పౌర్ణమి వ్రత కథ (ఇద్దరు అక్కచెల్లెళ్లు)

కథ

ఒక వర్తకునికి ఇద్దరు కుమార్తెలు ఉండేవారు, ఇద్దరూ పౌర్ణమి ఉపవాసం ఉండేవారు. అక్క పూజ, చంద్రునికి అర్ఘ్యంతో సంపూర్ణంగా పాటించేది; చెల్లెలు ఎప్పుడూ సగంలోనే వదిలేసి, పూజ ముగియకముందే భోజనం చేసేది.

వారి వివాహాల తర్వాత అక్కకు ఆరోగ్యవంతులైన పిల్లలు కలిగారు, కానీ చెల్లెలి పిల్లలు ప్రతి ఒక్కరూ పుట్టిన కొద్ది కాలానికే మరణించారు. దుఃఖంలో మునిగిన చెల్లెలు ఎందుకని విద్వాంసులను అడగగా, పౌర్ణమి ఉపవాసం నిర్లక్ష్యంగా పాటించడమే కారణమని వారు చెప్పారు. సంపూర్ణ విశ్వాసంతో సరిగ్గా పాటిస్తే ఆమె పిల్లలు బతుకుతారని చెప్పారు.

ఆమె ప్రతి పౌర్ణమినీ సంపూర్ణంగా పాటించడం మొదలుపెట్టింది. ఆమెకు కుమారుడు పుట్టినప్పుడు అతను కూడా మరణించినట్లు అనిపించింది. ఆమె అతనిని ఒక పీటపై పడుకోబెట్టి, వస్త్రంతో కప్పి, తన అక్కను పిలిపించి, కూర్చోవడానికి అదే పీటను ఇచ్చింది.

అక్క కూర్చోబోతుండగా ఆమె వస్త్రపు అంచు బిడ్డకు తగిలింది, బిడ్డ ఏడవడం మొదలుపెట్టాడు. ఉలిక్కిపడిన అక్క, తనను దాదాపు బిడ్డపై కూర్చోబెట్టినందుకు చెల్లెలిని మందలించింది. చెల్లెలు ఏడుస్తూ ఇలా అంది: “వీడు చనిపోయాడు. పౌర్ణమి ఉపవాసాన్ని సంపూర్ణంగా పాటించడం వల్ల వచ్చిన నీ పుణ్యమే వీడిని తిరిగి బతికించింది.”

ఈ వార్త ఊరంతా వ్యాపించింది; అందరూ పౌర్ణమి వ్రతాన్ని శ్రద్ధగా పాటించాలని రాజు చాటింపు వేయించాడు. సగం పాటించిన వ్రతం పాటించనట్లేనని, విశ్వాసం, సంపూర్ణత వల్లే దాని ఫలం లభిస్తుందని శ్రోతకు గుర్తుచేయడానికి ఈ కథ చెబుతారు.

సాంప్రదాయ కథను మా స్వంత మాటల్లో చెప్పాం; కుటుంబాలలో మరియు పుస్తకాలలో చెప్పే కథల వివరాలలో తేడాలు ఉంటాయి.