श्री सूक्त Shri Suktam

मन्त्र 1

हिरण्यवर्णां हरिणीं सुवर्णरजतस्रजाम् ।hiraṇyavarṇāṃ hariṇīṃ suvarṇarajatasrajām |ହିରଣ୍ଯବର୍ଣାଂ ହରିଣୀଂ ସୁବର୍ଣରଜତସ୍ରଜାମ୍ ।

चन्द्रां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥१॥candrāṃ hiraṇmayīṃ lakṣmīṃ jātavedo ma āvaha ||1||ଚନ୍ଦ୍ରାଂ ହିରଣ୍ମଯୀଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଜାତବେଦୋ ମ ଆବହ ॥1॥

मन्त्र 2

तां म आवह जातवेदो लक्ष्मीमनपगामिनीम् ।tāṃ ma āvaha jātavedo lakṣmīmanapagāminīm |ତାଂ ମ ଆବହ ଜାତବେଦୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀମନପଗାମିନୀମ୍ ।

यस्यां हिरण्यं विन्देयं गामश्वं पुरुषानहम् ॥२॥yasyāṃ hiraṇyaṃ vindeyaṃ gāmaśvaṃ puruṣānaham ||2||ଯସ୍ଯାଂ ହିରଣ୍ଯଂ ବିନ୍ଦେଯଂ ଗାମଶ୍ବଂ ପୁରୁଷାନହମ୍ ॥2॥

मन्त्र 3

अश्वपूर्वां रथमध्यां हस्तिनादप्रबोधिनीम् ।aśvapūrvāṃ rathamadhyāṃ hastinādaprabodhinīm |ଅଶ୍ବପୂର୍ବାଂ ରଥମଧ୍ଯାଂ ହସ୍ତିନାଦପ୍ରବୋଧିନୀମ୍ ।

श्रियं देवीमुपह्वये श्रीर्मा देवी जुषताम् ॥३॥śriyaṃ devīmupahvaye śrīrmā devī juṣatām ||3||ଶ୍ରିଯଂ ଦେବୀମୁପହ୍ବଯେ ଶ୍ରୀର୍ମା ଦେବୀ ଜୁଷତାମ୍ ॥3॥

मन्त्र 4

कांसोस्मितां हिरण्यप्राकारामार्द्रां ज्वलन्तीं तृप्तांतर्पयन्तीम् ।kāṃsosmitāṃ hiraṇyaprākārāmārdrāṃ jvalantīṃ tṛptāṃtarpayantīm |କାଂସୋସ୍ମିତାଂ ହିରଣ୍ଯପ୍ରାକାରାମାର୍ଦ୍ରାଂ ଜ୍ବଲନ୍ତୀଂ ତୃପ୍ତାଂତର୍ପଯନ୍ତୀମ୍ ।

पद्मे स्थितां पद्मवर्णां तामिहोपह्वये श्रियम् ॥४॥padme sthitāṃ padmavarṇāṃ tāmihopahvaye śriyam ||4||ପଦ୍ମେ ସ୍ଥିତାଂ ପଦ୍ମବର୍ଣାଂ ତାମିହୋପହ୍ବଯେ ଶ୍ରିଯମ୍ ॥4॥

मन्त्र 5

चन्द्रां प्रभासां यशसा ज्वलन्तीं श्रियं लोके देवजुष्टामुदाराम् ।candrāṃ prabhāsāṃ yaśasā jvalantīṃ śriyaṃ loke devajuṣṭāmudārām |ଚନ୍ଦ୍ରାଂ ପ୍ରଭାସାଂ ଯଶସା ଜ୍ବଲନ୍ତୀଂ ଶ୍ରିଯଂ ଲୋକେ ଦେବଜୁଷ୍ଟାମୁଦାରାମ୍ ।

तां पद्मिनीमीं शरणमहं प्रपद्येऽलक्ष्मीर्मे नश्यतां त्वां वृणे ॥५॥tāṃ padminīmīṃ śaraṇamahaṃ prapadye'lakṣmīrme naśyatāṃ tvāṃ vṛṇe ||5||ତାଂ ପଦ୍ମିନୀମୀଂ ଶରଣମହଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେଽଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ମେ ନଶ୍ଯତାଂ ତ୍ବାଂ ବୃଣେ ॥5॥

मन्त्र 6

आदित्यवर्णे तपसोऽधिजातो वनस्पतिस्तव वृक्षोऽथ बिल्वः ।ādityavarṇe tapaso'dhijāto vanaspatistava vṛkṣo'tha bilvaḥ |ଆଦିତ୍ଯବର୍ଣେ ତପସୋଽଧିଜାତୋ ବନସ୍ପତିସ୍ତବ ବୃକ୍ଷୋଽଥ ବିଲ୍ବଃ ।

तस्य फलानि तपसा नुदन्तु मायान्तरायाश्च बाह्या अलक्ष्मीः ॥६॥tasya phalāni tapasā nudantu māyāntarāyāśca bāhyā alakṣmīḥ ||6||ତସ୍ଯ ଫଲାନି ତପସା ନୁଦନ୍ତୁ ମାଯାନ୍ତରାଯାଶ୍ଚ ବାହ୍ଯା ଅଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ॥6॥

मन्त्र 7

उपैतु मां देवसखः कीर्तिश्च मणिना सह ।upaitu māṃ devasakhaḥ kīrtiśca maṇinā saha |ଉପୈତୁ ମାଂ ଦେବସଖଃ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ମଣିନା ସହ ।

प्रादुर्भूतोऽस्मि राष्ट्रेऽस्मिन् कीर्तिमृद्धिं ददातु मे ॥७॥prādurbhūto'smi rāṣṭre'smin kīrtimṛddhiṃ dadātu me ||7||ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତୋଽସ୍ମି ରାଷ୍ଟ୍ରେଽସ୍ମିନ୍ କୀର୍ତିମୃଦ୍ଧିଂ ଦଦାତୁ ମେ ॥7॥

मन्त्र 8

क्षुत्पिपासामलां ज्येष्ठामलक्ष्मीं नाशयाम्यहम् ।kṣutpipāsāmalāṃ jyeṣṭhāmalakṣmīṃ nāśayāmyaham |କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାମଲାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠାମଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ନାଶଯାମ୍ଯହମ୍ ।

अभूतिमसमृद्धिं च सर्वान् निर्णुद मे गृहात् ॥८॥abhūtimasamṛddhiṃ ca sarvān nirṇuda me gṛhāt ||8||ଅଭୂତିମସମୃଦ୍ଧିଂ ଚ ସର୍ବାନ୍ ନିର୍ଣୁଦ ମେ ଗୃହାତ୍ ॥8॥

मन्त्र 9

गन्धद्वारां दुराधर्षां नित्यपुष्टां करीषिणीम् ।gandhadvārāṃ durādharṣāṃ nityapuṣṭāṃ karīṣiṇīm |ଗନ୍ଧଦ୍ବାରାଂ ଦୁରାଧର୍ଷାଂ ନିତ୍ଯପୁଷ୍ଟାଂ କରୀଷିଣୀମ୍ ।

ईश्वरीं सर्वभूतानां तामिहोपह्वये श्रियम् ॥९॥īśvarīṃ sarvabhūtānāṃ tāmihopahvaye śriyam ||9||ଈଶ୍ବରୀଂ ସର୍ବଭୂତାନାଂ ତାମିହୋପହ୍ବଯେ ଶ୍ରିଯମ୍ ॥9॥

मन्त्र 10

मनसः काममाकूतिं वाचः सत्यमशीमहि ।manasaḥ kāmamākūtiṃ vācaḥ satyamaśīmahi |ମନସଃ କାମମାକୂତିଂ ବାଚଃ ସତ୍ଯମଶୀମହି ।

पशूनां रूपमन्नस्य मयि श्रीः श्रयतां यशः ॥१०॥paśūnāṃ rūpamannasya mayi śrīḥ śrayatāṃ yaśaḥ ||10||ପଶୂନାଂ ରୂପମନ୍ନସ୍ଯ ମଯି ଶ୍ରୀଃ ଶ୍ରଯତାଂ ଯଶଃ ॥10॥

मन्त्र 11

कर्दमेन प्रजा भूता मयि सम्भव कर्दम ।kardamena prajā bhūtā mayi sambhava kardama |କର୍ଦମେନ ପ୍ରଜା ଭୂତା ମଯି ସମ୍ଭବ କର୍ଦମ ।

श्रियं वासय मे कुले मातरं पद्ममालिनीम् ॥११॥śriyaṃ vāsaya me kule mātaraṃ padmamālinīm ||11||ଶ୍ରିଯଂ ବାସଯ ମେ କୁଲେ ମାତରଂ ପଦ୍ମମାଲିନୀମ୍ ॥11॥

मन्त्र 12

आपः सृजन्तु स्निग्धानि चिक्लीत वस मे गृहे ।āpaḥ sṛjantu snigdhāni ciklīta vasa me gṛhe |ଆପଃ ସୃଜନ୍ତୁ ସ୍ନିଗ୍ଧାନି ଚିକ୍ଲୀତ ବସ ମେ ଗୃହେ ।

नि च देवीं मातरं श्रियं वासय मे कुले ॥१२॥ni ca devīṃ mātaraṃ śriyaṃ vāsaya me kule ||12||ନି ଚ ଦେବୀଂ ମାତରଂ ଶ୍ରିଯଂ ବାସଯ ମେ କୁଲେ ॥12॥

मन्त्र 13

आर्द्रां पुष्करिणीं पुष्टिं पिङ्गलां पद्ममालिनीम् ।ārdrāṃ puṣkariṇīṃ puṣṭiṃ piṅgalāṃ padmamālinīm |ଆର୍ଦ୍ରାଂ ପୁଷ୍କରିଣୀଂ ପୁଷ୍ଟିଂ ପିଙ୍ଗଲାଂ ପଦ୍ମମାଲିନୀମ୍ ।

चन्द्रां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥१३॥candrāṃ hiraṇmayīṃ lakṣmīṃ jātavedo ma āvaha ||13||ଚନ୍ଦ୍ରାଂ ହିରଣ୍ମଯୀଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଜାତବେଦୋ ମ ଆବହ ॥13॥

मन्त्र 14

आर्द्रां यः करिणीं यष्टिं सुवर्णां हेममालिनीम् ।ārdrāṃ yaḥ kariṇīṃ yaṣṭiṃ suvarṇāṃ hemamālinīm |ଆର୍ଦ୍ରାଂ ଯଃ କରିଣୀଂ ଯଷ୍ଟିଂ ସୁବର୍ଣାଂ ହେମମାଲିନୀମ୍ ।

सूर्यां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥१४॥sūryāṃ hiraṇmayīṃ lakṣmīṃ jātavedo ma āvaha ||14||ସୂର୍ଯାଂ ହିରଣ୍ମଯୀଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଜାତବେଦୋ ମ ଆବହ ॥14॥

मन्त्र 15

तां म आवह जातवेदो लक्ष्मीमनपगामिनीम् ।tāṃ ma āvaha jātavedo lakṣmīmanapagāminīm |ତାଂ ମ ଆବହ ଜାତବେଦୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀମନପଗାମିନୀମ୍ ।

यस्यां हिरण्यं प्रभूतं गावो दास्योऽश्वान् विन्देयं पुरुषानहम् ॥१५॥yasyāṃ hiraṇyaṃ prabhūtaṃ gāvo dāsyo'śvān vindeyaṃ puruṣānaham ||15||ଯସ୍ଯାଂ ହିରଣ୍ଯଂ ପ୍ରଭୂତଂ ଗାବୋ ଦାସ୍ଯୋଽଶ୍ବାନ୍ ବିନ୍ଦେଯଂ ପୁରୁଷାନହମ୍ ॥15॥

फलश्रुति 16

यः शुचिः प्रयतो भूत्वा जुहुयादाज्यमन्वहम् ।yaḥ śuciḥ prayato bhūtvā juhuyādājyamanvaham |ଯଃ ଶୁଚିଃ ପ୍ରଯତୋ ଭୂତ୍ବା ଜୁହୁଯାଦାଜ୍ଯମନ୍ବହମ୍ ।

सूक्तं पञ्चदशर्चं च श्रीकामः सततं जपेत् ॥१६॥sūktaṃ pañcadaśarcaṃ ca śrīkāmaḥ satataṃ japet ||16||ସୂକ୍ତଂ ପଞ୍ଚଦଶର୍ଚଂ ଚ ଶ୍ରୀକାମଃ ସତତଂ ଜପେତ୍ ॥16॥

फलश्रुति 17

पद्मानने पद्म-ऊरु पद्माक्षि पद्मसम्भवे ।padmānane padma-ūru padmākṣi padmasambhave |ପଦ୍ମାନନେ ପଦ୍ମ-ଊରୁ ପଦ୍ମାକ୍ଷି ପଦ୍ମସମ୍ଭବେ ।

त्वं मां भजस्व पद्माक्षि येन सौख्यं लभाम्यहम् ॥१७॥tvaṃ māṃ bhajasva padmākṣi yena saukhyaṃ labhāmyaham ||17||ତ୍ବଂ ମାଂ ଭଜସ୍ବ ପଦ୍ମାକ୍ଷି ଯେନ ସୌଖ୍ଯଂ ଲଭାମ୍ଯହମ୍ ॥17॥

फलश्रुति 18

अश्वदायि गोदायि धनदायि महाधने ।aśvadāyi godāyi dhanadāyi mahādhane |ଅଶ୍ବଦାଯି ଗୋଦାଯି ଧନଦାଯି ମହାଧନେ ।

धनं मे जुषतां देवि सर्वकामांश्च देहि मे ॥१८॥dhanaṃ me juṣatāṃ devi sarvakāmāṃśca dehi me ||18||ଧନଂ ମେ ଜୁଷତାଂ ଦେବି ସର୍ବକାମାଂଶ୍ଚ ଦେହି ମେ ॥18॥

फलश्रुति 19

पुत्रपौत्र धनं धान्यं हस्त्यश्वादिगवे रथम् ।putrapautra dhanaṃ dhānyaṃ hastyaśvādigave ratham |ପୁତ୍ରପୌତ୍ର ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ବାଦିଗବେ ରଥମ୍ ।

प्रजानां भवसि माता आयुष्मन्तं करोतु माम् ॥१९॥prajānāṃ bhavasi mātā āyuṣmantaṃ karotu mām ||19||ପ୍ରଜାନାଂ ଭବସି ମାତା ଆଯୁଷ୍ମନ୍ତଂ କରୋତୁ ମାମ୍ ॥19॥

फलश्रुति 20

धनमग्निर्धनं वायुर्धनं सूर्यो धनं वसुः ।dhanamagnirdhanaṃ vāyurdhanaṃ sūryo dhanaṃ vasuḥ |ଧନମଗ୍ନିର୍ଧନଂ ବାଯୁର୍ଧନଂ ସୂର୍ଯୋ ଧନଂ ବସୁଃ ।

धनमिन्द्रो बृहस्पतिर्वरुणं धनमश्नुते ॥२०॥dhanamindro bṛhaspatirvaruṇaṃ dhanamaśnute ||20||ଧନମିନ୍ଦ୍ରୋ ବୃହସ୍ପତିର୍ବରୁଣଂ ଧନମଶ୍ନୁତେ ॥20॥

फलश्रुति 21

वैनतेय सोमं पिब सोमं पिबतु वृत्रहा ।vainateya somaṃ piba somaṃ pibatu vṛtrahā |ବୈନତେଯ ସୋମଂ ପିବ ସୋମଂ ପିବତୁ ବୃତ୍ରହା ।

सोमं धनस्य सोमिनो मह्यं ददातु सोमिनः ॥२१॥somaṃ dhanasya somino mahyaṃ dadātu sominaḥ ||21||ସୋମଂ ଧନସ୍ଯ ସୋମିନୋ ମହ୍ଯଂ ଦଦାତୁ ସୋମିନଃ ॥21॥

फलश्रुति 22

न क्रोधो न च मात्सर्यं न लोभो नाशुभा मतिः ।na krodho na ca mātsaryaṃ na lobho nāśubhā matiḥ |ନ କ୍ରୋଧୋ ନ ଚ ମାତ୍ସର୍ଯଂ ନ ଲୋଭୋ ନାଶୁଭା ମତିଃ ।

भवन्ति कृतपुण्यानां भक्तानां श्रीसूक्तं जपेत्सदा ॥२२॥bhavanti kṛtapuṇyānāṃ bhaktānāṃ śrīsūktaṃ japetsadā ||22||ଭବନ୍ତି କୃତପୁଣ୍ଯାନାଂ ଭକ୍ତାନାଂ ଶ୍ରୀସୂକ୍ତଂ ଜପେତ୍ସଦା ॥22॥

फलश्रुति 32

सरसिजनिलये सरोजहस्ते धवलतरांशुक गन्धमाल्यशोभे।sarasijanilaye sarojahaste dhavalatarāṃśuka gandhamālyaśobhe|ସରସିଜନିଲଯେ ସରୋଜହସ୍ତେ ଧବଲତରାଂଶୁକ ଗନ୍ଧମାଲ୍ଯଶୋଭେ।

भगवति हरिवल्लभे मनोज्ञे त्रिभुवनभूतिकरि प्रसीद मह्यम् ॥३२॥bhagavati harivallabhe manojñe tribhuvanabhūtikari prasīda mahyam ||32||ଭଗବତି ହରିବଲ୍ଲଭେ ମନୋଜ୍ଞେ ତ୍ରିଭୁବନଭୂତିକରି ପ୍ରସୀଦ ମହ୍ଯମ୍ ॥32॥

फलश्रुति 33

विष्णुपत्नीं क्षमां देवीं माधवीं माधवप्रियाम् ।viṣṇupatnīṃ kṣamāṃ devīṃ mādhavīṃ mādhavapriyām |ବିଷ୍ଣୁପତ୍ନୀଂ କ୍ଷମାଂ ଦେବୀଂ ମାଧବୀଂ ମାଧବପ୍ରିଯାମ୍ ।

विष्णोः प्रियसखीं देवीं नमाम्यच्युतवल्लभाम् ॥३३॥viṣṇoḥ priyasakhīṃ devīṃ namāmyacyutavallabhām ||33||ବିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରିଯସଖୀଂ ଦେବୀଂ ନମାମ୍ଯଚ୍ଯୁତବଲ୍ଲଭାମ୍ ॥33॥

फलश्रुति 34

महालक्ष्म्यै च विद्महे विष्णुपत्न्यै च धीमहि ।mahālakṣmyai ca vidmahe viṣṇupatnyai ca dhīmahi |ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ଚ ବିଦ୍ମହେ ବିଷ୍ଣୁପତ୍ନ୍ଯୈ ଚ ଧୀମହି ।

तन्नो लक्ष्मीः प्रचोदयात् ॥३४॥tanno lakṣmīḥ pracodayāt ||34||ତନ୍ନୋ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ପ୍ରଚୋଦଯାତ୍ ॥34॥

फलश्रुति 35

श्रीवर्चस्यमायुष्यमारोग्यमाविधात् पवमानं महीयते ।śrīvarcasyamāyuṣyamārogyamāvidhāt pavamānaṃ mahīyate |ଶ୍ରୀବର୍ଚସ୍ଯମାଯୁଷ୍ଯମାରୋଗ୍ଯମାବିଧାତ୍ ପବମାନଂ ମହୀଯତେ ।

धनं धान्यं पशुं बहुपुत्रलाभं शतसंवत्सरं दीर्घमायुः ॥३५॥dhanaṃ dhānyaṃ paśuṃ bahuputralābhaṃ śatasaṃvatsaraṃ dīrghamāyuḥ ||35||ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ପଶୁଂ ବହୁପୁତ୍ରଲାଭଂ ଶତସଂବତ୍ସରଂ ଦୀର୍ଘମାଯୁଃ ॥35॥