Sheetalashtakam शीतलाष्टक

अस्य श्रीशीतलास्तोत्रस्य महादेव ऋषिः । अनुष्टुप् छंदः । शीतला देवता । लक्ष्मीर्बीजम् । भवानी शक्तिः । सर्वविस्फोटकनिवृत्तये जपे विनियोगः ।asya śrīśītalāstotrasya mahādeva ṛṣiḥ | anuṣṭup chaṃdaḥ | śītalā devatā | lakṣmīrbījam | bhavānī śaktiḥ | sarvavisphoṭakanivṛttaye jape viniyogaḥ |અસ્ય શ્રીશીતલાસ્તોત્રસ્ય મહાદેવ ઋષિઃ । અનુષ્ટુપ્ છંદઃ । શીતલા દેવતા । લક્ષ્મીર્બીજમ્ । ભવાની શક્તિઃ । સર્વવિસ્ફોટકનિવૃત્તયે જપે વિનિયોગઃ ।

Shloka 1

वंदेहं शीतलां देवीं रासभस्थां दिगंबराम् ।vaṃdehaṃ śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digaṃbarām |વંદેહં શીતલાં દેવીં રાસભસ્થાં દિગંબરામ્ ।

मार्जनीकलशोपेतां शूर्पालंकृतमस्तकाम् ॥ १ ॥mārjanīkalaśopetāṃ śūrpālaṃkṛtamastakām || 1 ||માર્જનીકલશોપેતાં શૂર્પાલંકૃતમસ્તકામ્ ॥ 1 ॥

Shloka 2

वंदेऽहं शीतलां देवीं सर्वरोगभयापहाम् ।vaṃde'haṃ śītalāṃ devīṃ sarvarogabhayāpahām |વંદેઽહં શીતલાં દેવીં સર્વરોગભયાપહામ્ ।

यामासाद्य निवर्तेत विस्फोटकभयं महत् ॥ २ ॥yāmāsādya nivarteta visphoṭakabhayaṃ mahat || 2 ||યામાસાદ્ય નિવર્તેત વિસ્ફોટકભયં મહત્ ॥ 2 ॥

Shloka 3

शीतले शीतले चेति यो ब्रूयाद्दाहपीडितः ।śītale śītale ceti yo brūyāddāhapīḍitaḥ |શીતલે શીતલે ચેતિ યો બ્રૂયાદ્દાહપીડિતઃ ।

विस्फोटकभयं घोरं क्षिप्रं तस्य प्रणश्यति ॥ ३ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ kṣipraṃ tasya praṇaśyati || 3 ||વિસ્ફોટકભયં ઘોરં ક્ષિપ્રં તસ્ય પ્રણશ્યતિ ॥ 3 ॥

Shloka 4

यस्त्वामुदकमध्ये तु धृत्वा पूजयते नरः ।yastvāmudakamadhye tu dhṛtvā pūjayate naraḥ |યસ્ત્વામુદકમધ્યે તુ ધૃત્વા પૂજયતે નરઃ ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ ४ ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 4 ||વિસ્ફોટકભયં ઘોરં ગૃહે તસ્ય ન જાયતે ॥ 4 ॥

Shloka 5

शीतले ज्वरदग्धस्य पूतिगंधयुतस्य च ।śītale jvaradagdhasya pūtigaṃdhayutasya ca |શીતલે જ્વરદગ્ધસ્ય પૂતિગંધયુતસ્ય ચ ।

प्रनष्टचक्षुषः पुंसस्त्वामाहुर्जीवनौषधम् ॥ ५ ॥pranaṣṭacakṣuṣaḥ puṃsastvāmāhurjīvanauṣadham || 5 ||પ્રનષ્ટચક્ષુષઃ પુંસસ્ત્વામાહુર્જીવનૌષધમ્ ॥ 5 ॥

Shloka 6

शीतले तनुजान्रोगान्नृणां हरसि दुस्त्यजान् ।śītale tanujānrogānnṛṇāṃ harasi dustyajān |શીતલે તનુજાન્રોગાન્નૃણાં હરસિ દુસ્ત્યજાન્ ।

विस्फोटकविदीर्णानां त्वमेकामृतवर्षिणी ॥ ६ ॥visphoṭakavidīrṇānāṃ tvamekāmṛtavarṣiṇī || 6 ||વિસ્ફોટકવિદીર્ણાનાં ત્વમેકામૃતવર્ષિણી ॥ 6 ॥

Shloka 7

गलगंडग्रहा रोगा ये चान्ये दारुणा नृणाम् ।galagaṃḍagrahā rogā ye cānye dāruṇā nṛṇām |ગલગંડગ્રહા રોગા યે ચાન્યે દારુણા નૃણામ્ ।

त्वदनुध्यानमात्रेण शीतले यांति संक्षयम् ॥ ७ ॥tvadanudhyānamātreṇa śītale yāṃti saṃkṣayam || 7 ||ત્વદનુધ્યાનમાત્રેણ શીતલે યાંતિ સંક્ષયમ્ ॥ 7 ॥

Shloka 8

न मंत्रो नौषधं तस्य पापरोगस्य विद्यते ।na maṃtro nauṣadhaṃ tasya pāparogasya vidyate |ન મંત્રો નૌષધં તસ્ય પાપરોગસ્ય વિદ્યતે ।

त्वामेकां शीतले धात्रीं नान्यां पश्यामि देवताम् ॥ ८ ॥tvāmekāṃ śītale dhātrīṃ nānyāṃ paśyāmi devatām || 8 ||ત્વામેકાં શીતલે ધાત્રીં નાન્યાં પશ્યામિ દેવતામ્ ॥ 8 ॥

Shloka 9

मृणालतंतुसदृशीं नाभिहृन्मध्यसंस्थिताम् ।mṛṇālataṃtusadṛśīṃ nābhihṛnmadhyasaṃsthitām |મૃણાલતંતુસદૃશીં નાભિહૃન્મધ્યસંસ્થિતામ્ ।

यस्त्वां संचिंतयेद्देवि तस्य मृत्युर्न जायते ॥ ९ ॥yastvāṃ saṃciṃtayeddevi tasya mṛtyurna jāyate || 9 ||યસ્ત્વાં સંચિંતયેદ્દેવિ તસ્ય મૃત્યુર્ન જાયતે ॥ 9 ॥

Shloka 10

अष्टकं शीतलादेव्या यो नरः प्रपठेत्सदा ।aṣṭakaṃ śītalādevyā yo naraḥ prapaṭhetsadā |અષ્ટકં શીતલાદેવ્યા યો નરઃ પ્રપઠેત્સદા ।

विस्फोटकभयं घोरं गृहे तस्य न जायते ॥ १० ॥visphoṭakabhayaṃ ghoraṃ gṛhe tasya na jāyate || 10 ||વિસ્ફોટકભયં ઘોરં ગૃહે તસ્ય ન જાયતે ॥ 10 ॥

Shloka 11

श्रोतव्यं पठितव्यं च श्रद्धाभक्तिसमन्वितैः ।śrotavyaṃ paṭhitavyaṃ ca śraddhābhaktisamanvitaiḥ |શ્રોતવ્યં પઠિતવ્યં ચ શ્રદ્ધાભક્તિસમન્વિતૈઃ ।

उपसर्गविनाशाय परं स्वस्त्ययनं महत् ॥ ११ ॥upasargavināśāya paraṃ svastyayanaṃ mahat || 11 ||ઉપસર્ગવિનાશાય પરં સ્વસ્ત્યયનં મહત્ ॥ 11 ॥

Shloka 12

शीतले त्वं जगन्माता शीतले त्वं जगत्पिता ।śītale tvaṃ jaganmātā śītale tvaṃ jagatpitā |શીતલે ત્વં જગન્માતા શીતલે ત્વં જગત્પિતા ।

शीतले त्वं जगद्धात्री शीतलायै नमो नमः ॥ १२ ॥śītale tvaṃ jagaddhātrī śītalāyai namo namaḥ || 12 ||શીતલે ત્વં જગદ્ધાત્રી શીતલાયૈ નમો નમઃ ॥ 12 ॥

Shloka 13

रासभो गर्दभश्चैव खरो वैशाखनंदनः ।rāsabho gardabhaścaiva kharo vaiśākhanaṃdanaḥ |રાસભો ગર્દભશ્ચૈવ ખરો વૈશાખનંદનઃ ।

शीतलावाहनश्चैव दूर्वाकंदनिकृंतनः ॥ १३ ॥śītalāvāhanaścaiva dūrvākaṃdanikṛṃtanaḥ || 13 ||શીતલાવાહનશ્ચૈવ દૂર્વાકંદનિકૃંતનઃ ॥ 13 ॥

Shloka 14

एतानि खरनामानि शीतलाग्रे तु यः पठेत् ।etāni kharanāmāni śītalāgre tu yaḥ paṭhet |એતાનિ ખરનામાનિ શીતલાગ્રે તુ યઃ પઠેત્ ।

तस्य गेहे शिशूनां च शीतलारुङ् न जायते ॥ १४ ॥tasya gehe śiśūnāṃ ca śītalāruṅ na jāyate || 14 ||તસ્ય ગેહે શિશૂનાં ચ શીતલારુઙ્ ન જાયતે ॥ 14 ॥

Shloka 15

शीतलाष्टकमेवेदं न देयं यस्यकस्यचित् ।śītalāṣṭakamevedaṃ na deyaṃ yasyakasyacit |શીતલાષ્ટકમેવેદં ન દેયં યસ્યકસ્યચિત્ ।

दातव्यं च सदा तस्मै श्रद्धाभक्तियुताय वै ॥ १५ ॥dātavyaṃ ca sadā tasmai śraddhābhaktiyutāya vai || 15 ||દાતવ્યં ચ સદા તસ્મૈ શ્રદ્ધાભક્તિયુતાય વૈ ॥ 15 ॥

16

इति श्रीस्कंदपुराणे शीतलाष्टकस्तोत्रं संपूर्णम् ॥iti śrīskaṃdapurāṇe śītalāṣṭakastotraṃ saṃpūrṇam ||ઇતિ શ્રીસ્કંદપુરાણે શીતલાષ્ટકસ્તોત્રં સંપૂર્ણમ્ ॥