रवा केसरी
तूप आणि काजूसह केशरी रंगाचा रव्याचा गोड पदार्थ, दक्षिण भारताचा आवडता प्रसाद.
उपवासासाठी (व्रत) योग्यता
मीठ नाहीकांदा-लसूण नाहीयात धान्य किंवा डाळी आहेत, त्यामुळे हे बहुधा सणाचा प्रसाद म्हणून केले जाते, कडक उपवासात खाल्ले जात नाही.
उपवास आणि नैवेद्याच्या प्रथा कुटुंब, प्रदेश आणि संप्रदायानुसार वेगवेगळ्या असतात — काही जण मीठ, दूध, साखर किंवा काही भाज्या पूर्णपणे टाळतात. आपल्या परंपरेचे आणि वडीलधाऱ्यांच्या मार्गदर्शनाचे पालन करा.
कधी अर्पण करतात
सत्यनारायण पूजा, गणपती आणि देवीच्या पूजा (नवरात्र गोलू), आणि अनेक मंदिर उत्सव
साहित्य
5 जणांसाठी. 1 कप = 240 मि.ली.
- ½ कप बारीक रवा
- ¾ कप साखर
- 1½ कप पाणी
- ⅓ कप तूप
- 10 काजू आणि 1 टेबलस्पून बेदाणे
- 1 टेबलस्पून कोमट दुधात भिजवलेले चिमूटभर केशर
- ¼ टीस्पून वेलची पूड
- 1 टेबलस्पून चिरलेले अननस किंवा केळे (ऐच्छिक)
कृती
- काजू आणि बेदाणे 1 टेबलस्पून तुपात तळून बाजूला ठेवा.
- रवा 2 टेबलस्पून तुपात मंद आचेवर सुगंध येईपर्यंत पण फिकट राहील असा भाजा.
- केशराच्या दुधासह पाणी उकळा, आच कमी करा आणि गुठळ्या होऊ नयेत म्हणून ढवळत रवा हळूहळू घाला.
- घट्ट झाल्यावर साखर (आणि फळ) घाला; ते सैल होते, मग पुन्हा घट्ट होते. उरलेले तूप थोडे थोडे घाला.
- कढई सोडेपर्यंत शिजवा, वेलची, काजू आणि बेदाणे मिसळा, आणि नैवेद्य दाखवा.
रंग पारंपरिकरित्या केशरापासून येतो; अनेक घरांत त्याऐवजी थोडा खाण्याचा रंग वापरतात. केळ्यासह त्याला अनेकदा सत्यनारायणाचा प्रसाद (सपादभक्ष्य) म्हणतात.
या सणांनाही हे अर्पण करतात
या पाककृती आमच्या संपादकीय टीमने घरगुती प्रचलित पद्धतीनुसार लिहिल्या आहेत. मापे: 1 कप = 240 मि.ली., 1 मोठा चमचा = 15 मि.ली., 1 छोटा चमचा = 5 मि.ली.