श्री सूक्त Shri Suktam

मन्त्र 1

हिरण्यवर्णां हरिणीं सुवर्णरजतस्रजाम् ।hiraṇyavarṇāṃ hariṇīṃ suvarṇarajatasrajām |ഹിരണ്യവര്ണാം ഹരിണീം സുവര്ണരജതസ്രജാമ് ।

चन्द्रां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥१॥candrāṃ hiraṇmayīṃ lakṣmīṃ jātavedo ma āvaha ||1||ചന്ദ്രാം ഹിരണ്മയീം ലക്ഷ്മീം ജാതവേദോ മ ആവഹ ॥1॥

मन्त्र 2

तां म आवह जातवेदो लक्ष्मीमनपगामिनीम् ।tāṃ ma āvaha jātavedo lakṣmīmanapagāminīm |താം മ ആവഹ ജാതവേദോ ലക്ഷ്മീമനപഗാമിനീമ് ।

यस्यां हिरण्यं विन्देयं गामश्वं पुरुषानहम् ॥२॥yasyāṃ hiraṇyaṃ vindeyaṃ gāmaśvaṃ puruṣānaham ||2||യസ്യാം ഹിരണ്യം വിന്ദേയം ഗാമശ്വം പുരുഷാനഹമ് ॥2॥

मन्त्र 3

अश्वपूर्वां रथमध्यां हस्तिनादप्रबोधिनीम् ।aśvapūrvāṃ rathamadhyāṃ hastinādaprabodhinīm |അശ്വപൂര്വാം രഥമധ്യാം ഹസ്തിനാദപ്രബോധിനീമ് ।

श्रियं देवीमुपह्वये श्रीर्मा देवी जुषताम् ॥३॥śriyaṃ devīmupahvaye śrīrmā devī juṣatām ||3||ശ്രിയം ദേവീമുപഹ്വയേ ശ്രീര്മാ ദേവീ ജുഷതാമ് ॥3॥

मन्त्र 4

कांसोस्मितां हिरण्यप्राकारामार्द्रां ज्वलन्तीं तृप्तांतर्पयन्तीम् ।kāṃsosmitāṃ hiraṇyaprākārāmārdrāṃ jvalantīṃ tṛptāṃtarpayantīm |കാംസോസ്മിതാം ഹിരണ്യപ്രാകാരാമാര്ദ്രാം ജ്വലന്തീം തൃപ്താംതര്പയന്തീമ് ।

पद्मे स्थितां पद्मवर्णां तामिहोपह्वये श्रियम् ॥४॥padme sthitāṃ padmavarṇāṃ tāmihopahvaye śriyam ||4||പദ്മേ സ്ഥിതാം പദ്മവര്ണാം താമിഹോപഹ്വയേ ശ്രിയമ് ॥4॥

मन्त्र 5

चन्द्रां प्रभासां यशसा ज्वलन्तीं श्रियं लोके देवजुष्टामुदाराम् ।candrāṃ prabhāsāṃ yaśasā jvalantīṃ śriyaṃ loke devajuṣṭāmudārām |ചന്ദ്രാം പ്രഭാസാം യശസാ ജ്വലന്തീം ശ്രിയം ലോകേ ദേവജുഷ്ടാമുദാരാമ് ।

तां पद्मिनीमीं शरणमहं प्रपद्येऽलक्ष्मीर्मे नश्यतां त्वां वृणे ॥५॥tāṃ padminīmīṃ śaraṇamahaṃ prapadye'lakṣmīrme naśyatāṃ tvāṃ vṛṇe ||5||താം പദ്മിനീമീം ശരണമഹം പ്രപദ്യേഽലക്ഷ്മീര്മേ നശ്യതാം ത്വാം വൃണേ ॥5॥

मन्त्र 6

आदित्यवर्णे तपसोऽधिजातो वनस्पतिस्तव वृक्षोऽथ बिल्वः ।ādityavarṇe tapaso'dhijāto vanaspatistava vṛkṣo'tha bilvaḥ |ആദിത്യവര്ണേ തപസോഽധിജാതോ വനസ്പതിസ്തവ വൃക്ഷോഽഥ ബില്വഃ ।

तस्य फलानि तपसा नुदन्तु मायान्तरायाश्च बाह्या अलक्ष्मीः ॥६॥tasya phalāni tapasā nudantu māyāntarāyāśca bāhyā alakṣmīḥ ||6||തസ്യ ഫലാനി തപസാ നുദന്തു മായാന്തരായാശ്ച ബാഹ്യാ അലക്ഷ്മീഃ ॥6॥

मन्त्र 7

उपैतु मां देवसखः कीर्तिश्च मणिना सह ।upaitu māṃ devasakhaḥ kīrtiśca maṇinā saha |ഉപൈതു മാം ദേവസഖഃ കീര്തിശ്ച മണിനാ സഹ ।

प्रादुर्भूतोऽस्मि राष्ट्रेऽस्मिन् कीर्तिमृद्धिं ददातु मे ॥७॥prādurbhūto'smi rāṣṭre'smin kīrtimṛddhiṃ dadātu me ||7||പ്രാദുര്ഭൂതോഽസ്മി രാഷ്ട്രേഽസ്മിന് കീര്തിമൃദ്ധിം ദദാതു മേ ॥7॥

मन्त्र 8

क्षुत्पिपासामलां ज्येष्ठामलक्ष्मीं नाशयाम्यहम् ।kṣutpipāsāmalāṃ jyeṣṭhāmalakṣmīṃ nāśayāmyaham |ക്ഷുത്പിപാസാമലാം ജ്യേഷ്ഠാമലക്ഷ്മീം നാശയാമ്യഹമ് ।

अभूतिमसमृद्धिं च सर्वान् निर्णुद मे गृहात् ॥८॥abhūtimasamṛddhiṃ ca sarvān nirṇuda me gṛhāt ||8||അഭൂതിമസമൃദ്ധിം ച സര്വാന് നിര്ണുദ മേ ഗൃഹാത് ॥8॥

मन्त्र 9

गन्धद्वारां दुराधर्षां नित्यपुष्टां करीषिणीम् ।gandhadvārāṃ durādharṣāṃ nityapuṣṭāṃ karīṣiṇīm |ഗന്ധദ്വാരാം ദുരാധര്ഷാം നിത്യപുഷ്ടാം കരീഷിണീമ് ।

ईश्वरीं सर्वभूतानां तामिहोपह्वये श्रियम् ॥९॥īśvarīṃ sarvabhūtānāṃ tāmihopahvaye śriyam ||9||ഈശ്വരീം സര്വഭൂതാനാം താമിഹോപഹ്വയേ ശ്രിയമ് ॥9॥

मन्त्र 10

मनसः काममाकूतिं वाचः सत्यमशीमहि ।manasaḥ kāmamākūtiṃ vācaḥ satyamaśīmahi |മനസഃ കാമമാകൂതിം വാചഃ സത്യമശീമഹി ।

पशूनां रूपमन्नस्य मयि श्रीः श्रयतां यशः ॥१०॥paśūnāṃ rūpamannasya mayi śrīḥ śrayatāṃ yaśaḥ ||10||പശൂനാം രൂപമന്നസ്യ മയി ശ്രീഃ ശ്രയതാം യശഃ ॥10॥

मन्त्र 11

कर्दमेन प्रजा भूता मयि सम्भव कर्दम ।kardamena prajā bhūtā mayi sambhava kardama |കര്ദമേന പ്രജാ ഭൂതാ മയി സമ്ഭവ കര്ദമ ।

श्रियं वासय मे कुले मातरं पद्ममालिनीम् ॥११॥śriyaṃ vāsaya me kule mātaraṃ padmamālinīm ||11||ശ്രിയം വാസയ മേ കുലേ മാതരം പദ്മമാലിനീമ് ॥11॥

मन्त्र 12

आपः सृजन्तु स्निग्धानि चिक्लीत वस मे गृहे ।āpaḥ sṛjantu snigdhāni ciklīta vasa me gṛhe |ആപഃ സൃജന്തു സ്നിഗ്ധാനി ചിക്ലീത വസ മേ ഗൃഹേ ।

नि च देवीं मातरं श्रियं वासय मे कुले ॥१२॥ni ca devīṃ mātaraṃ śriyaṃ vāsaya me kule ||12||നി ച ദേവീം മാതരം ശ്രിയം വാസയ മേ കുലേ ॥12॥

मन्त्र 13

आर्द्रां पुष्करिणीं पुष्टिं पिङ्गलां पद्ममालिनीम् ।ārdrāṃ puṣkariṇīṃ puṣṭiṃ piṅgalāṃ padmamālinīm |ആര്ദ്രാം പുഷ്കരിണീം പുഷ്ടിം പിങ്ഗലാം പദ്മമാലിനീമ് ।

चन्द्रां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥१३॥candrāṃ hiraṇmayīṃ lakṣmīṃ jātavedo ma āvaha ||13||ചന്ദ്രാം ഹിരണ്മയീം ലക്ഷ്മീം ജാതവേദോ മ ആവഹ ॥13॥

मन्त्र 14

आर्द्रां यः करिणीं यष्टिं सुवर्णां हेममालिनीम् ।ārdrāṃ yaḥ kariṇīṃ yaṣṭiṃ suvarṇāṃ hemamālinīm |ആര്ദ്രാം യഃ കരിണീം യഷ്ടിം സുവര്ണാം ഹേമമാലിനീമ് ।

सूर्यां हिरण्मयीं लक्ष्मीं जातवेदो म आवह ॥१४॥sūryāṃ hiraṇmayīṃ lakṣmīṃ jātavedo ma āvaha ||14||സൂര്യാം ഹിരണ്മയീം ലക്ഷ്മീം ജാതവേദോ മ ആവഹ ॥14॥

मन्त्र 15

तां म आवह जातवेदो लक्ष्मीमनपगामिनीम् ।tāṃ ma āvaha jātavedo lakṣmīmanapagāminīm |താം മ ആവഹ ജാതവേദോ ലക്ഷ്മീമനപഗാമിനീമ് ।

यस्यां हिरण्यं प्रभूतं गावो दास्योऽश्वान् विन्देयं पुरुषानहम् ॥१५॥yasyāṃ hiraṇyaṃ prabhūtaṃ gāvo dāsyo'śvān vindeyaṃ puruṣānaham ||15||യസ്യാം ഹിരണ്യം പ്രഭൂതം ഗാവോ ദാസ്യോഽശ്വാന് വിന്ദേയം പുരുഷാനഹമ് ॥15॥

फलश्रुति 16

यः शुचिः प्रयतो भूत्वा जुहुयादाज्यमन्वहम् ।yaḥ śuciḥ prayato bhūtvā juhuyādājyamanvaham |യഃ ശുചിഃ പ്രയതോ ഭൂത്വാ ജുഹുയാദാജ്യമന്വഹമ് ।

सूक्तं पञ्चदशर्चं च श्रीकामः सततं जपेत् ॥१६॥sūktaṃ pañcadaśarcaṃ ca śrīkāmaḥ satataṃ japet ||16||സൂക്തം പഞ്ചദശര്ചം ച ശ്രീകാമഃ സതതം ജപേത് ॥16॥

फलश्रुति 17

पद्मानने पद्म-ऊरु पद्माक्षि पद्मसम्भवे ।padmānane padma-ūru padmākṣi padmasambhave |പദ്മാനനേ പദ്മ-ഊരു പദ്മാക്ഷി പദ്മസമ്ഭവേ ।

त्वं मां भजस्व पद्माक्षि येन सौख्यं लभाम्यहम् ॥१७॥tvaṃ māṃ bhajasva padmākṣi yena saukhyaṃ labhāmyaham ||17||ത്വം മാം ഭജസ്വ പദ്മാക്ഷി യേന സൌഖ്യം ലഭാമ്യഹമ് ॥17॥

फलश्रुति 18

अश्वदायि गोदायि धनदायि महाधने ।aśvadāyi godāyi dhanadāyi mahādhane |അശ്വദായി ഗോദായി ധനദായി മഹാധനേ ।

धनं मे जुषतां देवि सर्वकामांश्च देहि मे ॥१८॥dhanaṃ me juṣatāṃ devi sarvakāmāṃśca dehi me ||18||ധനം മേ ജുഷതാം ദേവി സര്വകാമാംശ്ച ദേഹി മേ ॥18॥

फलश्रुति 19

पुत्रपौत्र धनं धान्यं हस्त्यश्वादिगवे रथम् ।putrapautra dhanaṃ dhānyaṃ hastyaśvādigave ratham |പുത്രപൌത്ര ധനം ധാന്യം ഹസ്ത്യശ്വാദിഗവേ രഥമ് ।

प्रजानां भवसि माता आयुष्मन्तं करोतु माम् ॥१९॥prajānāṃ bhavasi mātā āyuṣmantaṃ karotu mām ||19||പ്രജാനാം ഭവസി മാതാ ആയുഷ്മന്തം കരോതു മാമ് ॥19॥

फलश्रुति 20

धनमग्निर्धनं वायुर्धनं सूर्यो धनं वसुः ।dhanamagnirdhanaṃ vāyurdhanaṃ sūryo dhanaṃ vasuḥ |ധനമഗ്നിര്ധനം വായുര്ധനം സൂര്യോ ധനം വസുഃ ।

धनमिन्द्रो बृहस्पतिर्वरुणं धनमश्नुते ॥२०॥dhanamindro bṛhaspatirvaruṇaṃ dhanamaśnute ||20||ധനമിന്ദ്രോ ബൃഹസ്പതിര്വരുണം ധനമശ്നുതേ ॥20॥

फलश्रुति 21

वैनतेय सोमं पिब सोमं पिबतु वृत्रहा ।vainateya somaṃ piba somaṃ pibatu vṛtrahā |വൈനതേയ സോമം പിബ സോമം പിബതു വൃത്രഹാ ।

सोमं धनस्य सोमिनो मह्यं ददातु सोमिनः ॥२१॥somaṃ dhanasya somino mahyaṃ dadātu sominaḥ ||21||സോമം ധനസ്യ സോമിനോ മഹ്യം ദദാതു സോമിനഃ ॥21॥

फलश्रुति 22

न क्रोधो न च मात्सर्यं न लोभो नाशुभा मतिः ।na krodho na ca mātsaryaṃ na lobho nāśubhā matiḥ |ന ക്രോധോ ന ച മാത്സര്യം ന ലോഭോ നാശുഭാ മതിഃ ।

भवन्ति कृतपुण्यानां भक्तानां श्रीसूक्तं जपेत्सदा ॥२२॥bhavanti kṛtapuṇyānāṃ bhaktānāṃ śrīsūktaṃ japetsadā ||22||ഭവന്തി കൃതപുണ്യാനാം ഭക്താനാം ശ്രീസൂക്തം ജപേത്സദാ ॥22॥

फलश्रुति 32

सरसिजनिलये सरोजहस्ते धवलतरांशुक गन्धमाल्यशोभे।sarasijanilaye sarojahaste dhavalatarāṃśuka gandhamālyaśobhe|സരസിജനിലയേ സരോജഹസ്തേ ധവലതരാംശുക ഗന്ധമാല്യശോഭേ।

भगवति हरिवल्लभे मनोज्ञे त्रिभुवनभूतिकरि प्रसीद मह्यम् ॥३२॥bhagavati harivallabhe manojñe tribhuvanabhūtikari prasīda mahyam ||32||ഭഗവതി ഹരിവല്ലഭേ മനോജ്ഞേ ത്രിഭുവനഭൂതികരി പ്രസീദ മഹ്യമ് ॥32॥

फलश्रुति 33

विष्णुपत्नीं क्षमां देवीं माधवीं माधवप्रियाम् ।viṣṇupatnīṃ kṣamāṃ devīṃ mādhavīṃ mādhavapriyām |വിഷ്ണുപത്നീം ക്ഷമാം ദേവീം മാധവീം മാധവപ്രിയാമ് ।

विष्णोः प्रियसखीं देवीं नमाम्यच्युतवल्लभाम् ॥३३॥viṣṇoḥ priyasakhīṃ devīṃ namāmyacyutavallabhām ||33||വിഷ്ണോഃ പ്രിയസഖീം ദേവീം നമാമ്യച്യുതവല്ലഭാമ് ॥33॥

फलश्रुति 34

महालक्ष्म्यै च विद्महे विष्णुपत्न्यै च धीमहि ।mahālakṣmyai ca vidmahe viṣṇupatnyai ca dhīmahi |മഹാലക്ഷ്മ്യൈ ച വിദ്മഹേ വിഷ്ണുപത്ന്യൈ ച ധീമഹി ।

तन्नो लक्ष्मीः प्रचोदयात् ॥३४॥tanno lakṣmīḥ pracodayāt ||34||തന്നോ ലക്ഷ്മീഃ പ്രചോദയാത് ॥34॥

फलश्रुति 35

श्रीवर्चस्यमायुष्यमारोग्यमाविधात् पवमानं महीयते ।śrīvarcasyamāyuṣyamārogyamāvidhāt pavamānaṃ mahīyate |ശ്രീവര്ചസ്യമായുഷ്യമാരോഗ്യമാവിധാത് പവമാനം മഹീയതേ ।

धनं धान्यं पशुं बहुपुत्रलाभं शतसंवत्सरं दीर्घमायुः ॥३५॥dhanaṃ dhānyaṃ paśuṃ bahuputralābhaṃ śatasaṃvatsaraṃ dīrghamāyuḥ ||35||ധനം ധാന്യം പശും ബഹുപുത്രലാഭം ശതസംവത്സരം ദീര്ഘമായുഃ ॥35॥