକୋ ଅଗମ, ତନ ସୁଗମ କିଯେ କପୀସ

काज महाराजके समाज साज साजे हैं ।kāj mahārājake samāj sāj sāje haiṃ |କାଜ ମହାରାଜକେ ସମାଜ ସାଜ ସାଜେ ହୈଂ ।

देव-बंदीछोर रनरोर केसरीकिसोरdev-baṃdīchor ranaror kesarīkisorଦେବ-ବଂଦୀଛୋର ରନରୋର କେସରୀକିସୋର

जुग-जुग जग तेरे बिरद बिराजे हैं ॥jug-jug jag tere birad birāje haiṃ ||ଜୁଗ-ଜୁଗ ଜଗ ତେରେ ବିରଦ ବିରାଜେ ହୈଂ ॥

बीर बरजोर, घटि जोर तुलसीकी ओरbīr barajor, ghaṭi jor tulasīkī orବୀର ବରଜୋର, ଘଟି ଜୋର ତୁଲସୀକୀ ଓର

सुनि सकुचाने साधु, खलगन गाजे हैं ।suni sakucāne sādhu, khalagan gāje haiṃ |ସୁନି ସକୁଚାନେ ସାଧୁ, ଖଲଗନ ଗାଜେ ହୈଂ ।

बिगरी सँवार अंजनीकुमार कीजे मोहिंbigarī sam̐vār aṃjanīkumār kīje mohiṃବିଗରୀ ସଁବାର ଅଂଜନୀକୁମାର କୀଜେ ମୋହିଂ

जैसे होत आये हनुमानके निवाजे हैं ॥१५॥jaise hot āye hanumānake nivāje haiṃ ||15||ଜୈସେ ହୋତ ଆଯେ ହନୁମାନକେ ନିବାଜେ ହୈଂ ॥15॥

पद 16

जानसिरोमनि हौ हनुमान सदा जनके मन बास तिहारो ।jānasiromani hau hanumān sadā janake man bās tihāro |ଜାନସିରୋମନି ହୌ ହନୁମାନ ସଦା ଜନକେ ମନ ବାସ ତିହାରୋ ।

ढारो बिगारो मैं काको कहा केहि कारन खीझत हौं तो तिहारो ॥ḍhāro bigāro maiṃ kāko kahā kehi kāran khījhat hauṃ to tihāro ||ଢାରୋ ବିଗାରୋ ମୈଂ କାକୋ କହା କେହି କାରନ ଖୀଝତ ହୌଂ ତୋ ତିହାରୋ ॥

साहेब सेवक नाते ते हातो कियो सो तहाँ तुलसीको न चारो ।sāheb sevak nāte te hāto kiyo so tahām̐ tulasīko na cāro |ସାହେବ ସେବକ ନାତେ ତେ ହାତୋ କିଯୋ ସୋ ତହାଁ ତୁଲସୀକୋ ନ ଚାରୋ ।

दोष सुनाये तें आगेहुँको होशियार ह्वै हों मन तौ हिय हारो ॥१६॥doṣ sunāye teṃ āgehum̐ko hośiyār hvai hoṃ man tau hiya hāro ||16||ଦୋଷ ସୁନାଯେ ତେଂ ଆଗେହୁଁକୋ ହୋଶିଯାର ହ୍ବୈ ହୋଂ ମନ ତୌ ହିଯ ହାରୋ ॥16॥

पद 17

तेरे थपे उथपै न महेस, थपै थिरको कपि जे घर घाले ।tere thape uthapai na mahes, thapai thirako kapi je ghar ghāle |ତେରେ ଥପେ ଉଥପୈ ନ ମହେସ, ଥପୈ ଥିରକୋ କପି ଜେ ଘର ଘାଲେ ।

तेरे निवाजे गरीबनिवाज बिराजत बैरिनके उर साले ॥tere nivāje garībanivāj birājat bairinake ur sāle ||ତେରେ ନିବାଜେ ଗରୀବନିବାଜ ବିରାଜତ ବୈରିନକେ ଉର ସାଲେ ॥

संकट सोच सबै तुलसी लिये नाम फटै मकरीके-से जाले ।saṃkaṭ soc sabai tulasī liye nām phaṭai makarīke-se jāle |ସଂକଟ ସୋଚ ସବୈ ତୁଲସୀ ଲିଯେ ନାମ ଫଟୈ ମକରୀକେ-ସେ ଜାଲେ ।

बूढ़ भये, बलि, मेरिहि बार, कि हारि परे बहुतै नत पाले ॥१७॥būṛh bhaye, bali, merihi bār, ki hāri pare bahutai nat pāle ||17||ବୂଢ ଭଯେ, ବଲି, ମେରିହି ବାର, କି ହାରି ପରେ ବହୁତୈ ନତ ପାଲେ ॥17॥

पद 18

सिंधु तरे, बड़े बीर दले खल, जारे हैं लंकसे बंक मवा से ।siṃdhu tare, baṛe bīr dale khal, jāre haiṃ laṃkase baṃk mavā se |ସିଂଧୁ ତରେ, ବଡେ ବୀର ଦଲେ ଖଲ, ଜାରେ ହୈଂ ଲଂକସେ ବଂକ ମବା ସେ ।

तें रन-केहरि केहरिके बिदले अरि-कुंजर छैल छवा से ॥teṃ ran-kehari keharike bidale ari-kuṃjar chail chavā se ||ତେଂ ରନ-କେହରି କେହରିକେ ବିଦଲେ ଅରି-କୁଂଜର ଛୈଲ ଛବା ସେ ॥

तोसों समत्थ सुसाहेब सेइ सहै तुलसी दुख दोष दवासे ।tosoṃ samattha susāheb sei sahai tulasī dukh doṣ davāse |ତୋସୋଂ ସମତ୍ଥ ସୁସାହେବ ସେଇ ସହୈ ତୁଲସୀ ଦୁଖ ଦୋଷ ଦବାସେ ।

बानर बाज बढ़े खल-खेचर, लीजत क्यों न लपेटि लवा-से ॥१८॥bānar bāj baṛhe khal-khecar, lījat kyoṃ na lapeṭi lavā-se ||18||ବାନର ବାଜ ବଢେ ଖଲ-ଖେଚର, ଲୀଜତ କ୍ଯୋଂ ନ ଲପେଟି ଲବା-ସେ ॥18॥

पद 19

अच्छ -बिमर्दन कानन-भानि दसानन आनन भा न निहारो ।accha -bimardan kānan-bhāni dasānan ānan bhā na nihāro |ଅଚ୍ଛ -ବିମର୍ଦନ କାନନ-ଭାନି ଦସାନନ ଆନନ ଭା ନ ନିହାରୋ ।

बारिदनाद अकंपन कुंभकरन्न-से कुंजर केहरि-बारो ॥bāridanād akaṃpan kuṃbhakaranna-se kuṃjar kehari-bāro ||ବାରିଦନାଦ ଅକଂପନ କୁଂଭକରନ୍ନ-ସେ କୁଂଜର କେହରି-ବାରୋ ॥

राम-प्रताप-हुतासन, कच्छ, बिपच्छ, समीर समीरदुलारो ।rām-pratāp-hutāsan, kaccha, bipaccha, samīr samīradulāro |ରାମ-ପ୍ରତାପ-ହୁତାସନ, କଚ୍ଛ, ବିପଚ୍ଛ, ସମୀର ସମୀରଦୁଲାରୋ ।

पापतें, सापतें, ताप तिहूँतें सदा तुलसी कहुँ सो रखवारो ॥१९॥pāpateṃ, sāpateṃ, tāp tihūm̐teṃ sadā tulasī kahum̐ so rakhavāro ||19||ପାପତେଂ, ସାପତେଂ, ତାପ ତିହୂଁତେଂ ସଦା ତୁଲସୀ କହୁଁ ସୋ ରଖବାରୋ ॥19॥

पद 20

जानत जहान हनुमानको निवाज्यौ जनjānat jahān hanumānako nivājyau janଜାନତ ଜହାନ ହନୁମାନକୋ ନିବାଜ୍ଯୌ ଜନ

मन अनुमानि, बलि, बोल न बिसारिये ।man anumāni, bali, bol na bisāriye |ମନ ଅନୁମାନି, ବଲି, ବୋଲ ନ ବିସାରିଯେ ।

सेवा-जोग तुलसी कबहुँ कहा चूक परीsevā-jog tulasī kabahum̐ kahā cūk parīସେବା-ଜୋଗ ତୁଲସୀ କବହୁଁ କହା ଚୂକ ପରୀ

साहेब सुभाव कपि साहिबी सँभारिये ॥sāheb subhāv kapi sāhibī sam̐bhāriye ||ସାହେବ ସୁଭାବ କପି ସାହିବୀ ସଁଭାରିଯେ ॥

अपराधी जानि कीजै सासति सहस भाँतिaparādhī jāni kījai sāsati sahas bhām̐tiଅପରାଧୀ ଜାନି କୀଜୈ ସାସତି ସହସ ଭାଁତି

मोदक मरै जो, ताहि माहुर न मारिये ।modak marai jo, tāhi māhur na māriye |ମୋଦକ ମରୈ ଜୋ, ତାହି ମାହୁର ନ ମାରିଯେ ।

साहसी समीरके दुलारे रघुबीरजूकेsāhasī samīrake dulāre raghubīrajūkeସାହସୀ ସମୀରକେ ଦୁଲାରେ ରଘୁବୀରଜୂକେ

बाह पीर महाबीर बेगि ही निवारिये ॥२०॥bāh pīr mahābīr begi hī nivāriye ||20||ବାହ ପୀର ମହାବୀର ବେଗି ହୀ ନିବାରିଯେ ॥20॥

पद 21

बालक बिलोकि, बलि, बारेतें आपनो कियोbālak biloki, bali, bāreteṃ āpano kiyoବାଲକ ବିଲୋକି, ବଲି, ବାରେତେଂ ଆପନୋ କିଯୋ

दीनबंधु दया कीन्हीं निरुपाधि न्यारिये ।dīnabaṃdhu dayā kīnhīṃ nirupādhi nyāriye |ଦୀନବଂଧୁ ଦଯା କୀନ୍ହୀଂ ନିରୁପାଧି ନ୍ଯାରିଯେ ।

रावरो भरोसो तुलसीके, रावरोई बलrāvaro bharoso tulasīke, rāvaroī balରାବରୋ ଭରୋସୋ ତୁଲସୀକେ, ରାବରୋଈ ବଲ

आस रावरीयै, दास रावरो बिचारिये ॥ās rāvarīyai, dās rāvaro bicāriye ||ଆସ ରାବରୀଯୈ, ଦାସ ରାବରୋ ବିଚାରିଯେ ॥

बड़ो बिकराल कलि, काको न बिहाल कियोbaṛo bikarāl kali, kāko na bihāl kiyoବଡୋ ବିକରାଲ କଲି, କାକୋ ନ ବିହାଲ କିଯୋ

माथे पगु बलीको, निहारि सो निवारिये ।māthe pagu balīko, nihāri so nivāriye |ମାଥେ ପଗୁ ବଲୀକୋ, ନିହାରି ସୋ ନିବାରିଯେ ।

केसरीकिसोर, रनरोर, बरजोर बीरkesarīkisor, ranaror, barajor bīrକେସରୀକିସୋର, ରନରୋର, ବରଜୋର ବୀର

बाँहुपीर राहुमातु ज्यौं पछारि मारिये ॥२१॥bām̐hupīr rāhumātu jyauṃ pachāri māriye ||21||ବାଁହୁପୀର ରାହୁମାତୁ ଜ୍ଯୌଂ ପଛାରି ମାରିଯେ ॥21॥

पद 22

उथपे थपनथिर थपे उथपनहारuthape thapanathir thape uthapanahārଉଥପେ ଥପନଥିର ଥପେ ଉଥପନହାର

केसरीकुमार बल आपनो सँभारिये ।kesarīkumār bal āpano sam̐bhāriye |କେସରୀକୁମାର ବଲ ଆପନୋ ସଁଭାରିଯେ ।

रामके गुलामनिको कामतरु रामदूतrāmake gulāmaniko kāmataru rāmadūtରାମକେ ଗୁଲାମନିକୋ କାମତରୁ ରାମଦୂତ

मोसे दीन दूबरेको तकिया तिहारिये ॥mose dīn dūbareko takiyā tihāriye ||ମୋସେ ଦୀନ ଦୂବରେକୋ ତକିଯା ତିହାରିଯେ ॥

साहेब समर्थ तोसों तुलसीके माथे परsāheb samartha tosoṃ tulasīke māthe parସାହେବ ସମର୍ଥ ତୋସୋଂ ତୁଲସୀକେ ମାଥେ ପର

सोऊ अपराध बिनु बीर, बाँधि मारिये ।soū aparādh binu bīr, bām̐dhi māriye |ସୋଊ ଅପରାଧ ବିନୁ ବୀର, ବାଁଧି ମାରିଯେ ।

पोखरी बिसाल बाँहु, बलि बारिचर पीरpokharī bisāl bām̐hu, bali bāricar pīrପୋଖରୀ ବିସାଲ ବାଁହୁ, ବଲି ବାରିଚର ପୀର

मकरी ज्यौं पकरिकै बदन बिदारिये ॥२२॥makarī jyauṃ pakarikai badan bidāriye ||22||ମକରୀ ଜ୍ଯୌଂ ପକରିକୈ ବଦନ ବିଦାରିଯେ ॥22॥

पद 23

रामको सनेह, राम साहस लखन सियrāmako saneh, rām sāhas lakhan siyaରାମକୋ ସନେହ, ରାମ ସାହସ ଲଖନ ସିଯ

रामकी भगति, सोच संकट निवारिये ।rāmakī bhagati, soc saṃkaṭ nivāriye |ରାମକୀ ଭଗତି, ସୋଚ ସଂକଟ ନିବାରିଯେ ।

मुद-मरकट रोग-बारिनिधि हेरि हारेmud-marakaṭ rog-bārinidhi heri hāreମୁଦ-ମରକଟ ରୋଗ-ବାରିନିଧି ହେରି ହାରେ

जीव-जामवंतको भरोसो तेरो भारिये ॥jīv-jāmavaṃtako bharoso tero bhāriye ||ଜୀବ-ଜାମବଂତକୋ ଭରୋସୋ ତେରୋ ଭାରିଯେ ॥

कूदिये कृपाल तुलसी सुप्रेम-पब्बयतेkūdiye kṛpāl tulasī suprem-pabbayateକୂଦିଯେ କୃପାଲ ତୁଲସୀ ସୁପ୍ରେମ-ପବ୍ବଯତେ

सुथल सुबेल भालु बैठिके बिचारिये ।suthal subel bhālu baiṭhike bicāriye |ସୁଥଲ ସୁବେଲ ଭାଲୁ ବୈଠିକେ ବିଚାରିଯେ ।

महाबीर बाँकुरे बराकी बाँहपीर क्यों नmahābīr bām̐kure barākī bām̐hapīr kyoṃ naମହାବୀର ବାଁକୁରେ ବରାକୀ ବାଁହପୀର କ୍ଯୋଂ ନ

लंकिनी ज्यों लातघात ही मरोरि मारिये ॥२३॥laṃkinī jyoṃ lātaghāt hī marori māriye ||23||ଲଂକିନୀ ଜ୍ଯୋଂ ଲାତଘାତ ହୀ ମରୋରି ମାରିଯେ ॥23॥

पद 24

लोक-परलोकहूं तिलोक न बिलोकियतlok-paralokahūṃ tilok na bilokiyatଲୋକ-ପରଲୋକହୂଂ ତିଲୋକ ନ ବିଲୋକିଯତ

तोसे समरथ चष चारिहु निहारिये ।tose samarath caṣ cārihu nihāriye |ତୋସେ ସମରଥ ଚଷ ଚାରିହୁ ନିହାରିଯେ ।

कर्म, काल, लोकपाल, अग-जग जीवजालkarma, kāl, lokapāl, ag-jag jīvajālକର୍ମ, କାଲ, ଲୋକପାଲ, ଅଗ-ଜଗ ଜୀବଜାଲ

नाथ हाथ सब निज महिमा बिचारिये ॥nāth hāth sab nij mahimā bicāriye ||ନାଥ ହାଥ ସବ ନିଜ ମହିମା ବିଚାରିଯେ ॥

खास दास रावरो, निवास तेरो तासु उरkhās dās rāvaro, nivās tero tāsu urଖାସ ଦାସ ରାବରୋ, ନିବାସ ତେରୋ ତାସୁ ଉର

तुलसी सो देव दुखी देखियत भारिये ।tulasī so dev dukhī dekhiyat bhāriye |ତୁଲସୀ ସୋ ଦେବ ଦୁଖୀ ଦେଖିଯତ ଭାରିଯେ ।

बात तरुमूल बाँहुसूल कपिकच्छु-बेलिbāt tarumūl bām̐husūl kapikacchu-beliବାତ ତରୁମୂଲ ବାଁହୁସୂଲ କପିକଚ୍ଛୁ-ବେଲି

उपजी सकेलि कपिकेलि ही उखारिये ॥२४॥upajī sakeli kapikeli hī ukhāriye ||24||ଉପଜୀ ସକେଲି କପିକେଲି ହୀ ଉଖାରିଯେ ॥24॥

पद 25

करम-कराल-कंस भूमिपालके भरोसेkaram-karāl-kaṃs bhūmipālake bharoseକରମ-କରାଲ-କଂସ ଭୂମିପାଲକେ ଭରୋସେ

बकी बकभगिनी काहूतें कहा डरैगी ।bakī bakabhaginī kāhūteṃ kahā ḍaraigī |ବକୀ ବକଭଗିନୀ କାହୂତେଂ କହା ଡରୈଗୀ ।

बड़ी बिकराल बालघातिनी न जात कहिbaṛī bikarāl bālaghātinī na jāt kahiବଡୀ ବିକରାଲ ବାଲଘାତିନୀ ନ ଜାତ କହି

बाँहुबल बालक छबीले छोटे छरैगी ॥bām̐hubal bālak chabīle choṭe charaigī ||ବାଁହୁବଲ ବାଲକ ଛବୀଲେ ଛୋଟେ ଛରୈଗୀ ॥

आई है बनाइ बेष आप ही बिचारि देखāī hai banāi beṣ āp hī bicāri dekhଆଈ ହୈ ବନାଇ ବେଷ ଆପ ହୀ ବିଚାରି ଦେଖ

पाप जाय सबको गुनीके पाले परैगी ।pāp jāy sabako gunīke pāle paraigī |ପାପ ଜାଯ ସବକୋ ଗୁନୀକେ ପାଲେ ପରୈଗୀ ।

पूतना पिसाचिनी ज्यौं कपिकान्ह तुलसीकीpūtanā pisācinī jyauṃ kapikānha tulasīkīପୂତନା ପିସାଚିନୀ ଜ୍ଯୌଂ କପିକାନ୍ହ ତୁଲସୀକୀ

बाहपीर महाबीर, तेरे मारे मरैगी ॥२५॥bāhapīr mahābīr, tere māre maraigī ||25||ବାହପୀର ମହାବୀର, ତେରେ ମାରେ ମରୈଗୀ ॥25॥

पद 26

भालकी कि कालकी कि रोषकी त्रिदोषकी हैbhālakī ki kālakī ki roṣakī tridoṣakī haiଭାଲକୀ କି କାଲକୀ କି ରୋଷକୀ ତ୍ରିଦୋଷକୀ ହୈ

बेदन बिषम पाप-ताप छलछाँहकी ।bedan biṣam pāp-tāp chalachām̐hakī |ବେଦନ ବିଷମ ପାପ-ତାପ ଛଲଛାଁହକୀ ।

करमन कूटकी कि जंत्रमंत्र बूटकीkaraman kūṭakī ki jaṃtramaṃtra būṭakīକରମନ କୂଟକୀ କି ଜଂତ୍ରମଂତ୍ର ବୂଟକୀ

पराहि जाहि पापिनी मलीन मनमाँहकी ॥parāhi jāhi pāpinī malīn manamām̐hakī ||ପରାହି ଜାହି ପାପିନୀ ମଲୀନ ମନମାଁହକୀ ॥

पैहहि सजाय नत कहत बजाय तोहिpaihahi sajāy nat kahat bajāy tohiପୈହହି ସଜାଯ ନତ କହତ ବଜାଯ ତୋହି

बावरी न होहि बानि जानि कपिनाँहकी ।bāvarī na hohi bāni jāni kapinām̐hakī |ବାବରୀ ନ ହୋହି ବାନି ଜାନି କପିନାଁହକୀ ।

आन हनुमानकी दोहाई बलवानकीān hanumānakī dohāī balavānakīଆନ ହନୁମାନକୀ ଦୋହାଈ ବଲବାନକୀ

सपथ महाबीरकी जो रहै पीर बाँहकी ॥२६॥sapath mahābīrakī jo rahai pīr bām̐hakī ||26||ସପଥ ମହାବୀରକୀ ଜୋ ରହୈ ପୀର ବାଁହକୀ ॥26॥

पद 27

सिंहिका सँहारि बल, सुरसा सुधारि छलsiṃhikā sam̐hāri bal, surasā sudhāri chalସିଂହିକା ସଁହାରି ବଲ, ସୁରସା ସୁଧାରି ଛଲ

लंकिनी पछारि मारि बाटिका उजारी है ।laṃkinī pachāri māri bāṭikā ujārī hai |ଲଂକିନୀ ପଛାରି ମାରି ବାଟିକା ଉଜାରୀ ହୈ ।

लंक परजारि मकरी बिदारि बारबारlaṃk parajāri makarī bidāri bārabārଲଂକ ପରଜାରି ମକରୀ ବିଦାରି ବାରବାର

जातुधान धारि धूरिधानी करि डारी है ॥jātudhān dhāri dhūridhānī kari ḍārī hai ||ଜାତୁଧାନ ଧାରି ଧୂରିଧାନୀ କରି ଡାରୀ ହୈ ॥

तोरि जमकातरि मदोदरि कढ़ोरि आनीtori jamakātari madodari kaṛhori ānīତୋରି ଜମକାତରି ମଦୋଦରି କଢୋରି ଆନୀ

रावनकी रानी मेघनाद महतारी है ।rāvanakī rānī meghanād mahatārī hai |ରାବନକୀ ରାନୀ ମେଘନାଦ ମହତାରୀ ହୈ ।

भीर बाँहपीरकी निपट राखी महाबीरbhīr bām̐hapīrakī nipaṭ rākhī mahābīrଭୀର ବାଁହପୀରକୀ ନିପଟ ରାଖୀ ମହାବୀର

कौनके सकोच तुलसीके सोच भारी है ॥२७॥kaunake sakoc tulasīke soc bhārī hai ||27||କୌନକେ ସକୋଚ ତୁଲସୀକେ ସୋଚ ଭାରୀ ହୈ ॥27॥

पद 28

तेरो बालकेलि बीर सुनि सहमत धीरtero bālakeli bīr suni sahamat dhīrତେରୋ ବାଲକେଲି ବୀର ସୁନି ସହମତ ଧୀର

भूलत सरीरसुधि सक्र-रबि-राहुकी ।bhūlat sarīrasudhi sakra-rabi-rāhukī |ଭୂଲତ ସରୀରସୁଧି ସକ୍ର-ରବି-ରାହୁକୀ ।

तेरी बाँह बसत बिसोक लोकपाल सबterī bām̐h basat bisok lokapāl sabତେରୀ ବାଁହ ବସତ ବିସୋକ ଲୋକପାଲ ସବ

तेरो नाम लेत रहै आरति न काहुकी ॥tero nām let rahai ārati na kāhukī ||ତେରୋ ନାମ ଲେତ ରହୈ ଆରତି ନ କାହୁକୀ ॥

साम दान भेद बिधि बेदहू लबेद सिधिsām dān bhed bidhi bedahū labed sidhiସାମ ଦାନ ଭେଦ ବିଧି ବେଦହୂ ଲବେଦ ସିଧି

हाथ कपिनाथहीके चोटी चोर साहुकी ।hāth kapināthahīke coṭī cor sāhukī |ହାଥ କପିନାଥହୀକେ ଚୋଟୀ ଚୋର ସାହୁକୀ ।

आलस अनख परिहासकै सिखावन हैālas anakh parihāsakai sikhāvan haiଆଲସ ଅନଖ ପରିହାସକୈ ସିଖାବନ ହୈ

एते दिन रही पीर तुलसीके बाहुकी ॥२८॥ete din rahī pīr tulasīke bāhukī ||28||ଏତେ ଦିନ ରହୀ ପୀର ତୁଲସୀକେ ବାହୁକୀ ॥28॥

पद 29

टूकनिको घर-घर डोलत कँगाल बोलिṭūkaniko ghar-ghar ḍolat kam̐gāl boliଟୂକନିକୋ ଘର-ଘର ଡୋଲତ କଁଗାଲ ବୋଲି

बाल ज्यों कृपाल नतपाल पालि पोसो है ।bāl jyoṃ kṛpāl natapāl pāli poso hai |ବାଲ ଜ୍ଯୋଂ କୃପାଲ ନତପାଲ ପାଲି ପୋସୋ ହୈ ।

कीन्ही है सँभार सार अंजनीकुमार बीरkīnhī hai sam̐bhār sār aṃjanīkumār bīrକୀନ୍ହୀ ହୈ ସଁଭାର ସାର ଅଂଜନୀକୁମାର ବୀର

आपनो बिसारिहैं न मेरेहू भरोसो है ॥āpano bisārihaiṃ na merehū bharoso hai ||ଆପନୋ ବିସାରିହୈଂ ନ ମେରେହୂ ଭରୋସୋ ହୈ ॥

इतनो परेखो सब भाँति समरथ आजुitano parekho sab bhām̐ti samarath ājuଇତନୋ ପରେଖୋ ସବ ଭାଁତି ସମରଥ ଆଜୁ

कपिराज साँची कहौं को तिलोक तोसो है ।kapirāj sām̐cī kahauṃ ko tilok toso hai |କପିରାଜ ସାଁଚୀ କହୌଂ କୋ ତିଲୋକ ତୋସୋ ହୈ ।

सासति सहत दास कीजे पेखि परिहासsāsati sahat dās kīje pekhi parihāsସାସତି ସହତ ଦାସ କୀଜେ ପେଖି ପରିହାସ

चीरीको मरन खेल बालकनिको सो है ॥२९॥cīrīko maran khel bālakaniko so hai ||29||ଚୀରୀକୋ ମରନ ଖେଲ ବାଲକନିକୋ ସୋ ହୈ ॥29॥

पद 30

आपने ही पापतें त्रितापतें कि सापतेंāpane hī pāpateṃ tritāpateṃ ki sāpateṃଆପନେ ହୀ ପାପତେଂ ତ୍ରିତାପତେଂ କି ସାପତେଂ

बढ़ी है बाँहबेदन कही न सहि जाति है ।baṛhī hai bām̐habedan kahī na sahi jāti hai |ବଢୀ ହୈ ବାଁହବେଦନ କହୀ ନ ସହି ଜାତି ହୈ ।

औषध अनेक जंत्र-मंत्र-टोटकादि कियेauṣadh anek jaṃtra-maṃtra-ṭoṭakādi kiyeଔଷଧ ଅନେକ ଜଂତ୍ର-ମଂତ୍ର-ଟୋଟକାଦି କିଯେ

बादि भये देवता मनाये अधिकाति है ॥bādi bhaye devatā manāye adhikāti hai ||ବାଦି ଭଯେ ଦେବତା ମନାଯେ ଅଧିକାତି ହୈ ॥

करतार, भरतार, हरतार, कर्म, कालkaratār, bharatār, haratār, karma, kālକରତାର, ଭରତାର, ହରତାର, କର୍ମ, କାଲ

को है जगजाल जो न मानत इताति है ।ko hai jagajāl jo na mānat itāti hai |କୋ ହୈ ଜଗଜାଲ ଜୋ ନ ମାନତ ଇତାତି ହୈ ।

चेरो तेरो तुलसी तू मेरो कह्यो रामदूतcero tero tulasī tū mero kahyo rāmadūtଚେରୋ ତେରୋ ତୁଲସୀ ତୂ ମେରୋ କହ୍ଯୋ ରାମଦୂତ

ढील तेरी बीर मोहि पीरतें पिराति है ॥३०॥ḍhīl terī bīr mohi pīrateṃ pirāti hai ||30||ଢୀଲ ତେରୀ ବୀର ମୋହି ପୀରତେଂ ପିରାତି ହୈ ॥30॥

पद 31

दूत रामरायको, सपूत पूत बायकोdūt rāmarāyako, sapūt pūt bāyakoଦୂତ ରାମରାଯକୋ, ସପୂତ ପୂତ ବାଯକୋ

समत्थ हाथ पायको सहाय असहायको ।samattha hāth pāyako sahāy asahāyako |ସମତ୍ଥ ହାଥ ପାଯକୋ ସହାଯ ଅସହାଯକୋ ।

बाँकी बिरदावली बिदित बेद गाइयतbām̐kī biradāvalī bidit bed gāiyatବାଁକୀ ବିରଦାବଲୀ ବିଦିତ ବେଦ ଗାଇଯତ

रावन सो भट भयो मुठिकाके घायको ॥rāvan so bhaṭ bhayo muṭhikāke ghāyako ||ରାବନ ସୋ ଭଟ ଭଯୋ ମୁଠିକାକେ ଘାଯକୋ ॥

एते बड़े साहेब समर्थको निवाजो आजete baṛe sāheb samarthako nivājo ājଏତେ ବଡେ ସାହେବ ସମର୍ଥକୋ ନିବାଜୋ ଆଜ

सीदत सुसेवक बचन मन कायको ।sīdat susevak bacan man kāyako |ସୀଦତ ସୁସେବକ ବଚନ ମନ କାଯକୋ ।

थोरी बाँहपीरकी बड़ी गलानि तुलसीकोthorī bām̐hapīrakī baṛī galāni tulasīkoଥୋରୀ ବାଁହପୀରକୀ ବଡୀ ଗଲାନି ତୁଲସୀକୋ

कौन पाप कोप, लोप प्रगट प्रभायको ॥३१॥kaun pāp kop, lop pragaṭ prabhāyako ||31||କୌନ ପାପ କୋପ, ଲୋପ ପ୍ରଗଟ ପ୍ରଭାଯକୋ ॥31॥

पद 32

देवी देव दनुज मनुज मुनि सिद्ध नागdevī dev danuj manuj muni siddha nāgଦେବୀ ଦେବ ଦନୁଜ ମନୁଜ ମୁନି ସିଦ୍ଧ ନାଗ

छोटे बड़े जीव जेते चेतन अचेत हैं ।choṭe baṛe jīv jete cetan acet haiṃ |ଛୋଟେ ବଡେ ଜୀବ ଜେତେ ଚେତନ ଅଚେତ ହୈଂ ।

पूतना पिसाची जातुधानी जातुधान बामpūtanā pisācī jātudhānī jātudhān bāmପୂତନା ପିସାଚୀ ଜାତୁଧାନୀ ଜାତୁଧାନ ବାମ

रामदूतकी रजाइ माथे मानि लेत हैं ॥rāmadūtakī rajāi māthe māni let haiṃ ||ରାମଦୂତକୀ ରଜାଇ ମାଥେ ମାନି ଲେତ ହୈଂ ॥

घोर जंत्र मंत्र कूट कपट कुरोग जोगghor jaṃtra maṃtra kūṭ kapaṭ kurog jogଘୋର ଜଂତ୍ର ମଂତ୍ର କୂଟ କପଟ କୁରୋଗ ଜୋଗ

हनूमान आन सुनि छाड़त निकेत हैं ।hanūmān ān suni chāṛat niket haiṃ |ହନୂମାନ ଆନ ସୁନି ଛାଡତ ନିକେତ ହୈଂ ।

क्रोध कीजे कर्मको प्रबोध कीजे तुलसीकोkrodh kīje karmako prabodh kīje tulasīkoକ୍ରୋଧ କୀଜେ କର୍ମକୋ ପ୍ରବୋଧ କୀଜେ ତୁଲସୀକୋ

सोध कीजे तिनको जो दोष दुख देत हैं ॥३२॥sodh kīje tinako jo doṣ dukh det haiṃ ||32||ସୋଧ କୀଜେ ତିନକୋ ଜୋ ଦୋଷ ଦୁଖ ଦେତ ହୈଂ ॥32॥

पद 33

तेरे बल बानर जिताये रन रावनसोंtere bal bānar jitāye ran rāvanasoṃତେରେ ବଲ ବାନର ଜିତାଯେ ରନ ରାବନସୋଂ

तेरे घाले जातुधान भये घर-घरके ।tere ghāle jātudhān bhaye ghar-gharake |ତେରେ ଘାଲେ ଜାତୁଧାନ ଭଯେ ଘର-ଘରକେ ।

तेरे बल रामराज किये सब सुरकाजtere bal rāmarāj kiye sab surakājତେରେ ବଲ ରାମରାଜ କିଯେ ସବ ସୁରକାଜ

सकल समाज साज साजे रघुबरके ॥sakal samāj sāj sāje raghubarake ||ସକଲ ସମାଜ ସାଜ ସାଜେ ରଘୁବରକେ ॥

तेरो गुनगान सुनि गीरबान पुलकतtero gunagān suni gīrabān pulakatତେରୋ ଗୁନଗାନ ସୁନି ଗୀରବାନ ପୁଲକତ

सजल बिलोचन बिरंचि हरि हरके ।sajal bilocan biraṃci hari harake |ସଜଲ ବିଲୋଚନ ବିରଂଚି ହରି ହରକେ ।

तुलसीके माथेपर हाथ फेरो कीसनाथtulasīke māthepar hāth phero kīsanāthତୁଲସୀକେ ମାଥେପର ହାଥ ଫେରୋ କୀସନାଥ

देखिये न दास दुखी तोसे कनिगरके ॥३३॥dekhiye na dās dukhī tose kanigarake ||33||ଦେଖିଯେ ନ ଦାସ ଦୁଖୀ ତୋସେ କନିଗରକେ ॥33॥

पद 34

पालो तेरे टूकको परेहू चूक मूकिये नpālo tere ṭūkako parehū cūk mūkiye naପାଲୋ ତେରେ ଟୂକକୋ ପରେହୂ ଚୂକ ମୂକିଯେ ନ

कूर कौड़ी दूको हौं आपनी ओर हेरिये ।kūr kauṛī dūko hauṃ āpanī or heriye |କୂର କୌଡୀ ଦୂକୋ ହୌଂ ଆପନୀ ଓର ହେରିଯେ ।

भोरानाथ भोरेही सरोष होत थोरे दोषbhorānāth bhorehī saroṣ hot thore doṣଭୋରାନାଥ ଭୋରେହୀ ସରୋଷ ହୋତ ଥୋରେ ଦୋଷ

पोषि तोषि थापि आपनो न अवडेरिये ॥poṣi toṣi thāpi āpano na avaḍeriye ||ପୋଷି ତୋଷି ଥାପି ଆପନୋ ନ ଅବଡେରିଯେ ॥

अंबु तू हौं अंबुचर, अंब तू हौं डिंभ, सो नaṃbu tū hauṃ aṃbucar, aṃb tū hauṃ ḍiṃbh, so naଅଂବୁ ତୂ ହୌଂ ଅଂବୁଚର, ଅଂବ ତୂ ହୌଂ ଡିଂଭ, ସୋ ନ

बूझिये बिलंब अवलंब मेरे तेरिये ।būjhiye bilaṃb avalaṃb mere teriye |ବୂଝିଯେ ବିଲଂବ ଅବଲଂବ ମେରେ ତେରିଯେ ।

बालक बिकल जानि पाहि प्रेम पहिचानिbālak bikal jāni pāhi prem pahicāniବାଲକ ବିକଲ ଜାନି ପାହି ପ୍ରେମ ପହିଚାନି

तुलसीकी बाह पर लामीलूम फेरिये ॥३४॥tulasīkī bāh par lāmīlūm pheriye ||34||ତୁଲସୀକୀ ବାହ ପର ଲାମୀଲୂମ ଫେରିଯେ ॥34॥

पद 35

घेरि लियो रोगनि कुजोगनि कुलोगनि ज्यौंgheri liyo rogani kujogani kulogani jyauṃଘେରି ଲିଯୋ ରୋଗନି କୁଜୋଗନି କୁଲୋଗନି ଜ୍ଯୌଂ

बासर जलद घन घटा धुकि धाई है ।bāsar jalad ghan ghaṭā dhuki dhāī hai |ବାସର ଜଲଦ ଘନ ଘଟା ଧୁକି ଧାଈ ହୈ ।

बरसत बारि पीर जारिये जवासे जसbarasat bāri pīr jāriye javāse jasବରସତ ବାରି ପୀର ଜାରିଯେ ଜବାସେ ଜସ

रोष बिनु दोष, धूम-मूल मलिनाई है ॥roṣ binu doṣ, dhūm-mūl malināī hai ||ରୋଷ ବିନୁ ଦୋଷ, ଧୂମ-ମୂଲ ମଲିନାଈ ହୈ ॥

करुनानिधान हनुमान महाबलवानkarunānidhān hanumān mahābalavānକରୁନାନିଧାନ ହନୁମାନ ମହାବଲବାନ

हेरि हँसि हाँकि फूँकि फौजें तैं उड़ाई है ।heri ham̐si hām̐ki phūm̐ki phaujeṃ taiṃ uṛāī hai |ହେରି ହଁସି ହାଁକି ଫୂଁକି ଫୌଜେଂ ତୈଂ ଉଡାଈ ହୈ ।

खाये हुतो तुलसी कुरोग राढ़ राकसनि,khāye huto tulasī kurog rāṛh rākasani,ଖାଯେ ହୁତୋ ତୁଲସୀ କୁରୋଗ ରାଢ ରାକସନି,

केसरीकिसोर राखे बीर बरिआई है ॥३५॥kesarīkisor rākhe bīr bariāī hai ||35||କେସରୀକିସୋର ରାଖେ ବୀର ବରିଆଈ ହୈ ॥35॥

पद 36

रामगुलाम तुही हनुमानrāmagulām tuhī hanumānରାମଗୁଲାମ ତୁହୀ ହନୁମାନ

गोसाँइ सुसाँइ सदा अनुकूलो ।gosām̐i susām̐i sadā anukūlo |ଗୋସାଁଇ ସୁସାଁଇ ସଦା ଅନୁକୂଲୋ ।

पाल्यो हौं बाल ज्यों आखर दूpālyo hauṃ bāl jyoṃ ākhar dūପାଲ୍ଯୋ ହୌଂ ବାଲ ଜ୍ଯୋଂ ଆଖର ଦୂ

पितु मातु सों मंगल मोद समूलो ॥pitu mātu soṃ maṃgal mod samūlo ||ପିତୁ ମାତୁ ସୋଂ ମଂଗଲ ମୋଦ ସମୂଲୋ ॥

बाँहकी बेदन बाँहपगारbām̐hakī bedan bām̐hapagārବାଁହକୀ ବେଦନ ବାଁହପଗାର

पुकारत आरत आनंद भूलो ।pukārat ārat ānaṃd bhūlo |ପୁକାରତ ଆରତ ଆନଂଦ ଭୂଲୋ ।

श्रीरघुबीर निवारिये पीरśrīraghubīr nivāriye pīrଶ୍ରୀରଘୁବୀର ନିବାରିଯେ ପୀର

रहौं दरबार परो लटि लूलो ॥३६॥rahauṃ darabār paro laṭi lūlo ||36||ରହୌଂ ଦରବାର ପରୋ ଲଟି ଲୂଲୋ ॥36॥

पद 37

कालकी करालता करम कठिनाई कीधौंkālakī karālatā karam kaṭhināī kīdhauṃକାଲକୀ କରାଲତା କରମ କଠିନାଈ କୀଧୌଂ

पापके प्रभावकी सुभाय बाय बावरे ।pāpake prabhāvakī subhāy bāy bāvare |ପାପକେ ପ୍ରଭାବକୀ ସୁଭାଯ ବାଯ ବାବରେ ।

बेदन कुभाँति सो सही न जाति राति दिनbedan kubhām̐ti so sahī na jāti rāti dinବେଦନ କୁଭାଁତି ସୋ ସହୀ ନ ଜାତି ରାତି ଦିନ

सोई बाँह गही जो गही समीरडावरे ॥soī bām̐h gahī jo gahī samīraḍāvare ||ସୋଈ ବାଁହ ଗହୀ ଜୋ ଗହୀ ସମୀରଡାବରେ ॥

लायो तरु तुलसी तिहारो सो निहारि बारिlāyo taru tulasī tihāro so nihāri bāriଲାଯୋ ତରୁ ତୁଲସୀ ତିହାରୋ ସୋ ନିହାରି ବାରି

सींचिये मलीन भो तयो है तिहूँ तावरे ।sīṃciye malīn bho tayo hai tihūm̐ tāvare |ସୀଂଚିଯେ ମଲୀନ ଭୋ ତଯୋ ହୈ ତିହୂଁ ତାବରେ ।

भूतनिकी आपनी परायेकी कृपानिधानbhūtanikī āpanī parāyekī kṛpānidhānଭୂତନିକୀ ଆପନୀ ପରାଯେକୀ କୃପାନିଧାନ

जानियत सबहीकी रीति राम रावरे ॥३७॥jāniyat sabahīkī rīti rām rāvare ||37||ଜାନିଯତ ସବହୀକୀ ରୀତି ରାମ ରାବରେ ॥37॥

पद 38

पायँपीर पेटपीर बाँहपीर मुँहपीरpāyam̐pīr peṭapīr bām̐hapīr mum̐hapīrପାଯଁପୀର ପେଟପୀର ବାଁହପୀର ମୁଁହପୀର

जरजर सकल सरीर पीरमई है ।jarajar sakal sarīr pīramaī hai |ଜରଜର ସକଲ ସରୀର ପୀରମଈ ହୈ ।

देव भूत पितर करम खल काल ग्रहdev bhūt pitar karam khal kāl grahଦେବ ଭୂତ ପିତର କରମ ଖଲ କାଲ ଗ୍ରହ

मोहिपर दवरि दमानक सी दई है ॥mohipar davari damānak sī daī hai ||ମୋହିପର ଦବରି ଦମାନକ ସୀ ଦଈ ହୈ ॥

हौं तो बिन मोलके बिकानो बलि बारेही तेंhauṃ to bin molake bikāno bali bārehī teṃହୌଂ ତୋ ବିନ ମୋଲକେ ବିକାନୋ ବଲି ବାରେହୀ ତେଂ

ओट रामनामकी ललाट लिखि लई है ।oṭ rāmanāmakī lalāṭ likhi laī hai |ଓଟ ରାମନାମକୀ ଲଲାଟ ଲିଖି ଲଈ ହୈ ।

कुंभजके किंकर बिकल बूड़े गोखुरनिkuṃbhajake kiṃkar bikal būṛe gokhuraniକୁଂଭଜକେ କିଂକର ବିକଲ ବୂଡେ ଗୋଖୁରନି

हाय रामराय ऐसी हाल कहूँ भई है ॥३८॥hāy rāmarāy aisī hāl kahūm̐ bhaī hai ||38||ହାଯ ରାମରାଯ ଐସୀ ହାଲ କହୂଁ ଭଈ ହୈ ॥38॥

पद 39

बाहुक-सुबाहु नीच लीचर-मरीच मिलिbāhuk-subāhu nīc līcar-marīc miliବାହୁକ-ସୁବାହୁ ନୀଚ ଲୀଚର-ମରୀଚ ମିଲି

मुँहपीर-केतुजा कुरोग जातुधान हैं ।mum̐hapīr-ketujā kurog jātudhān haiṃ |ମୁଁହପୀର-କେତୁଜା କୁରୋଗ ଜାତୁଧାନ ହୈଂ ।

राम नाम जगजाप कियो चहों सानुरागrām nām jagajāp kiyo cahoṃ sānurāgରାମ ନାମ ଜଗଜାପ କିଯୋ ଚହୋଂ ସାନୁରାଗ

काल कैसे दूत भूत कहा मेरे मान हैं ॥kāl kaise dūt bhūt kahā mere mān haiṃ ||କାଲ କୈସେ ଦୂତ ଭୂତ କହା ମେରେ ମାନ ହୈଂ ॥

सुमिरे सहाय रामलखन आखर दोऊsumire sahāy rāmalakhan ākhar doūସୁମିରେ ସହାଯ ରାମଲଖନ ଆଖର ଦୋଊ

जिनके समूह साके जागत जहान हैं ।jinake samūh sāke jāgat jahān haiṃ |ଜିନକେ ସମୂହ ସାକେ ଜାଗତ ଜହାନ ହୈଂ ।

तुलसी सँभारि ताड़का-सँहारि भारी भटtulasī sam̐bhāri tāṛakā-sam̐hāri bhārī bhaṭତୁଲସୀ ସଁଭାରି ତାଡକା-ସଁହାରି ଭାରୀ ଭଟ

बेधे बरगदसे बनाइ बानवान हैं ॥३९॥bedhe baragadase banāi bānavān haiṃ ||39||ବେଧେ ବରଗଦସେ ବନାଇ ବାନବାନ ହୈଂ ॥39॥

पद 40

बालपने सूधे मन राम सनमुख भयोbālapane sūdhe man rām sanamukh bhayoବାଲପନେ ସୂଧେ ମନ ରାମ ସନମୁଖ ଭଯୋ

रामनाम लेत माँगि खात टूकटाक हौं ।rāmanām let mām̐gi khāt ṭūkaṭāk hauṃ |ରାମନାମ ଲେତ ମାଁଗି ଖାତ ଟୂକଟାକ ହୌଂ ।

पर्यो लोकरीतिमें पुनीत प्रीति रामरायparyo lokarītimeṃ punīt prīti rāmarāyପର୍ଯୋ ଲୋକରୀତିମେଂ ପୁନୀତ ପ୍ରୀତି ରାମରାଯ

मोहबस बैठो तोरि तरकितराक हौं ॥mohabas baiṭho tori tarakitarāk hauṃ ||ମୋହବସ ବୈଠୋ ତୋରି ତରକିତରାକ ହୌଂ ॥

खोटे-खोटे आचरन आचरत अपनायोkhoṭe-khoṭe ācaran ācarat apanāyoଖୋଟେ-ଖୋଟେ ଆଚରନ ଆଚରତ ଅପନାଯୋ

अंजनीकुमार सोध्यो रामपानि पाक हौं ।aṃjanīkumār sodhyo rāmapāni pāk hauṃ |ଅଂଜନୀକୁମାର ସୋଧ୍ଯୋ ରାମପାନି ପାକ ହୌଂ ।

तुलसी गोसाइँ भयो भोंड़े दिन भूलि गयोtulasī gosāim̐ bhayo bhoṃṛe din bhūli gayoତୁଲସୀ ଗୋସାଇଁ ଭଯୋ ଭୋଂଡେ ଦିନ ଭୂଲି ଗଯୋ

ताको फल पावत निदान परिपाक हौं ॥४०॥tāko phal pāvat nidān paripāk hauṃ ||40||ତାକୋ ଫଲ ପାବତ ନିଦାନ ପରିପାକ ହୌଂ ॥40॥

पद 41

असन-बसन-हीन बिषम-बिषाद-लीनasan-basan-hīn biṣam-biṣād-līnଅସନ-ବସନ-ହୀନ ବିଷମ-ବିଷାଦ-ଲୀନ

देखि दीन दूबरो करै न हाय-हाय को ।dekhi dīn dūbaro karai na hāy-hāy ko |ଦେଖି ଦୀନ ଦୂବରୋ କରୈ ନ ହାଯ-ହାଯ କୋ ।

तुलसी अनाथसो सनाथ रघुनाथ कियोtulasī anāthaso sanāth raghunāth kiyoତୁଲସୀ ଅନାଥସୋ ସନାଥ ରଘୁନାଥ କିଯୋ

दियो फल सीलसिंधु आपने सुभायको ॥diyo phal sīlasiṃdhu āpane subhāyako ||ଦିଯୋ ଫଲ ସୀଲସିଂଧୁ ଆପନେ ସୁଭାଯକୋ ॥

नीच यहि बीच पति पाइ भरुहाइगोnīc yahi bīc pati pāi bharuhāigoନୀଚ ଯହି ବୀଚ ପତି ପାଇ ଭରୁହାଇଗୋ

बिहाइ प्रभु-भजन बचन मन कायको ।bihāi prabhu-bhajan bacan man kāyako |ବିହାଇ ପ୍ରଭୁ-ଭଜନ ବଚନ ମନ କାଯକୋ ।

तातें तनु पेषियत घोर बरतोर मिसtāteṃ tanu peṣiyat ghor barator misତାତେଂ ତନୁ ପେଷିଯତ ଘୋର ବରତୋର ମିସ

फूटि-फूटि निकसत लोन रामरायको ॥४१॥phūṭi-phūṭi nikasat lon rāmarāyako ||41||ଫୂଟି-ଫୂଟି ନିକସତ ଲୋନ ରାମରାଯକୋ ॥41॥

पद 42

जिओं जग जानकीजीवनको कहाइ जनjioṃ jag jānakījīvanako kahāi janଜିଓଂ ଜଗ ଜାନକୀଜୀବନକୋ କହାଇ ଜନ

मरिबेको बारानसी बारि सुरसरिको ।maribeko bārānasī bāri surasariko |ମରିବେକୋ ବାରାନସୀ ବାରି ସୁରସରିକୋ ।

तुलसीके दुहूँ हाथ मोदक है ऐसे ठाउँtulasīke duhūm̐ hāth modak hai aise ṭhāum̐ତୁଲସୀକେ ଦୁହୂଁ ହାଥ ମୋଦକ ହୈ ଐସେ ଠାଉଁ

जाके जिये मुये सोच करिहेँ न लरिको ॥jāke jiye muye soc karihem̐ na lariko ||ଜାକେ ଜିଯେ ମୁଯେ ସୋଚ କରିହେଁ ନ ଲରିକୋ ॥

मोको झूठो सांचो लोग रामको कहत सबmoko jhūṭho sāṃco log rāmako kahat sabମୋକୋ ଝୂଠୋ ସାଂଚୋ ଲୋଗ ରାମକୋ କହତ ସବ

मेरे मन मान है न हरको न हरिको ।mere man mān hai na harako na hariko |ମେରେ ମନ ମାନ ହୈ ନ ହରକୋ ନ ହରିକୋ ।

भारी पीर दुसह सरीरतें बिहाल होतbhārī pīr dusah sarīrateṃ bihāl hotଭାରୀ ପୀର ଦୁସହ ସରୀରତେଂ ବିହାଲ ହୋତ

सोऊ रघुबीर बिनु सके दूर करिको ॥४२॥soū raghubīr binu sake dūr kariko ||42||ସୋଊ ରଘୁବୀର ବିନୁ ସକେ ଦୂର କରିକୋ ॥42॥

पद 43

सीतापति साहेब सहाय हनुमान नितsītāpati sāheb sahāy hanumān nitସୀତାପତି ସାହେବ ସହାଯ ହନୁମାନ ନିତ

हित उपदेसको महेस मानो गुरुकै ।hit upadesako mahes māno gurukai |ହିତ ଉପଦେସକୋ ମହେସ ମାନୋ ଗୁରୁକୈ ।

मानस बचन काय सरन तिहारे पायmānas bacan kāy saran tihāre pāyମାନସ ବଚନ କାଯ ସରନ ତିହାରେ ପାଯ

तुम्हे भरोसे सुर मैं न जाने सुरकै ॥tumhe bharose sur maiṃ na jāne surakai ||ତୁମ୍ହେ ଭରୋସେ ସୁର ମୈଂ ନ ଜାନେ ସୁରକୈ ॥

व्याधि भूतजनित उपाधि काहू खलकोvyādhi bhūtajanit upādhi kāhū khalakoବ୍ଯାଧି ଭୂତଜନିତ ଉପାଧି କାହୂ ଖଲକୋ

समाधि कीजे तुलसीको जानि जन फुरकै ।samādhi kīje tulasīko jāni jan phurakai |ସମାଧି କୀଜେ ତୁଲସୀକୋ ଜାନି ଜନ ଫୁରକୈ ।

कपिनाथ रघुनाथ भोलानाथ भूतनाथkapināth raghunāth bholānāth bhūtanāthକପିନାଥ ରଘୁନାଥ ଭୋଲାନାଥ ଭୂତନାଥ

रोगसिंधु क्यों न डारियत गाय खुरकै ॥४३॥rogasiṃdhu kyoṃ na ḍāriyat gāy khurakai ||43||ରୋଗସିଂଧୁ କ୍ଯୋଂ ନ ଡାରିଯତ ଗାଯ ଖୁରକୈ ॥43॥

पद 44

कहाँ हनुमानसों सुजान रामरायसोkahām̐ hanumānasoṃ sujān rāmarāyasoକହାଁ ହନୁମାନସୋଂ ସୁଜାନ ରାମରାଯସୋ

कृपानिधान संकरसों सावधान सुनिये ।kṛpānidhān saṃkarasoṃ sāvadhān suniye |କୃପାନିଧାନ ସଂକରସୋଂ ସାବଧାନ ସୁନିଯେ ।

हरष विषाद राग रोष गुन दोषमईharaṣ viṣād rāg roṣ gun doṣamaīହରଷ ବିଷାଦ ରାଗ ରୋଷ ଗୁନ ଦୋଷମଈ

बिरची बिरंचि सब देखियत दुनिये ॥biracī biraṃci sab dekhiyat duniye ||ବିରଚୀ ବିରଂଚି ସବ ଦେଖିଯତ ଦୁନିଯେ ॥

माया जीव कालके करमके सुभायकेmāyā jīv kālake karamake subhāyakeମାଯା ଜୀବ କାଲକେ କରମକେ ସୁଭାଯକେ

करैया राम बेद कहैं साँची मन गुनिये ।karaiyā rām bed kahaiṃ sām̐cī man guniye |କରୈଯା ରାମ ବେଦ କହୈଂ ସାଁଚୀ ମନ ଗୁନିଯେ ।

तुम्हते कहा न होय हाहा सो बुझैये मोहिtumhate kahā na hoy hāhā so bujhaiye mohiତୁମ୍ହତେ କହା ନ ହୋଯ ହାହା ସୋ ବୁଝୈଯେ ମୋହି

हौं हूँ रहों मौन ही बयो सो जानि लुनिये ॥४४॥hauṃ hūm̐ rahoṃ maun hī bayo so jāni luniye ||44||ହୌଂ ହୂଁ ରହୋଂ ମୌନ ହୀ ବଯୋ ସୋ ଜାନି ଲୁନିଯେ ॥44॥